2
عباس رضاییان فعال و تحلیلگر اقتصادی در گفت و گو با تیرنگ هشدار داد؛

شرکت بشل انرژی؛ مفسده یا مانع تراشی؟/کارشکنی شرکت شهرک های صنعتی استان در راه اندازی فاز یک شرکت بشل انرژی

  • کد خبر : 11583
  • ۰۹ مرداد ۱۴۰۰ - ۱۴:۰۲
شرکت بشل انرژی؛ مفسده یا مانع تراشی؟/کارشکنی شرکت شهرک های صنعتی استان در راه اندازی فاز یک شرکت بشل انرژی
در اوایل تیرماه از استاندار مازندران تقاضای افتتاح فاز یک کارخانه را نموده ایم اما شرکت شهرک‌ها نه حاضر به مکاتبه با شرکت توانیر برای وصل برق کارخانه شد نه حاضر به صدور جواز پایان کار و علیرغم آنکه استانداری مازندران، 30 / تیرماه / ۱۴۰۰ را برای افتتاح فاز یک کارخانه اعلام کرد، چون برق نداشتیم افتتاح هم بلاوجه شد

تیرنگ نیوز- سرویس اقتصاد: عباس رضاییان فعال، تحلیلگر و فعال اقتصادی و یکی از کنشگران اقتصاد سیاسی که 20 سال در مطبوعات گوناگون می نویسد و جستارهایش در فضای مجازی باز نشر می گردد از جمله معدود کارشناسان اقتصاد کشور است که هم در عرصه تئوری و هم در عرصه عمل، فعالیت می نماید. عباس رضاییان در سال ۹۵ و ۹۶ با انجام دو مصاحبه با روزنامه ها در رابطه با چگونگی بازگرداندن وجوه حاصل از فروش نفت به بابک زنجانی، مقدمات بازگشت بخشی از این وجوه را برابر با اعلام وزارت نفت فراهم کرده است. با عباس رضاییان که متولد روستای دیه از توابع آمل هست و از قضا به دو زبان مازندرانی و فارسی شعر هم می‌گوید، مصاحبه ای ترتیب داده ایم که مطالعه آن را به خاطر طرح مسائل راهبردی و نیز خاص از جمله فساد سیستماتیک را به همه پیشنهاد می دهیم.

  • سوال: ضمن تشکر از قبول مصاحبه، سوال اول را از اینجا آغاز ‌کنیم  که در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟
  • با سلام به شما و خوانندگان محترم، مرحوم پدرم به من می‌گفت همه کاره هیچ کاره، من اشتباهی وارد فعالیت ‌های اقتصادی شدم. از دستفروشی کارم را آغاز و در عرصه‌های مختلف اقتصاد کلان و نیز در سطح بین‌المللی کار و فعالیت کرده‌ام. کار اصلی من نوشتن و فرهنگ است که حدود ۳۰ ساله شعر می‌سرایم اما هرگز اقدام به انتشارش نکردم اما صدها مقاله و مصاحبه در رابطه با اقتصاد دارم. در حال حاضر چند پروژه ساختمانی از جمله ۳ هزار واحد نیمه کاره مسکن مهر را در حال بازسازی یا آماده سازی به اتفاق شرکا و دوستانم در اقصی نقاط کشور داریم و مسئولیت چاپ و نشر دانشنامه تبرستان و فرهنگ واژگان که دو اثر عظیم و سترگ و ماندگار مازندران است را بر عهده گرفتم ولی از حدود ۱۰ ماه قبل نظر به راهبرد و استراتژی خاصی که برای اقتصاد کشور طراحی کرده ام به مازندران آمدم که با استقبال خوب مسئولین استان از جمله جناب حسین زادگان استاندار مازندران مواجه که مقدمات اداری آن فراهم و در حال نهایی شدن است. به یاری خدا با شروع به کار دولت جناب رئیسی جهت تصویب به هیئت محترم دولت ارائه که سر فصل جدیدی در اقتصاد ملی باز خواهد شد.
  • سوال: ممکن است از جزئیات این راهبرد بگویید؟
  • ما مازندرانی‌ها مثلی داریم که میگه “تا شکار نزدی کِل نزن”چون اولاً با کِل زدن شکار می پره، ثانیاً اگر نزنی مورد تمسخر واقع می‌شوی. پس اجازه بدهید وقتی کار به انجام رسید مسئولین مربوطه اعلام می‌کنند.
  • سوال: نظر به اینکه دولت پیش رو همونطوریکه در مناظره‌ها مطرح شد با مشکلات زیادی اعم از داخلی و خارجی مواجه هست، شما افق پیش روی کشور را چگونه می‌بینید؟
  • امروز کشوری در دنیا نیست که به خاطر کرونا با مشکلات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی حتی اندک مواجه نباشد ولی این مشکلات به خاطر بیماری‌های زمینه‌ای اقتصاد ایران که ریشه در چهار دهه گذشته و نیز قبل تر از آن دارد، بیشتر است. طی یکصد سال گذشته در برهه هایی وضعیت اقتصادی مردم ما بسیار بسیار بدتر از این هم شد، از ابتدای قرن در ۱۳۰۰ و در سال‌های 20 تا ۲۷ ما دچار قحطی و گرسنگی شدیم در همین مازندران ما سال وبایی و سال ۳۰ هکتی (خشکسالی) را داریم که کار به آنجا رسید که مردم اگر کسی می مرد، دفنش نمی کردند و می گفتند تا شب صبر کنیم مرده ها جمع شوند و یکجا دفن کنیم. ولی ما توانستیم کشور را جمع کنیم و در دهه ۴۰ به رشد آن چنانی برسیم.

