از مشکلات عدیده سازندگان در مرکز استان و حتی دیگر شهرهای مازندران می‌توان به موارد زیادی از جمله مشکلات کمبود نیرو و قیمت بالای دستمزد استادکاران، افزایش بی‌ رویه قیمت مصالح، نبود کارگر بصرفه برای سازنده، مشکلات امور وقت گیر اداری در شهرداری و سازمان نظام مهندسی‌، افزایش تعرفه‌ها و عوارضات در شهرداری و سازمان نظام مهندسی‌ و قیمت پایین آپارتمان در مقایسه با قیمت زمین در مناطق مختلف شهر ساری اشاره کرد.

باید آسیب شناسی کرد که چگونه و چرا یک طراح اقدام به سبک سازی و بازی با جان مردم می‌کند و بعضی سازندگان برای سود بیشتر اقدام به مصرف مصالح نه مرغوب و ضعیف می کنند و از آن طرف سازمان نظام مهندسی‌ و مهندسان آن اقدام به چشم پوشی از مساله جان و مال مردم می کنند.

شکایت‌های سازندگان از روال اداری کج و کوله شهرداری و نظام مهندسی‌ کار را هر روز بر سازندگان سخت تر و پر هزینه تر می‌کند. جابجایی هر روزه مسئولان در شهرداری و تغییر هر روزه قوانین علی‌ الخصوص در شهری مثل ساری که در ۱ سال اخیر شاهد تغییر هر روزه کارمندان و شورای شهر می‌باشد باز کوبه‌ای است بر سر سازندگانی که به عنوان تولد کننده و سرمایه گذار زیر بار آن له می شوند.

در قسمت قبل به خان اول که گرفتن ضوابط شهرداری بود اشاره شد و مصائب آن نگاهی‌ انداخته شد. در این قسمت به خان دوم که دریافت خروجی سازمان نظام مهندسی‌ می‌باشد نگاهی‌ میندازیم.

ترجیح رضایت کارفرما و سود ناشی‌ از آن برای طراحانی که سود شخصی‌ را بر منافع ملی‌، جان و مال مردم ترجیح می‌دهند و صد البته سکوت روسای سازمان‌های نظام مهندسی، تعجب جامعه مهندسی را بر انگیخته است.