جنگل‌های هیرکانی یکی از ارزشمندترین و کهن‌ترین اکوسیستم‌های طبیعی جهان به شمار می‌روند که در نوار جنوبی دریای خزر و به‌ویژه در استان مازندران گسترده شده‌اند

پانزدهم رجب، روزی است که دل ناگهان می‌ایستد؛ نه از فقدان یک انسان عادی، که از اندیشیدن به خاموشی ظاهری بانویی که صدایش هرگز خاموش نشد. ارتحال حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، پایان یک حضور نیست؛ آغاز یک «راه» است؛ راهی برای زیستن در میانه بحران‌ها، ایستادن در اوج داغ‌ها و مؤمن ماندن وقتی زندگی، همه‌چیز را از انسان گرفته است.

ساده‌زیستی اجباری یا عشق مقاوم در پستوی ذهن جوانان این استان لانه گزیده است.

سیزده رجب، فقط یک تاریخ در تقویم نیست؛ یک «نشانه» است. نشانه‌ای برای آنان که می‌خواهند بفهمند انسانِ درست، چگونه ساخته می‌شود. روزی که کعبه شکافته شد تا علی(ع) متولد شود، پیام روشنی داشت: گاهی حقیقت، از دل شکستن‌ها زاده می‌شود؛ از دل شکافتن عادت‌ها، ترس‌ها و تصویرهای کهنه از زندگی.

دوازدهم دی، یادآور خاموشی چراغی نیست؛ یادآور روشن شدن مسیری است. نام «علامه مصباح یزدی» در تقویم، فقط یک مناسبت تاریخی نیست؛ نشانه‌ای است برای ایستادن و پرسیدن یک سؤال عمیق: علوم انسانی ما، زندگی ما را به کدام سمت می‌برد؟ و آیا علم، واقعاً دارد گرهی از نیازهای انسان باز می‌کند یا فقط صورت مسئله‌ها را پیچیده‌تر می‌سازد؟

دهم رجب، روزی است که نور، شکل تازه‌ای به خود گرفت؛ نوری که نه با طول عمر، که با عمق معنا سنجیده شد. ولادت امام محمد تقی، امام جواد علیه‌السلام، تولد حقیقتی است که بسیاری از معادلات ذهنی ما را به چالش می‌کشد؛ اینکه بزرگی الزاماً محصول سال‌های زیاد نیست، و کمال، همیشه منتظر فرصتِ زمان نمی‌ماند.

نهم دی فقط یک «روز تاریخی» در تقویم نیست؛ نهم دی یک تجربه زنده است، تجربه‌ای که هر سال از ما می‌پرسد: در لحظه‌های تاریک، چشم دلت چقدر می‌بیند؟

انرژی خورشیدی یکی از مهم‌ترین منابع انرژی تجدیدپذیر است که نه تنها می‌تواند جایگزین سوخت‌های فسیلی شود، بلکه نقش اساسی در کاهش آلاینده‌ها و مقابله با تغییرات اقلیمی دارد

چهارم رجب، شب متفاوتی است؛ شبی که آسمان، از همیشه شنواتر می‌شود و زمین، مهیای تولدی دوباره. «لیلةالرغائب» فقط نام یک شب نیست؛ ترجمه‌اش اگر درست فهمیده شود، یعنی شبی که رغبت‌ها در آن زنده می‌شوند، شبی که خواستن دوباره معنا پیدا می‌کند.

سوم رجب، روزی است که آسمان، سنگین‌تر از همیشه به نظر می‌رسد؛ نه از ابر، که از اندوهِ خاموشی یک «امامِ زندگی»