  • سوال: در آن زمان هایی که شما بیان می کنیم مشکلات با مشکلات امروز تفاوت زیادی داشت.
  • چه تفاوتی؟ آن زمان وبا آمده الان کرونا؟ آن زمان ایران توسط کشورهای خارجی با هجوم و اشغال مواجه شد، امروز با هجوم تحریم و اشغال اقتصاد ایران مواجهیم. آن زمان حزب توده با حمایت شوروی در کشور اغتشاش می کرد، امروز شبکه های ماهواره ای وابسته به کشورهای متخاصم روح و روان و ذهن مردم را مشوش کرده و ناامیدی و یأس و خشم و عصیان را به جامعه ایران پمپاژ می‌کنند که به طور قطع سیاست‌ها و ساختار کلان کشور که باعث بروز فساد سیستماتیک و نیز مدیریت ناکارآمد گردید مزید علت شده تا نارضایتی عمومی در بالاترین سطح خود قرار داشته باشد اما این دلیل نمی‌شود ما دست روی دست بگذاریم.
  • سوال: با این حساب آیا خود شما برای برون رفت کشور از این اوضاع طرح و برنامه‌ای دارید؟
  • به طور قطع، ۲۰ ساله در رسانه‌ها و مطبوعات ایران مقاله یا مصاحبه در رابطه با اقتصاد ایران می نویسم که در آرشیوها موجود است. رسیدن امروز کشور را ۱۵ سال قبل در روزنامه‌های مختلف پیش بینی کرده و مدعیم تاکنون تحلیل و برآورد غلط نداشتم. ضـمن آنکه در مقالات و مصـاحبه‌ها جدا از تحلیل، راهکار و برنامه ارائه می دهم. نه آن برنامه و راهکارهای کلی که اقتصاددانان تئوریک ارائه می‌دهند که هر اقتصاد خوانده‌ای با آن آشناست را نمی‌گویم. راهکار باید مبتنی بر مصداق و آنالیز دقیق ارائه شود مثل اینکه پزشکی به بیمارش بگوید برای یبوست مزمنش باید داروی مسهل بخورد که این را خود مریض هم می داند. چه نوع مسهلی و یا چه دُزی؟ اگر آن مسهل در داروخانه نبود، جایگزینش چیه و اگه نبود و در نهایت خود پزشک دارو را درست کند. من مدعیم که برنامه‌ای که در حال تدوین و ارائه آن به اقای رئیسی هستم هم راهبردی یا استراتژیک و هم آنالیز شده است و خودم نیز آن را در استان مازندران به عنوان استان پایلوت به اجرا درخواهم آورد.
  • سوال: آیا می شود از نحوه و چگونگی آن بگویید؟
  • اجازه بدهید تا برنامه را منتشر کنم. به همین بسنده می کنم که مشکلات کشور به صورت سانترالی و مرکزی قابل حل نیست. در طرح مدنظرم باید تن به اقتصاد فدرالی یا استانی بدهیم که البته این بخشی از طرح مدنظرم است.
  • سوال: اشاره کردید که فساد سیستماتیک که گویا اولین بار احمد توکلی نماینده چند دوره مجلس این اصطلاح را به کار برده است. منظور و مراد از فساد سیستماتیک چیست؟
  • من نمی دانم مراد و منظور جناب توکلی و دیگر کارشناسان از به کار بردن اصطلاح فساد سیستماتیک چیه؟ آیا مراد از سیستم نظام است؟ یا فقط دولت؟ بر این اساس فساد فقط در دولت است و در قوه قضائیه و مققنه نیست؟

