مازندران با بهره مندی از شبکه گسترده آب‌های سطحی شامل رودخانه‌های پرآب، چشمه‌سارهای کوهستانی و آب بندان‌های متعدد، به عنوان یکی از مهمترین قطب‌های آبزی‌پروری کشور شناخته می‌شود.

مازندران، با طبیعتی بکر و چشم اندازهای بدیع، همواره یکی از مهمترین قطب های کشاورزی و گردشگری کشور محسوب شده است. اما این استان سرسبز، در کنار تمام زیبایی ها و ظرفیت های بی نظیر خود، با چالش های جدی در حوزه منابع طبیعی و مدیریت آب های سطحی دست به گریبان است

سومین نشست هماهنگی برگزاری همایش استانی روز خبرنگار با حضور مسئولان اجرایی و نمایندگان تشکل‌های رسانه‌ای مازندران برگزار شد؛ نشستی که در آن بر برگزاری باشکوه این رویداد، تقویت همدلی میان اصحاب رسانه استان، تکریم پیشکسوتان و خانواده خبرنگاران فقید و شهدای رسانه تأکید شد.

دریای مازندران، بزرگ‌ترین پهنه آبی بسته جهان، در دهه‌های اخیر با نوسانات قابل توجهی در سطح آب روبه‌رو بوده است. این تغییرات، که بخشی از آن‌ها ناشی از عوامل طبیعی و بخشی دیگر نتیجه فعالیت‌های انسانی و تغییرات اقلیمی است، پیامدهای گسترده‌ای برای کشورهای ساحلی از جمله ایران به همراه داشته است.

در کوچه‌پس‌کوچه‌های مازندران، جایی که صدای برخورد امواج با ساحل و صدای باد در میان درختان کیوی و مرکبات می‌پیچد، چیزی در حال تغییر است

در دنیای امروز، بیماری‌های غیرواگیر به یکی از مهم‌ترین تهدیدهای سلامت جوامع تبدیل شده‌اند. بیماری‌هایی مانند دیابت، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی و عروقی، سکته مغزی، چاقی و برخی سرطان‌ها سالانه جان میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان می‌گیرند و هزینه‌های سنگینی را بر خانواده‌ها و نظام سلامت تحمیل می‌کنند.

مازندران را بیشتر با جنگل‌های سرسبز، دریای خزر، شالیزارهای برنج و باغ‌های مرکبات می‌شناسند، اما در پس این طبیعت کم‌نظیر، گنجینه‌ای ارزشمند از هنر و فرهنگ نهفته است که نسل به نسل منتقل شده و هویت مردم این دیار را شکل داده است؛ صنایع دستی.

هویت، فرهنگ و اقتصاد استان‌های شمالی، به‌ویژه مازندران به برنج گره خورده است. هزاران خانواده کشاورز، ماه‌ها با زحمت فراوان، هزینه‌های سنگین و امید به فروش مناسب محصول، فصل کشت و برداشت را پشت سر می‌گذارند تا حاصل یک سال تلاش خود را روانه بازار کنند.

جنگل‌های هیرکانی مازندران، میراثی میلیون‌ها ساله و یکی از ارزشمندترین ذخایر طبیعی جهان هستند که علاوه بر تأمین اکسیژن، حفظ تنوع زیستی، جلوگیری از فرسایش خاک و تنظیم منابع آبی، نقش مهمی در تعادل اقلیمی شمال کشور ایفا می‌کنند.

توسعه، زمانی به معنای واقعی تحقق می‌یابد که همه ظرفیت‌های انسانی یک جامعه در مسیر پیشرفت به کار گرفته شوند.