در تحلیل سیستمی قیام امام حسین علیه‌السلام نقاط بحران قیام امام حسین علیه‌السلام را مورد بررسی قرار دادیم

ثروت‌اندوزی حاکمان در جریان فتوحات، یکی از آسیب‌ها و مشکلاتی بود که هر قوم فاتحی ممکن بود گرفتار آن گردد، ولی آنچه بدیهی به نظر می‌رسد؛ این است که این ثروت‌اندوزی در پی خود، گرایش به تجمّل، عیش‌ونوش، سستی و بسیاری مشکلات و آسیب‌های دیگر را به ارمغان می‌آورد

در این یادداشت به توضیح آفت ششم در حاکمیت خواهیم پرداخت: سلطنت طلبی و قدرت‌طلبی تبدیل امامت به سلطنت برخلاف آنچه می‌گویند که زمان معاویه به بعد است، درست نیست؛ زیرا بلافاصله پس از پیغمبر اکرم صلی‌الله علیه و آله است. سلطنت از دید اسلام دارای ماهیتی است

سکوت در مقابل حکومت باطل و بی‌تفاوت بودن نسبت به وضع موجود جامعه موجب نهادینه‌شدن و ثبات هر چه بیشتر معیارها و ارزش‌های ضد دین می‌گردد و به قدرت‌های جابر مشروعیت اجتماعی و سیاسی می‌بخشد. آنچه در قیام امام حسین (ع) ملاحظه می‌گردد این است که از ابتدا با «نه» گفتن به وضع موجود و عدم‌پذیرش حکام جور شروع می‌شوند

امام حسین علیه‌السلام (در پاسخ به پیشنهاد مروان بن حکم که با یزید بیعت کن) فرمود: در این صـورت باید گفت: انا للّه و انا الیه راجعون و فاتحه اسلام را خواند؛ زیرا امت اسلام گرفتار چوپانی همانند یزید شده است و من خودم از رسول خدا صلی‌الله علیه و آله شنیدم که می‌فرمود: خـلافت بر آل ابوسـفیان حـرام است.

در تحلیل سیستمی قیام امام حسین علیه‌السلام محور پنجم که نقاط بحران قیام امام حسین علیه‌السلام بود را مورد بررسی قرار دادیم

در مقام تحلیل سیستمی قیام امام حسین علیه‌السلام با رویکرد تمدنی شش محور زیر با استفاده از فرمایشات سیدالشهدا علیه‌السلام ارائه می‌گردد

در مراحل قبل تبیین گردید که هدف از نهضت ابی‌عبدالله علیه‌السلام تمدن‌سازی دینی توسط سیدالشهدا علیه‌السلام است همچنین مشخص شد نقطه شروع رسیدن به این هدف توسط امام حسین علیه‌السلام تشکیل حکومت اسلامی است در مرحله سوم مشخص گردید که نقطه مرکزی و مرکز ثقل نهضت ابی‌عبدالله علیه‌السلام برای تمدن‌سازی دینی ایجاد فرهنگ و سبک زندگی اسلامی در جامعه است

در مباحث گذشت تبیین گردید که هدف از قیام امام حسین علیه‌السلام تمدن‌سازی دینی است و امام حسین علیه‌السلام برنامه نهضت خود را برای تحقق تمدن توحیدی در جامعه هدف‌گذاری نموده‌اند

عمر گفت: ای حسین! به جانم سوگند قبول دارم که این منبر پدر توست، نه پدر من، ولی بگو چه کسی اینها را به تو یاد داده است؟ پدرت علی بن ابی‌طالب؟!