بنا به آمار و پرونده‌های موجود و اعلام های رسانه ای، فساد در همه قوا و نهادها کم یا زیاد وجود دارد که دلایل آن نیز توسط کارشناسان احصاء و اعلام شد اما مراد من از فساد سیستماتیک فقط به وجود فساد در کل سیستم نیست بلکه حرف من عمل سیستماتیک فساد است یعنی فرضاً فردی اسپانسر نماینده مجلس هست و هزینه های جاری او را تأمین می کند که این امر در شهرستان ها خیلی مرسوم است. کسی عاشق چشم و ابروی کاندیدا یا نماینده مجلس نیست که برایش هزینه کند. در حقیقت طرف دارد سرمایه گذاری می کند تا در ادارات، سازمان ها، بانک ها امورش را تسهیل کند. در چنین شرایطی شما با فساد مستقیم در قالب بده بستان مال یا پول مواجه نیستید. در چنین مواقعی خصوصاً وقتی پای نمایندگان مجلس در میان است با توسل به موارد ایجابی، شعاری به راحتی مدیران و مسئولان را یا مجاب یا مرعوب می کنند. مراد و منظورم از فساد سیستماتیک جدا از شیوع فساد در کل اندام نظام، سیستماتیک عمل کردن فساد است که اگر بخواهیم فساد را ریشه کن کنیم اول باید مدلی برای از بین بردن این عارضه داشته باشیم.

  • سوال: شما مدعی ارائه مدل مصداقی و آنالیزی برای طرح‌های اقتصادی خودتان هستید. آیا مصداقی برای این نوع فساد دارید که ارائه بدهید.
  • بله. اتفاقا مورد بسیار معروفی دارم که هر سه قوه در آن دخیل هستند و اتفاقاً بخشی از ماجرایش در فضای مجازی و شبکه‌های ماهواره‌ای معاند پخش گردید.
  • سوال آیا می‌ شود آن را آنالیز کنید که چطور هر سه قوه درگیر شدند؟
  • گمان من این بود که مسیر سوالات، ما را به مشکلات استان مازندران مثل زباله و آلودگی رودخانه و آب های سطحی و هجوم تهرانی ها برای خرید اراضی کشاورزی روستا ها می کشاند.
  • سوال: ان شاء الله در فرصت های دیگر، مصاحبه ای در این رابطه با شما خواهیم داشت. متشکر می شوم اگر مصداق و آنالیز فساد سیستماتیک را بیان کنید.
  • در خرداد ماه سال گذشته یکی از شرکایم گفت دوستی دارد به نام آقای محبوبی که اصالتاً آذربایجانی هست که در شهرک صنعتی بشل قائم شهر، کارخانه ساخت ماشین آلات راهسازی با ۱۵۰ کارگر دارد. او مشکلی دارد که می‌خواهد با شما طرح و اگر می شود به او کمک کنید. آقای محبوبی آمد و گفت حدود ۱۸ سال پیش شروع به فعالیت در شهرک صنعتی بشل کرد و کارخانه ای به نام هلی خودرو راه اندازی و رونق خوبی گرفت. بعد از ۴ سال فعالیت، از شرکت فوتون در چین نمایندگی مونتاژ کامیون های فوتون را گرفتم و از شرکت شهرک ها بر اساس مجوز صادره سازمان صمت، ۱۱ هکتار زمین در شهرک بشل با تأسیس شرکت جدیدی به نام هلی خودرو دیزل خریده و اقدام به دیوار کشی، ساخت ساختمان اداری بالغ بر 12 هزار متر سوله صنعتی کردم که شرکت فوتون چین اعلام کرد که بخشی از سهام شرکتشان توسط شرکت آلمانی که با شرکت‌های آمریکایی شریک است، خریداری شده و شرکا و سهامداران جدید اعلام کردند که به دلیل تحریم ایران آنها قادر به اعطای نمایندگی به شرکت ایرانی نبوده و من ماندم با هزینه ای سنگین. با توجه به ضربه سختی که خورده بودم، ناامید نشدم. این بار آمدم طرح ساخت مینی پالایشگاه را به سازمان صمت ارائه داده و مجوز تاسیس اخذ کردم. چون پروژه، پروژه سنگینی بود این بار با تغییر نام شرکت از هلی خودرو دیزل به بشل انرژی، 40% سهام را به بنیاد تعاون ناجا واگذار کرده و با خرید 5/1میلیون دلار ماشین‌آلات آماده راه‌اندازی مینی پالایشگاه شدیم که سازمان محیط زیست ایران مصوبه ای از هیات دولت اخذ کرد که ساخت هر نوع پالایشگاه در شمال ایران ممنوع است این بار ضربه سخت تری بر ما وارد گردید و با گذشت چند سال از خرید زمین و هزینه‌های گزاف، مجوز مونتاژ و ساخت وانت‌ را از یک شرکت چینی اخذ کردیم و حتی ارز خرید خط و قطعات تخصیص پیدا کرده که با تحریم های حداکثری ترامپ قادر به جابجایی پول نشدیم. در همین اثنا بنیاد تعاون ناجا با مسائل مالی و مدیریتی مواجه شده و شرکت زیرمجموعه بنیاد تعاون که 40% سهام شرکت بشل انرژی متعلق به آنها بود، ورشکسته اعلام و به هیئت تسویه رفت و مطابق قانون اگر سهامدار شرکتی ورشکسته باشد آن شرکت به لحاظ بانکی و پولی قادر به فعالیت نیست و قوز بالا قوز شد. حالا مجبور شدم با یکی از شرکت‌های فعال در شهرک صنعتی بشل به مدیریت آقای پور مداح که در تولید رنگ تخصص دارد، توافق کنیم تا در قالب طرح جدید این پروژه را به اجرا درآوریم که شرکت شهرک های صنعتی استان مدعی گردید که چون موفق به راه اندازی کارخانه نشدید باید قرارداد واگذاری زمین را فسخ تا زمین ما را به شخصی به نام بهمن احمدی که قصد راه‌اندازی کارخانه بزرگی را دارد واگذار کنند وگرنه بهمن احمدی قصد دارد که کارخانه اش را در سمنان دائر کند و این فرصت از دست استان مازندران می‌رود.

