دخل 20 خرج 200 / سفره هایی خالی تر از همیشه!
دخل 20 خرج 200 / سفره هایی خالی تر از همیشه!
افزایش بی در و پیکر قیمت ها، کمبود برخی کالاها در این شرایط سخت و اضطراب زا، کاهش 40 درصدی قدرت خرید خانوارها و حتی کاهش درآمدی برخی اقشار با توجه وضعیت همیشه قرمز کرونایی مازندران، پیشبرد امورات زندگی را برای بسیاری از خانواده ها، دشوار و حتی غیرقابل تحمل کرده است.

تیرنگ نیوز- مجید ساجدی فر: به تازگی رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی مازندران، درآمد سرانه هر مازندرانی را روزانه ۶۰ هزار تومان و درماه یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان اعلام کرد.

مفید غلامی راد در شورای رهبری توسعه در ساری با بیان اینکه وضعیت خوبی در بهره وری نداریم، گفت: «در بین کشورهای منطقه از نظر شاخص بهره وری نیروی کار در رده ۱۲ قرار داریم و از نظر شاخص بهره وری در بین کشورهای آسیایی جزو کشورهای آخر قرار داریم».

از آخرین میزان اعلام شده خط فقر در کشور (8 تا 10 میلیون برای خانواده 4 نفره) که بگذریم! کافی است چند دقیقه توی ذهنمان، با یک حساب سرانگشتی، قیمت تقریبی کالاهای اساسی و اقلام روزمره را با سرانه درآمد یک فرد مازندرانی بررسی و مقایسه کنیم تا دریابیم با درآمد ماهانه میانگین یک میلیون و 800 هزار تومان چقدر می توان از پس مخارج و مایحتاج امروزی برآمد؟

تازه اگر بنا را بر این بگذاریم که همه افراد، این میزان درآمد داشته باشند و از نعمت منزل شخصی نیز برخوردار باشند باز هم در این شرایط، دخل و خرج با هم همخوانی ندارند. حال در نظر بگیرید بسیاری از افراد و خانوارها درآمدی کمتر از رقم اعلام شده دارند و در منزل اجاره ای یا در حال ساخت به سر می برند!

بنا بر اعلام کارشناسان اقتصادی، در حالت کلی بین نرخ تورم و قدرت خرید مردم، رابطه معکوس وجود دارد یعنی هرچقدر تورم بالا برود به همان نسبت قدرت خرید مردم کاهش می یابد و برعکس هرچه نرخ تورم پایین برود به همان نسبت قدرت خرید مردم افزایش می یابد.

آمارهای مربوطه با توجه به اثرات کاهش ارزش پول ملی، حکایت از کاهش 40 درصدی قدرت خرید خانوارها در سه چهار ماه اخیر دارد! یعنی کاهش ارزش پول ملی موجب افزایش لجام گسیخته قیمتها شده و از آنجا که درآمدها ثابت است در نتیجه قدرت خرید مردم کاهش یافته و مردم ناچار شدند هر ماه و هر روز، اقلام غیرضروری یا در اولویت دوم و سوم خانواده خود را حذف کنند تا بتوانند خود را سرپا نگه دارند.

واقعا چگونه می شود بین افزایش 15 درصدی حقوق سالانه و تورم 40 تا 50 درصدی برخی اقلام و کالاها تناسب برقرار کرد؟

افزایش بی در و پیکر قیمت ها، کمبود برخی کالاها در این شرایط سخت و اضطراب زا، کاهش 40 درصدی قدرت خرید خانوارها و حتی کاهش درآمدی برخی اقشار با توجه وضعیت همیشه قرمز کرونایی مازندران، پیشبرد امورات زندگی را برای بسیاری از خانواده ها، دشوار و حتی غیرقابل تحمل کرده است.

بررسی های میدانی ما نشان می دهد مردم شدیدا از وضعیت موجود گله مندند! اوضاع به گونه ای است که حتی کاهش نرخ ارز هم موجب افت قیمت حداقل ۵ تا ۱۰ درصدی در بازار نشده که حداقل مردم نفسی تازه کنند و همچنان شاهد بالا رفتن قیمت ها هستیم! … به عنوان مثال همین امروز گوشت قرمز در مازندران 10 درصد بالا رفت. طبیعی است در اوج گرانی ها، تقاضای چندانی برای خرید کالا در بازار وجود نداشته باشد و بازارها سرد و بی رونق شوند.

اگر مایحتاج ضروری مردم را بر اساس فراوانی مصرف، ۱۵ قلم کالا بدانیم آمارها نشان از تورم‌ بالای ۹۰ درصد این اقلام ضروری سبد خانوار مردمی دارد. حال که بسیاری از مایحتاج ضروری مثل برخی میوه ها، گوشت قرمز و سفید، تن ماهی، لبنیات، تخم‌مرغ و… یا از سفره مردم حذف شد یا در حال محو شدن است، گرانی بیش از 40 درصدی همه اقلام خوراکی (یا اباالفضل) از ابتدای سال جاری را کجای معادلات اقتصادی قرار دهیم.

علاوه بر این در گزارش اخیر مرکز آمار ایران، برخی کالاهای خوراکی نسبت به زمان مشابه سال گذشته تورم دو تا سه رقمی! را تجربه کرده‌اند. مثلا قیمت کره دو برابر شد و قیمت لپه و عدس تا 140 درصد گران شد. واقعا قیمت ۱۲۰ هزار تومانی هر بسته چای ۵۰۰ گرمی، ستم به مردم چای خور مازندران نیست؟! باور کنید این مردم اگر یک روز چای نخورند، سردرد می گیرند و آمار نزاع در استان بسیار بیشتر از قبل خواهد شد. از ما به شما نصیحت؛ لطفا با چای مردم بازی نکنید!

همه این ها در حالی است که به تازگی رییس جمهور روز سه شنبه هفتم بهمن ماه در جلسه ستاد هماهنگی اقتصادی دولت، اظهار کرد: «بی تردید دولت با هر تغییری که موجب گرانی کالای مورد نیاز مردم و نگرانی افکار عمومی و دارای آثار تورمی و عواقب سوء در زندگی و معیشت مردم باشد و موجب کاهش ارزش پول ملی شود، مخالف است».

اما تجربه چند سال اخیر، عکس این را نشان داده و صرفا بیان مخالفت آقای رئیس جمهور با گرانی ها، نه تنها مشکلی را حل نکرده بلکه با نتایج معکوسی که در پی داشته، موجب نگرانی و هراس عمومی شده که باز چه داستانی در انتظار ماست!

به باور کارشناسان در این برهه از شرایط اقتصادی، دولت و حاکمیت در درجه اول باید کنترل تورم و نقدینگی و عرضه بیشتر ارز به اقتضای جامعه را سرلوحه کار خود قرار دهند. در مراحل بعدی، اقشار آسیب دیده ناشی از وضعیت نابسامان اقتصادی و کرونایی را دریابند.

مسئولان اقتصادی استان نیز باید برای بهبود اوضاع تلاش کنند. واقعا اگر خودشان جای مردم باشند می توانند با حقوق روزانه 60 هزار تومان یا ماهیانه یک میلیون و 800 هزار تومان از پس مخارج و امورات خود برآیند؟ حالا هزینه های جانبی خانواده (داشتن محصل، دانشجو، نوزاد، دختر و پسر دم بخت و …) به کنار!