گروه هایی که کتک خوردنشان ملس است!
گروه هایی که کتک خوردنشان ملس است!
معمولا در اینگونه مطالب از مجلس می خواهیم که با وضع قوانین یا اصلاح آن به یاری این اقشار بیاید اما یاد کتک خوردن سرباز توسط نماینده مجلس افتادیم و داغ دلمان تازه شد. یا از دولت می خواهیم که با اجرای دقیق همین قوانین دست و پا شکسته از وخامت اوضاع جلوگیری کند که یاد پرونده های خبرنگاران و کتک خوردن آن ها افتادیم و به کل منصرف شدیم.

تیرنگ نیوز- مجید ساجدی فر: واژه کتک خوردن که مطرح شود چند گروه به ذهنمان می رسند. سرباز، پاکبان، دستفروش، هوادار فوتبال، خبرنگار، جنگلبان، کارگر، و…!

موارد ذکر شده از گروه هایی هستند که به اصطلاح کتک خورشان ملس است و از پیشگامان این عرصه محسوب می شوند.

البته ممکن است گروه های دیگری نیز در این جمع قرار گیرند که از قلم افتاده باشند. اما نقاط مشترک در همه این گروه ها این است که حتی وقتی مورد ظلم و ضرب و شتم قرار می گیرند، دستشان به جایی بند نیست. با اینهمه همچنان پای کار هستند و حتی گاهی دیده می شود آن ها از ضارب عذرخواهی می کنند تا مبادا دردسر تازه ای برای آن ها ایجاد شود.

اگر اهل فضای مجازی و پیگیر حوادث آن باشید حتما شنیده اید تقریبا هر روز از این دست خبرها موجود است.

به تازگی روابط عمومی اداره منابع طبیعی و آبخیزداری بابل، بابلسر و فریدون‌کنار اعلام کرد: قاچاقچیان چوب‌آلات جنگلی ساعت ۲۳ شب گذشته یکی از ماموران یگان حفاظت منابع طبیعی بابل‌کنار را که قصد داشت از فعالیت آن‌ها جلوگیری کند به باد کتک گرفتند.

بر اساس این گزارش این مامور در حین انجام ماموریت بود که توسط این قاچاقچیان از ناحیه صورت زخمی و راهی بیمارستان شد.

متهمین که پس از ارتکاب این عمل متواری شده بودند در حال شناسایی هستند.

گفتنی است دو نیروی یگان حفاظت منابع طبیعی بابل چند روز قبل نیز در جریان آزادسازی عرصه جنگلی بابل‌کنار مورد ضرب و شتم قرار گرفته بودند!

نکته جالب ماجرا فراوانی این موضوع و تکرار آن است بدون اینکه در حمایت از این قشر اتفاق خاصی بیفتد نه قانونی وضع می شود نه تغییر ساختاری رخ می دهد و نه از حق آن ها آنطور که باید دفاع می گردد.

معمولا ضاربان متواری می شوند و باز بعدی بی رحمانه تر از قبل رفتار می کنند. چرا کمه به خوبی می دانند این افراد بسیار مظلوم و بی پناه، نه اهل شکایت و اعاده حیثیت و پروسه طولانی رسیدگی به پرونده ها هستند، نه وقتش را دارند و نه حوصله اش را. از طرفی نه زور بازو دارند و نه اجازه دفاع از خود.

بنابراین با دست خالی در برابر بی قانونی ها می ایستند، محترمانه کتک می خورند و کسی هم تعجب نمی کند. انگار طبیعی است که جنگلبان کتک و فحش بخورد و حتی جانش را از دست بدهد. البته در اینگونه حوادث، وضعیت کارگران، سربازان، خبرنگاران، پاکبانان و دستفروشان بهتر از جنگلبانان است و حداقل در ظاهر با خطرات جانی کمتری مواجه اند.

معمولا در اینگونه مطالب از مجلس می خواهیم که با وضع قوانین یا اصلاح آن به یاری این اقشار بیاید اما یاد کتک خوردن سرباز توسط نماینده مجلس افتادیم و داغ دلمان تازه شد. یا از دولت می خواهیم که با اجرای دقیق همین قوانین دست و پا شکسته از وخامت اوضاع جلوگیری کند که یاد پرونده های خبرنگاران و کتک خوردن آن ها افتادیم و به کل منصرف شدیم.

بنابراین از گروه الف یا کتک زن (از نماینده مجلس و مسئول گرفته تا قاچاقچیان شریف و زحمتکش) می خواهیم در چنین مواقعی کمی لطیف تر و همراه با مهربانی، گروه ب یا کتک خور را مورد عنایت و نوازش قرار دهند. ما از طرف آن ها قول می دهیم که دیگر رفتاری از آن ها سر نزند که موجب خشم وعصبانیت شما گردد.

امیدواریم روزی برسد که اقشار کتک خور ما به این درک برسند که چگونه با گروه الف برخورد کنند و کاری نکنند یا رفتاری از آن ها سر نزند که مورد ضرب و شتم آن بزرگواران قرار گیرند. به امید روز که دیگر شاهد چنین حوادثی در جامعه نباشیم.