من از آقای محبوبی پرسیدم با این حساب من برای شما چکار می‌توانم انجام بدهم؟ ایشان گفت من آذربایجانی هستم. کسی که می‌خواهد زمین را به او واگذار کنند مازندرانی و اهل قائمشهر است و پشت او آقای اکبری رئیس کمیسیون صنایع مجلس و آقای مرادیان نماینده قائمشهر و سوادکوه هستند و آنها قصد دارند که من را که قربانی شرایط تحریم و تغییر قوانین شده‌ام خلع ید و ورشکسته کنند. در صورتیکه من همین الان ۱۵۰ کارگر مازندرانی در کارخانه هلی خودرو در شهرک صنعتی بشل دارم. من از شما می‌خواهم شما مسئولیت ساماندهی امور مالی، اداری و حقوقی من را به عنوان کارگزار بر عهده گرفته و کمک کنید تا من کارخانه را راه اندازی نمایم.

از آقای محبوبی خواستم تمام آنچه را گفت مستنداتش را بدهد مطالعه کنم. اگر درست بود حاضر به کمک و راه اندازی کارخانه و حتی شراکت با ایشان و آقای پور مداح هستم. با مطالعه مستندات دیدم تمام حرف‌هایش درست است و وارد کار شده و اکنون فاز یک این کارخانه آماده افتتاح و بهره‌برداری است.

