خدا خواست و دشمن عقب نشست
خدا خواست و دشمن عقب نشست
پس از ماه‌ها رویارویی تمام‌عیار نظامی و فشار همه‌جانبه برای فروپاشی نظام و تجزیه ایران، توافق پایان جنگ با شکست راهبردی دشمن و لغو محاصره دریایی نهایی شد؛ توافقی هوشمندانه که در آن ضمن حفظ حاکمیت کامل ایران بر تنگه هرمز، پروژه سلطه ناکام ماند و اکنون در سایه مقاومت ملت، بیش از هر زمان دیگری نیازمند انسجام داخلی، شفافیت دولت و هوشیاری در برابر تهدیدات پساتوافق است.

 

 

یاسر زندی

پس از ماه‌ها رویارویی تمام‌عیار نظامی و فشار همه‌جانبه برای فروپاشی نظام و تجزیه ایران، توافق پایان جنگ با شکست راهبردی دشمن و لغو محاصره دریایی نهایی شد؛ توافقی هوشمندانه که در آن ضمن حفظ حاکمیت کامل ایران بر تنگه هرمز، پروژه سلطه ناکام ماند و اکنون در سایه مقاومت ملت، بیش از هر زمان دیگری نیازمند انسجام داخلی، شفافیت دولت و هوشیاری در برابر تهدیدات پساتوافق است.

در شبی که هنوز بوی باروت از ضاحیه لبنان برمی‌خاست و رژیم صهیونیستی با حماقتی تازه، آخرین تیر ترکش خود را رها می‌کرد؛ در میانه‌ هیاهوی جام‌جهانی فوتبال، خبری مخابره شد که برای تمام دنیا جذاب بود: توافق پایان جنگ نهایی شد.

این مرحله از نبرد نابرابر، در حالی به پایان رسید که دشمن با تمام قدرت آمده بود تا کار جمهوری اسلامی را یک‌سره کند. آنها که سال‌ها برای «فروپاشی نظام» نقشه کشیده بودند، این بار با عملیات نظامی تمام‌عیار، ترور رهبر عزیزمان و فرماندهان ارشد و چهره‌های شاخص نظام، و محاصره دریایی ظالمانه، خیال می‌کردند کار این ملت تمام است. اما ، این دشمن قسم‌خورده بود که پای میز مذاکره نشست و به تعهداتی تن داده که تا دیروز “خط قرمز” می‌نامید.

✓دشمن برای چه آمد و چه شد که رفت؟

هدف آمریکا و اسرائیل از این جنگ، چیزی فراتر از یک درگیری نظامی بود. آنها آمده بودند تا «نظام» را ساقط کنند. با ترور رهبر شهید انقلاب، گمان می‌کردند شیرازه این کشور از هم می‌پاشد. اما تقدیر الهی چیز دیگری بود. خداوند، از دل اراده کفار، اراده خود را جاری کرد. مردمی که در بهتِ شهادت امامشان بودند، نه تنها فرو نریختند، که با بیش از صد شب فریاد “وفاداری” در خیابان‌ها، پایه‌های نظام را محکم‌تر کردند. نسخه جوانِ آن امام شهید، بدون هیچ مخالفتی در میان خبرگان و نخبگان، سکان کشتی انقلاب را به دست گرفت و حالا، تنها چهار ماه پس از آن شبی که همه در اندوه فرورفته بودیم، اولین دستاورد بزرگ رهبری جدید رقم خورد: آمریکا مجبور شد شکست راهبردی خود را بپذیرد.

