تیرنگ:
سیمین علیزاده، شاعر و پژوهشگر ادبیات فارسی، با مدرک دکترای ادبیات فارسی و بازنشسته آموزش و پرورش، از چهرههای فعال حوزه شعر کلاسیک معاصر است که کارنامهای پربار در سرایش رباعی و غزل دارد. او تاکنون مجموعههایی از رباعیات خود را منتشر کرده که هر یک با نام یک مصرع شناخته میشوند؛ آثاری چون «بر پنجره میزند تلنگر باران»، «در شعر تو تصویر خودم را دیدم»، «از دور به رویای تو میاندیشم»، «هر تکهی من پیاده با او میرفت» و «برخیز کبوترانه پرواز کنیم».
علیزاده همچنین شاعر بیش از دویست غزل است که به گفته خودش، شعر غزل برای او نقش آینه را دارد؛ «آیینهام در شعر من خود را تماشا کن» جملهای است که او برای توصیف نگاهش به غزل به کار میبرد؛ نگاهی که در آن شاعر و مخاطب در آیینه کلمات به مواجهه با خویش میرسند.
این شاعر در گفتوگو با خبرنگار ما، مهمترین چالش شعر فارسی امروز را «محدودیت در مضمون» میداند و میگوید: «بخش عمدهای از شعرها همچنان در دایره مضامین عاشقانه میچرخد و شعر اجتماعی بیشتر در انجمنها خوانده میشود و کمتر امکان بروز و انتشار گسترده پیدا میکند.»
او با اشاره به تجربه شخصی خود در سرایش رباعی افزود: «در یکی از مجموعهها، حدود ده رباعی از شعرهایم به ناچار حذف شد، چون بخشی از شعر حذف میشد و اثر از شعریت خارج میشد. این اتفاق نشان میدهد رهایی در نوشتار وجود ندارد و شاعر گاهی مجبور به خودسانسوری میشود.»
سیمین علیزاده همچنین از نبود حمایت مالی در حوزه شعر و نشر انتقاد کرد و گفت: «نه در مرحله چاپ کتاب حمایتی وجود دارد و نه در فروش. کتابفروشیها هم چندان پشتیبانی نمیکنند. هزینههای چاپ بسیار بالاست و شاعران به تنهایی از پس آن برنمیآیند.»
او با اشاره به علاقهمندان آثارش بیان کرد: «چند جلد از کتابهای نخست خود را به صورت رایگان در اختیار مخاطبان قرار دادم، اما ادامه این مسیر بدون حمایت ممکن نیست. شعر و فرهنگ باید مورد حمایت جدی قرار بگیرد، وگرنه بسیاری از صداها شنیده نخواهند شد.»
این شاعر بازنشسته آموزش و پرورش، همچنان با وجود همه دشواریها به نوشتن و سرایش ادامه میدهد و معتقد است شعر، حتی در تنگنا، راه خود را برای بقا و تأثیرگذاری پیدا میکند