  • سوال: تا اینجای کار نشانی از فساد آن هم فساد سیستماتیک نیست؟
  • من رفتم نفسی تازه کنم گمان کردید حرفم به پایان رسید اجازه بدهید عرض خواهم کرد. آن زمان مدیر عامل شهرک‌ها فردی به نام آقای موسوی بود که آدم حلیم، کارکشته و حرفه‌ای بود. با ایشان گفتگو کردم و گفتم اجازه بدهید آقای محمودی کارخانه جدیدش را، راه اندازی بکند چون با اتفاقاتی که بر، ایشان رفت و تماماً ناشی از تحریم و تغییر سیاست‌های دولت ایران بود، ایشان باید علیه دولت دادخواست تامین خسارت‌های وارده بدهد نه اینکه زمین این آدم را از دستش در بیاورید. آقای موسوی گفت که ایشان کارشان را انجام دهند و فعلاً کسی مدعی نیست. ما اگر فشار نیاوریم عده‌ای با گرفتن مجوز تاسیس کارخانه از سازمان صمت از شرکت شهرک ها زمین خریدند قسطی و به قیمت نازل. دورش دیوار کرده و بعد که زمین ما تمام شد آن را به چند برابر به متقاضیان می فروشند. ما برای جلوگیری از عدم ساخت و ساز و به حرکت در آوردن کسانی که در شهرک های صنعتی، زمین خریده‌اند با تهدید به فسخ قرارداد زمین، آنها را وادار به راه‌اندازی کارخانه می‌کنیم و اگر آقای محبوبی واقعاً قصد ساخت دارد مانعی ندارد. در همین اثنا نیز موفق به جذب سهامدار و سرمایه‌گذار جدید آقای پورمداح برای شراکت شده و با بنیاد تعاون ناجا هم وارد گفتگو شدیم و چون شرکت مربوطه در بنیاد تعاون ناجا ورشکسته و در هیئت تسویه بود. مقرر شد که 40% آن را خریداری نماییم که منجر به عقد قرارداد خرید سهام از بنیاد تعاون ناجا گردید و از طرف دیگر با ورود آقای پورمداح بر سرعت کار نیز افزوده شد که امروز فاز یک کارخانه آماده افتتاح و راه اندازی هست.

در آذرماه سال گذشته آقای محبوبی تماس گرفته که مدیرعامل وقت شرکت شهرک های صنعتی تماس گرفته که ما تحت فشار هستیم که حداقل ۵ هکتار از زمین شما را به آقای بهمن احمدی واگذار کنیم و شما با استاندار و وزیر صمت مکاتبه کن و با شرح ماجرا مهلت بگیر وگرنه مجبور به فسخ قرارداد با شما هستیم.

آقای محبوبی نامه ای به استاندار مازندران نوشت که دستور استمهال و ادامه کار را گرفت و سه ماه بعد هم با همراهی و تقاضای نماینده دیگر قائمشهر در مجلس شورای اسلامی آقای علیپور از وزیر صمت ایضاً دستوری مبنی بر ادامه کار شرکت بشل انرژی اخذ که به سازمان صمت و شرکت شهرک های استان ابلاغ گردید و شرکت شهرک‌ها هم نامه رسمی مبنی بر تمدید پروانه ساخت را تا تیرماه سال جاری صادر کرد و سازمان صمت استان مازندران هم پیرو دستور وزیر صمت جواز تأسیس شرکت را به مدت یک سال یعنی اردیبهشت ۱۴۰۱ تمدید می‌کند. در اواخر سال ۱۳۹۹ مدیرعامل شرکت شهرک‌های صنعتی عزل و آقای امینی به عنوان مدیرعامل جدید شهرک ها منصوب و با انتصاب ایشان فشار بر شرکت بشل انرژی و آقای محبوبی زیاد شده که حتماً باید ۵ هکتار از زمین شرکت بشل انرژی را به بهمن احمدی واگذار کنید که بالطبع قبول نکرده، چراکه هیچ کوتاهی و قصوری توسط ایشان صورت نگرفته بلکه ایشان قربانی شرایط بین‌المللی کشور و نیز تغییر قوانین بوده است و کسی که باید مدعی دولت و وزارت صمت باشد، ایشان است نه شرکت شهرک های صنعتی.

عصر روز 14/01/1400 آقای محبوبی تماس گرفت که امروز فرماندار سوادکوه شمالی، مدیرعامل شرکت شهرک های استان، و مرادیان نماینده قائم‌شهر به همراه بهمن احمدی که یک دستگاه وانت مزدا با دستگاه های جوش و هوابرش و چند نفر از کارگرانش آمدند تا ۵ هکتار از زمین کارخانه را جدا و به آقای بهمن احمدی تحویل بدهند اما وقتی اعتراض کردیم، محافظین همراه، گوشی های موبایل ما را ضبط و به زور وارد ملک شده و شروع به میخ کوبی زمین کرده و 5 هکتار زمین را جدا و صورتجلسه کردند و تحویل آقای بهمن احمدی دادند. یکی دو ساعت گذشت که دیدم سیل ویدیوهای اجماع کشی آقایان به شرکت بشل انرژی در فضای مجازی پخش و آقای مرادیان نماینده مجلس به آقای محمودی که آذربایجانی است می گوید: “تو از جای دیگر آمدی اینجا به ما راه نمیدی و به غیرت مازندرانی ما توهین می کنی؟” وقتی آقای پورمداح به ایشان می‌گوید که آقای مرادیان من مازندرانی و سهامدار شرکتم به ایشان می‌گوید تو پادوئی و در ویدیویی دیگر آقای مرادیان، آقای محمودی را که به لحاظ جثه یک سوم آقای مرادیان است را هل می‌دهد که نزدیک بود بیفتد. با سر و صدای ایجاد شده جلسه ای دو ساعته در حضور استاندار مازندران و مدیرعامل شرکت شهرک ها و رئیس خانه صنعت استان آقای دکتر رضوی برگزار و قرار شد جلسه ای با مدیرعامل شهرک ها برگزار و موضوع را حل و فصل کنیم.