✓در این توافق چه کردیم و چه نکردیم؟

حرف اصلی این روزها که باید ساده برای مردم عزیزمان گفته شود، این است: ما امتیاز نقد ندادیم. بر خلاف برجام که مواد هسته‌ای و زیرساخت‌هایمان را تعطیل کردیم تا وعده‌های دشمن محقق شود (و نشد!)، در این توافق، بر اساس بیانیه دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، جنگ تحمیلی سوم برای همیشه متوقف می‌شود، محاصره دریایی از همین لحظه برداشته می‌شود، اما تنگه هرمز تحت حاکمیت کامل ما باقی می‌ماند. ما «تنگه را باز می‌کنیم» اما «کلید تنگه» در دست ماست. اگر دشمن بدعهدی کند، همه چیز در لحظه به نقطه صفر برمی‌گردد. این یعنی یک توافق هوشمندانه، بر خلاف تجربه تلخ برجام.

نکته مهم دیگر آن است که ما به سمت «توافق بزرگ» هسته‌ای و منطقه‌ای که آمریکا به دنبالش بود، نرفتیم. آنها می‌خواستند با فشار محاصره، ایران را پای میز مذاکراتی بنشانند که در آن تن به هر امتیازی بدهد. اما صبر راهبردی و مقاومت ملت، این نقشه را خنثی کرد. آمریکا در نهایت چیزی بیشتر از همان فرمول ابتداییِ «باز شدن تنگه در مقابل رفع محاصره» به دست نیاورد. و این یک دستاورد برای دیپلماسی مقاومت است.

✓دست خدا بالای دست‌هاست

ببینید چه شد: رژیم صهیونیستی در اوج درماندگی، ضاحیه لبنان را به خاک و خون کشید. دکتر مرندی، بعنوان یکی از چهره‌های آگاه به مسائل کشور، دقایقی بعد نوشت که همین حماقت، بن‌بست مذاکرات را شکست. یعنی دشمن، خودش کلید قفل‌هایی را زد که به ضررش تمام شد. این وعده صادق الهی است: «وَمَکَرُوا وَمَکَرَ اللَّهُ ۖ وَاللَّهُ خَیْرُ الْمَاکِرِینَ». خداوند، از دست همین کفار، اراده خود را پیش می‌برد. سرانجام، پاکستان رسماً اعلام کرد که توافق صلح میان ایران و آمریکا با میانجی‌گری آنها و قطر و حمایت عربستان و ترکیه به سرانجام رسیده است. جهان، قدرت ایران را به رسمیت شناخت.

✓حالا چه کنیم؟ همه با هم، هوشیار و متحد

این دستاورد را باید قدر بدانیم، اما هوشیار باشیم. دشمن زخم‌خورده، به این سادگی‌ها از دشمنی دست برنمی‌دارد. همان‌طور که تحلیلگران دلسوز هشدار دادند، تهدیدات پساتوافق کم نیست: از تلاش برای ترور رهبر جدید گرفته تا عملیات روانی برای شکاف‌های اجتماعی و احیای طرح‌های سازش‌کارانه منطقه‌ای. ما باید همانطور که بیش از صد شب در میدان جنگ و خیابان، یکپارچه ایستادیم، امروز هم یکپارچه بمانیم. دعوا نکنیم، چرا که تنها برنده این غائله دشمن است.

دولت باید با شفافیت، ابهام‌ها را از ذهن نخبگان و مردم بزداید. سکوت در برابر پرسش‌های به‌حق، بزرگترین خدمت به جریان بدخواه است. مردم ما ثابت کرده‌اند که «جان‌فدا» هستند؛ این ملت، تحریم و جنگ و ترور را دیده و خم به ابرو نیاورده است. حالا نوبت مسئولان است که با «اجرای گام‌به‌گام» تعهدات و عدم دستپاچگی، اعتماد این ملت را پاس بدارند.

امروز، روز تأمل بر شکست پروژه سلطه و تجدید عهد بر حفظ اتحاد مقدس است. یاد امام شهیدمان، سید مقاومت، فرماندهان ارشد، چهره‌های شاخص سیاسی و علمی، ۱۶۱ کودک معصوم میناب و همه شهدای دو جنگ اخیر را گرامی می‌داریم و راهشان را با وحدت و بصیرت ادامه می‌دهیم

 

لینک کوتاه :