تیرنگ، رقیه سعیدینژاد
مهمترین روز های زندگی مانند روزهای نوجوانی که باید تصمیمات مهم بگیریم ناگهان اتفاقی می افتد که تمامی برنامه های زندگی مان بهم می ریزد
یک وقتهایی واقعا خستهات می کند و دلت میخواهد در کنج خلوت خود بنشینید یکوقتهایی واقعا کم می آوریم و از شدت شلوغی و مسئولیتهای انبوه، به استیصال می رسیم و این در دوران نوجوانی بیشتر به سراغ آدم می آید
در دوران نوجوانی یک وقتهایی دلت میخواهد همه فراموشت کنند و از تو توقعی نداشتهباشند و تو را به حال خود رها کنند و سراغی از تو نگیرند و به یاد نیاورند که تو چه نسبتی با آنها داشتی و چه خاطراتی نقطهی اتصال میان آنان با توست چون دوران گذر زندگی از کودکی به جوانی است و ترشح برخی هورمونها باعث اذیت روح و روان نوجوان می شود.
در این دوران یک وقتهایی واقعا خستهای و دلت آرامش و خلوت و سکوت میخواهد، بدون مسئولیتها و احساسات و آدمها.
کاش نوجوان میتوانست برای مدتی خودش را از جهان و آدمها بگیرد و نبیند و احساس نکند و نشنود و فکر نکند و حضور نداشتهباشد فقط به خودش و آینده اش فکر کند تا تصمیم درست بگیرد
برای این که ببینیم جوانان چقدر درگیر این حالت شدند به پارک رفتیم و در جمع گروهی از جوانان به گفتگو پرداختیم
متین دانش آموزی که برای کنکور به کتابخانه مسقر در پارک آمده بود گفت:
من اغلب اوقات از شرایط اطرافم از نظر روحی خسته می شوم اما برای اینکه از این شرایط خارج شوم و هدفگذاری میکنم وبرنامه های زیر رادر زندگی خود لحاظ می کنم :
اول برنامه ها را روتین سازی و یک عادات حرفه ای در نظر میگیرم وهدفگذاری و اولویت بندی می کنم در نهایت تکنیک های نظم و پاکسازی محیطی ر انجام می دهم با این کار اعتماد به نفس و عزت نفسم بالا می ود تا به اون هدف مهم زندگیم دست پیدا کنم تمام تلاشم را می کنم .
هیراد دانش آموز دوم دبیرستان برای تفریح به پارک آمده بود همراه محمدرضا همکلاسی اش در چمن پارک نشسته بودند تخمه آفتابگردان می شکستند و درفضای مجازی چرخ می زدند گفت: من همیشه از نظر روحی خسته ام و حوصله هیچ کس و هیچ کاری را ندارم بنابراین فقط دلم می خواهد با محمدرضا بیایم پارک و در فضای مجازی بچرخیم از او پرسیدم چرا خسته ا ی ؟گفت :چون اصلا هدف و برنامه ای ندارم مغزم هنگ است جای تفریح که نداریم همه جا پولی است وضعیت مالی خانواده ام جواب نمی دهد برم باشگاه خبرهای بد زیاد است و دیگر مغزم گنجایش ندارد .
محمدرضاگفت: پسردایی من در تهران است همه وقتش پر است او بسیار امکانات مفرحی دارد اما در ساری ما مدرسه و خانه را داریم سینما هم فیلم های جذابی برای ما ندارد ساری هیچ جایی برای رهایی از خستگی فکری نیست که افراد کم بضاعت بتوانند از آن استفاده کنند
محنا نوجوان 14 ساله همراه دو دوست دیگر خود در صندلی پارک مشغول صحبت کردن در مورد جنس مخالف و نقد و بررسی انها بود در مورد خستگی دوران جوانی گفت: ما نوجوانهای این دوره خستگی برامون معنای خاص دارد و آنهم خستگی جسمی نیست بلکه خستگی روحی است . فقر و شرایط نابسامان اقتصادی ، اخبار جنگ و درگیری ها، موضوعات اجتماعی و سیاسی کشور و فضای مجازی مارا خسته کرده است و بنابراین حوصله هیچ کس را نداریم و فقط با درس خواندن اوقات می گذرانیم.
شیدا 16ساله در حال عبور از پارک تا به کتابخانه برود گفت: من خسته نیستم و این کلمه برایم مفهوم ندارد چون هدف دارم و آینده ام برایم مهم نیست اگر دنیا زیرورو شود من به هدفم فکر می کنم واصلا به اخبار و شرایط پیرامونم توجه نمی کنم چون این مسائل در فهم و درک ما تحلیل درستی نمی شوند و فقط ارا خسته می کنند بنابراین به هم سالانم توصیه می کنم فقط برای فرار از خستگی و دلزدگی به طراحی آینده و تلاش برای رسیدن به هدف فکر کنند.
یاسمین و آراد خواهر برادر دوقلو 15 ساله می گویند: ما در خانواده خوبی بزرگ شدیم ولی متاسفانه شرایط مالی پدرمان خوب نیست و کلاس کنکور نمی رویم اما در آزمون کنکور رتبه های خوبی داریم برای همین گاهی خودمون را با همکلاسی های خودمان مقایسه می کنیم از نظر روحی خسته می شویم ولی باز هم دست از تلاش بر نمی داریم