یک هفته بعد از اجماع کشی به شرکت بشل انرژی، جلسه ای با حضور آقای دکتر رضوی رئیس خانه صنعت استان، آقای درواری رئیس کانون کارفرمایان استان در دفتر مدیرعامل شرکت شهرک ها برگزار و من در حضور آقایان گفتم شما 5 هکتار از زمین ما را با چه حکم و رای مستندی برای آقای بهمن احمدی جدا کردید؟ مدیرعامل شرکت شهرک‌ گفت “آقای بهمن احمدی قرار است ۲ هزار میلیارد تومان سرمایه‌گذاری بکند و ما اگر بهش زمین ندهیم او این سرمایه گذاری را میبرد سمنان. و شرکت شهرک های سمنان برایش زمین آماده کردند و ما چاره‌ای نداشتیم” که چنین سرمایه گذار بزرگی را از دست بدهیم.

تمام کسانی که مرا می شناسند و با روحیاتم آشنا هستند می‌دانند که به عمرم به نکات منفی و سلبی توجه نمی کنم، جدا از صحت و سقم حرف مدیرعامل شرکت شهرک ها، جدا از عمل غلط و غیر قانونی ایشان و آقای مرادیان نماینده مجلس، من گفتم حل این مشکل یک راه حل دارد گفتند چیه؟ گفتم: “40% سهام شرکت بشل انرژی مال بنیاد تعاون ناجا هست که چند ساله دچار مشکل شده و در کارها مشارکت نکرده و حصه و قدرالسهم نمی دهد. به جای این دعوا و درگیری بیایید 40% سهام متعلق به بنیاد تعاون که فقط به اندازه سهم زمینش پول داده‌اند را به جای ما از بنیاد تعاون ناجا آقای بهمن احمدی بخرد. وقتی خرید و سهامدار شد 40% خودش که فقط زمین هست را که حدود 5 هکتاره برای ایشان جدا کرده و تحویل ایشان می‌دهیم” هم رئیس خانه صنعت و هم رئیس کانون کارفرمایان گفتند حرف درسته و موضوع حل و فصل و غائله ختم می‌شود. مدیر حقوقی شرکت شهرک ها گفت”گیر ما چه می آید؟” گفتم:”یعنی چی؟” گفت: “شرکت شهرک ها هم باید منتفع شود” گفتم: “شما همان حق معامله دو طرف را بگیرید” آقای امینی مدیرعامل شرکت شهرک‌ها گفت: “آقایون من نه چیزی شنیدم نه چیزی گفتم” من پوزخند زدم که همه متوجه شدند. قرار شد سه روز بعد جلسه ای با حضور آقای بهمن احمدی تشکیل و توافق نامه امضا کنیم که خبری نشد. یک ماه بعد از جلسه آقای درواری رئیس کانون کارفرمایان با من تماس گرفت گفت فردا جلسه ای با آقای بهمن احمدی در دفتر ایشان در قائمشهر داشته باشیم. به دفتر ایشان با عنوان فولاد بهمن رفتیم و در آنجا متوجه شدم که ایشان کارخانه کرکره و رنگ آمیزی ورق های فولادی دارد و تولیدکننده فولاد نیست ولی نامش گروه فولاد بهمن است که برایم جالب بود. آقای درواری گفت: “باید از بنیاد تعاون ناجا تخفیفی برای آقای احمدی که بچه محل ماست بگیری” گفتم: “مدت کارشناسی قدرالسهم ناچار در حال پایانه و در کارشناسی جدید قیمت بالا می رود ولی چشم” آقای احمدی گفت: “من قیمت کارشناسی بنیاد تعاون ناجا که توسط سازمان بورس و اوراق انجام شده بود را قبول ندارم. من طبق شرایط شرکت شهرک ها اینجا را می خرم که گفتم این امکان پذیر نیست و خداحافظی کردیم. یک ماه قبل آقای قوانلو مدیرکل سازمان صمت جلسه ای تشکیل داد و آقای احمدی آمد که بر اساس قیمت کارشناسی 40% سهام بنیاد تعاون را به همان صورت که از بنیاد خریدیم به ایشان واگذار کنیم که ایضاً آقای احمدی نپذیرفتند. آنجا متوجه شدم آقای احمدی دنبال خر مرده می گرده و گمان می کند با پشتیبانی دو نماینده مجلس یعنی آقای اکبری رئیس کمیسیون صنایع که نماینده تهران اما قبلاً نماینده قائمشهر در مجلس بوده و آقای مرادیان نماینده قائم‌شهر این زمین را با قیمت دولتی و قسطی بخرد و سرمایه گذاری ۲ هزار میلیارد تومانی برای مابه التفاوت کمتر از ۱۰ میلیارد تومانی روی هواست و ایشان دو ساله با ادعای راه اندازی کارخانه و سرمایه گزاری دو هزار میلیارد تومانی مسئولین استان را برای تملیک زمین شرکت بشل انرژی با حمایت دو تن از نمایندگان مجلس شورای اسلامی تحت فشار قرار داده است و همه اینها برای رسیدن به مال مفته و بقیه داستان و قصه است وگرنه سرمایه گذار سرمایه و ثروت خود را حدود دو سال لنگ زمین یا مابه التفاوت 5 میلیارد تومنی آن نمی کند. ما در اوایل تیرماه از استاندار مازندران تقاضای افتتاح فاز یک کارخانه را نموده ایم اما شرکت شهرک‌ها نه حاضر به مکاتبه با شرکت توانیر برای وصل برق کارخانه شد نه حاضر به صدور جواز پایان کار و علیرغم آنکه استانداری مازندران، 30 / تیرماه / ۱۴۰۰ را برای افتتاح فاز یک کارخانه اعلام کرد، چون برق نداشتیم افتتاح هم بلاوجه شد. حالا سال حمایت از تولید، رفع موانع و پشتیبانی هاست و گرنه چه میشد خدا میداند.

