یکی از مشکلات حوزه مدیریت در مازندران این است که هرکسی فکر می‌ کند، می ‌تواند مدیر باشد. به همین دلیل معمولا در راس سازمان‌ ها یا بخش های گوناگون آن مدیرانی قرار می‌ گیرند که خود نیز چنین جایگاهی را متصور نمی شدند و به اصطلاح در خوابشان هم نمی‌دیدند که روزی ریاست، معاونت یا مسئولیت دستگاهی به آن ها واگذار شود.

پرسش واضح ما این است که در سال های گذشته، تدابیر و تصمیمات لازم لحاظ شده چرا تغییری یا گشایشی در این 7 سال مشاهده نشد؟ یا اگر شده چرا آقای دین پرست اشاره ای به اقدامات انجام شده نداشته است. پرسش دیگر ما این است که چرا دولت تدبیر، انقدر دیر هنگام و در سال پایانی کار خود به فکر رفع این معضل افتاده است؟ آیا مساله ای که در طول 7 سال به آن پرداخته نشده و یا اگر پرداخته شده به نتایج مطلوب نرسیده در طول 6 ماه یا یکسال چگونه می تواند به سرانجام برسد؟ آن هم در این شرایط دشوار کشور؟

ارائه آمار مقایسه ای از سوی آقای معاون و در اینکه معاونت یک اداره کلی چون بهزیستی، توانسته تا این رقم -آن هم به صورت مشارکت- جمع آوری کند، قابل تقدیر و ستایش است اما پرسشی که با مطالعه این اظهارات به ذهن مخاطب خطور می کند، این است که این رقم کلان در کجا و چه مواردی هزینه شده است.

بر اساس گزارشات موثق رسیده به دفتر تیرنگ، به عینه مشاهده می شود در یکی از دستگاه های دولتی مازندران از خودروهای آن دستگاه استفاده شخصی می کنند! به این صورت که هر صبح و عصر، تنی چند از معاونان آن اداره کل و خانواده آنها، با خودروهای دولتی دستگاه مربوطه، جابجا می شوند و راننده های آن خودروها وظیفه رسیدگی به امورات و ایاب و ذهاب آن ها را برعهده دارند.

می دانیم که بدون رعایت حقوق شهروندی زندگی سخت یا غیرممکن خواهد شد. در این گزارش سعی ما براین است میزان آگاهی مردم از حقوق شهروندی و رعایت آن را در 4 مورد رعایت  قوانین راهنمایی و رانندگی (توسط رانندگان و عابرین پیاده)، آلودگی هوا، آلودگی صوتی و زباله را اگرچه هرکدام از این موضوعات، خود داستان و حکایتی طولانی دارد به طور خلاصه مورد اشاره قرار می دهیم

متاسفانه پس از اعلام رسمی برخی اختلافات مالی و معوقه های دانشگاه آزاد اسلامی ساری، مسئولین این دانشگاه واکنشی نداشتند و پیگیر ماجرا نشدند! نتیجه این شد که تامین اجتماعی هم سکوت آن ها را ناشی از رضایت دانست و حکم قطعی که همان پرداخت 5 میلیارد تومانی هست را صادر کرد.

مایه تاسف است که مسئولان مربوطه استان، فقط در حد یک نام هستند و کارکرد قابل توجهی ندارند! این بزرگواران کی می خواهند حرفی بزنند، تکانی بخورند، واکنشی نشان بدهند، خدا می داند.  آقایان، شاید نمی دانند که در قبال مسائل استان مسئول هستند که مثل سینما رفته ها فقط نگاه می کنند.

نماینده ساری و میاندورد با بیان اینکه میانگین احداث پروژه های عمرانی مرکز استان، بیست سال است، گفت: رتبه مازندران در بهره مندی از پروژه های ملی ته جدول استان ها است و بسیاری از پروژه  های مهم و زیربنایی استان همچنان بلاتکلیف اند.

خبرهای منتشره در فضای مجازی مبنی بر لابی غیرورزشی‌ها جهت ابقای حبیب و جلوگیری از صدور حکم جهان پهلوان رنگرز که چهره ای صاحب نام در ورزش کشور است، نگران کننده است و با اخلاق مدیریتی، روح ورزش و مطالبات مردمی سازگار نیست.

دوری از پایتخت، واقع شدن در نقطه مرزی مازندران – سمنان، فاصله 70 کیلومتری با مرکز استان و از همه مهمتر، اختلافات داخلی و سالها درگیری های حیدری- صفدری، نفس رشد و توسعه این شهر را گرفته، به طوریکه این شهرهمچنان در حد یک روستا باقی مانده است.