مش فتاح[سریال سوزگلام] در بستر بیماری!!
مش فتاح[سریال سوزگلام] در بستر بیماری!!
بی‌مقدمه گپی دارم با مسئولین و مردم و.... ما چرا اینجوری شدیم. چرا بی‌تفاوت شدیم .چرا همه چی را زود فراموش کرده و می‌کنیم.

 

جونیان، خبرنگار مطبوعات

بی‌مقدمه گپی دارم با مسئولین و مردم و….
ما چرا اینجوری شدیم.چرا بی‌تفاوت شدیم .چرا همه چی را زود فراموش کرده و می‌کنیم.
من می‌خواهم از هنرمندی حرف بزنم که بیش از ۵۰ سال عمرش را برای خنداندن و شاد کردن مردم به عنوان خادم بی‌ریای این مردم شب و روز نداشت حضورش در صحنه‌های تئاترو تلویزیون و سینماو رادیو و اجراهای عمومی از اعم فعالیت این هنرمند پیشکسوت بود بله از مش فتاح سریال تلویزیونی معروف سوزگلام می گم استاد رجبعلی بریمانی اری مش فتاحی که قبل از بیماری اش وقتی توی خیابان مردم به او می‌رسیدند از بازی قشنگ او و شخصیت دلنشین او می‌گفتند و با او عکس یادگاری و سلفی می‌گرفتند. اماامروز چه زود فراموش کار شدیم چه زود همه چی یادمان رفت.
من آخرین تماسی که با پسر این هنرمند آقای مهیار بریمانی داشتم ازوضعیتش پرسیدم میگفت وضعیت پدر بسیار بد و غیر قابل تحمل شده بااینکه ایشان کارمندبهداشت ودرمان بوده بیمارستان‌ها به خاطر سن بالایش جوابش کردند. شما در کجای دنیا دیدید با یک هنرمند پیشکسوت اینجور برخورد کنند آقایان: مسئولین محترم مخصوصاً عزیزان ما در صدا و سیما و ارشاد اسلامی که این هنرمندپیشکسوت سالیان سال بدون اینکه کارمند شما باشد با عشق و بی‌ریا در خدمت این مردم بود.
ایا امروز از او خبری دارید؟از مشکلات فتاحی میگویم که باعث افتخار شما بود و امروز در کنج خانه مثل شمع دارد می سوزد و آب می شود .همیشه برایم این سئوال بود چرا وقتی یک هنرمند در قید حیات است به فکرش نیستیم چرا از او یاد نمی‌کنیم .خدا ناکرده همین که از دنیا رفت و چشمش را بست آن وقت صدایش رادیو پخش می‌شود و چهره‌اش از تلویزیون به نمایش گذاشته می‌شود و یادی از او می‌کنیم آقایان مسئولین محترم خانواده استاد بریمانی لوح تقدیر و هدیه و سکه نمی‌خواهند آنها این انتظار را از شما داشته و دارند تا سری به آنها بزنید اگه اینکار را انجام می دادید شاید می توانستید مشکل بیمارستانش را حل کنید البته این مشکل اکثر هنرمندان ما در دیگر شهرستانهای استان ما نیز است همین الان ما در شهرستان هایمان هنرمندانی در رشته های گوناگون داریم که با در بستر بیماری هستند و یا با مشکلات دیگر دسته وپنجه نرم می‌کنند و کسی بفکرشان نیست. در پایان گپی باهنرمندان استان دارم چرا در شهرستانها یک تشکیلاتی راه نمی اندازید تا بتوان از این طریق به مسائل و مشکلات این عزیزان رسید. چرا یک تشکیلاتی را نمی‌اندازید تا در اینطور مواقع به داد این عزیزان رسید و صدای آنها باشیم اما عزیران این رابدانید و بدانیم بقول معروف*کس نخوارد پشت من جز ناخن انگشت من* پس بیائید باهم باشیم ومشکلاتمان را خودمان حل کنیم.من از همین جا ازخدوندمنان برای استاد رجبعلی بریمانی آروزی سلامتی وبهبود دارم.*[یاعلی مدد *]