  • سوال: با این حساب برنامه بعدی شما چیه؟
  • اتفاقاً به عنوان کنشگر اقتصاد، فرصت بسیار خوبی برای من به وجود آمد تا همین موضوع را به عنوان نمونه طرح و توجه مقامات استان و کشور را به پشت هم اندازی ها، مانع تراشی ها و با حمایت دو نماینده مجلس که دارای وجهات و صلاحیت ظاهراً جلب کنم. توجه کنید ظاهر کار بسیار وجیه و خوبه. باید به ذات و درون موضوع پرداخت و مسائل و موارد تخلف را رصد کرد اِماره ها، نشانه‌ها و روش‌ها قابل رصد، تحلیل و احصاء است که در هر مرجعی آمادگی اثبات حرف ها و نظراتم را دارم و مسئولیت آن را می پذیرم. فلذا لاجرم موضوع را در ستاد تسهیل استان به ریاست جناب استاندار طرح و نیز مراتب را به ریاست کل دادگستری استان به عنوان رئیس کارگروه اقتصاد مقاومتی استان اعلام و هم شکایتی علیه آقای مرادیان در کمیسیون نظارت بر رفتار نمایندگان مجلس شورای اسلامی طرح، ضمن آنکه مراتب را به شورای نگهبان در رابطه با این نماینده مجلس اعلام کردم.

من امیدوارم ریاست کل دادگستری و دادستان استان در قالب کارگروه اقتصاد مقاومتی به این پرونده که دو نماینده مجلس در آن دخیل هستند ورود پیدا کرده و مستندات ما را ملاحظه و مشاهده کرده که بابتش دادگستری سوادکوه با انتخاب کارشناس بر اساس دادخواست تامین دلیل تمام مواردی که در این مصاحبه گفتم را بررسی و اعلام نظر کرده‌اند.

