تاریخ هرگز فراموش نخواهد کرد که در روز قدس امسال در شرایطی که دشمن متجاوز با حماقت تمام و هدف قرار دادن وحشیانه مسیرهای منتهی به میدان‌های راهپیمایی سعی داشت شعله خشم این ملت را خاموش کند، اما با سدی پولادین از غیرت و ایمان روبه‌رو شد.

اوایل، این موضوع نه برای ما جدی بود و نه باورپذیر که جریانی در تکاپوی تطهیر چهره رژیمی طاغوتی به نام پهلوی باشد!

مدیریت دنیا، مدیریتی بر مبنای تهدید نظامی، تثبیت سیاسی، تحکیم رسانه‌ای و تسلیم میدانی شده است و غزه شهید، نمونه بارز اعمال قلدرانه‌ی آتش‌بسی است که یک‌طرفه به کام اسرائیل تصویب شده و علی‌رغم صدها بار نقض آن توسط اسرائیل، همچنان در حال اجراست!

دکتر هادی ابراهیمی در یادداشتی نوشت:‌ای روزگار، روز‌ها و شب‌ها شاهد غزه مظلوم و خونین باش! ببین که دژخیمان با شریف‌ترین انسان‌های روی زمین چه می‌کنند؟‌ ای روزگار ببین که با بی‌گناه‌ترین و پاک‌ترین کودکان چه می‌کنند؟‌ ای دنیا پاسخ بده که جرم‌شان جز دفاع از آزادگی و انسانیت چه بود که با آنان چنین رفتار می‌شود؟‌ ای روزگار ببین که با پاک‌ترین و نجیب‌ترین کودکان ونوجوانان چه می‌کنند.

دکتر هادی ابراهیمی کیاپی در یادداشتی نوشت: یکی از پدیده های زشت و ناشایست در اردوگاه فرهیختگان، پیدایش قلم بدستان قلم فروشی است که یا اجاره ای و کنتراتی بر اساس تعهدی که به پیمانکاران سیاسی داده اند می نویسند و یا با رویکرد سفارش پذیری، خوش رقصی کرده و با قلمشان، نیابتی می نویسند.

جریانی که امروز رسانه ملی را متهم به بی مخاطبی می کند در تکاپوی خارج کردن تک تک قطعات پازلی بنام جمهوری اسلامی است.