  • سوال: شما گفتید در موضوع شرکت بشل انرژی هر سه قوه دخیل هستند، در صورتیکه شرکت شهرک ها از قوه مجریه و دو نماینده مجلس از قوه مقننه تا اینجا مطابق اظهارات شما که اثبات صحت و سقم آن بر عهده شماست دخیل در موضوع بودند اما نقش قوه سوم یعنی دستگاه قضا چیست؟
  • ابتدای مصاحبه گفتم در فساد سیستماتیک مدنظرم که در اینجا به تأمین هزینه های نمایندگان مجلس توسط اسپانسرهاست کسی که مفسده می کند با توسل به جایگاه و نیز وجاهت خود که می‌تواند هر مقامی از جمله نماینده مجلس باشد با ادارات و سازمان‌ها و نهادها از جمله محاکم قضایی در قالب حمایت از تولید و احقاق حق و غیره تماس گرفته و موضوع را از منظر و خواست نظام و دولت برای فرضاً قاضی پرونده یا دادستان توضیح داده و هیچ درخواست یا تقاضایی نمی کند. تصور کنید تماس فرضاً رئیس کمیسیون صنایع مجلس شورای اسلامی اهل قائمشهر که چند دوره نماینده قائم‌شهر در مجلس بود و الان نماینده تهران است و در رابطه با یک موضوع که مربوط به صنعت شهرستان است، در نظر و رأی قاضی، دادستان و بازپرس تأثیر ندارد؟ ضمن آنکه ما با شرکت شهرک ها طی چند ماه گذشته حدود ۱۰ پرونده قضایی علیه هم طرح کرده که اشکالات شکلی و ماهوی در نحوه رسیدگی پرونده ها پرسش برانگیز است تا آنجاکه ناگهان با اجرائیه تخلیه ملک شرکت با حکم دادگاه مواجه شدیم، وقتی پیگیر موضوع شدیم قاضی و رئیس دفتر دادگاه گفتند اشتباه شد و حکم را لغو کردند که با توجه به استمدادم از ریاست محترم کل دادگستری استان به عنوان ریاست کارگروه اقتصاد مقاومتی بررسی خاص و ویژه دستگاه قضا به این موضوع موارد قابل احصاء و شفاف شدن است.

  • سوال: شما در سال ۸۷ طی مصاحبه ای گفتید عموم تولیدکنندگان ایران تبدیل کننده هستند. ضمن آنکه تلاش دولت‌ها برای تولید، تولید کننده که عموماً ورشکست خواهند شد را بیهوده خواندید. هنوز بر سر حرفتان هستید؟
  • صد در صد. چند هزار واحد ورشکسته صنعتی با هزاران میلیارد بدهی به بانک‌ها صحت نظرم در ۱۴ سال پیش را تایید می کند اما امروز در تکمیل نظرم می گویم اتفاق دیگری که در صنعت کشور افتاد طی این سالها تولیدکنندگان دولت ساز و مونتاژی که ورشکست نشده اند و عموماً با حمایت های پیدا و پنهان خصوصاً نمایندگان مجلس در شهرستان ها اسم و رسمی به هم زده اند. این افراد اگر بیس و پایه امورشان توسط مراجع نظارتی بررسی شود با داشتن چند تا دگمه صاحب کت و شلوار و بعد خانه و زندگی و کارخانه شده‌اند. وام بانکی کم بهره با نرخ تورم 35% سالانه، ارز دولتی برای خرید ماشین‌آلات که پروفرم یا پیش فاکتور غیر واقع بعضاً تا سه برابر قیمت واقعی ارائه دادند و یک دلار، 3 دلار ارز گرفتند و همه چیز برایشان مجانی درآمد و خیلی چیزها برایشان مانده است و وقتی سراغ به اصطلاح تولید و محصولات کارخانه شان می روی متوجه می‌شوی چه خبره و اتفاقاً از تولیدکنندگان مونتاژی دولت ساز که به آلاف و اولوف رسیده اند در استان مازندران فراوان وجود دارند که یا فامیلشان صاحب مقام بود و هست یا اسپانسر نمایندگان مجلس بوده و هستند که رصد امورشان کار دشواری نیست بالاخره این هم مال دوره ای بود که گذشت و گذشته چراغ راه آینده است.
  • سوال: حرف آخر
  • منتظر ارائه برنامه راهبردی و کلانم در قالب تبدیل اقتصاد سانترالی و مرکزی به اقتصاد فدرالی یا استانی که در استان مازندران به عنوان استان پایلوت به اجرا درخواهد آمد و مقدماتش با حمایت جناب حسین زادگان استاندار مازندران فراهم شد، باشید. پایان

لینک کوتاه : https://tirangnews.ir/?p=11583

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.