محمد جویباری، مدیرمسئول روزنامه تیرنگ:
سردار سپهبد حاج قاسم سلیمانی پیش از آنکه یک فرمانده نظامی باشد، «مرد میدان» بود؛ مردی که شخصیتش در عمل معنا پیدا میکرد، نه در شعار. او از جنس کسانی نبود که در روزهای آرام دیده شوند و در لحظههای سخت کنار بکشند. هر جا خطر، تهدید و مسئولیت وجود داشت، نام او با حضور در میدان گره خورده بود. همین ویژگی، از او شخصیتی ساخت که در دلها ماندگار شد.
مرد میدان بودن حاج قاسم، تنها به شجاعت نظامی محدود نمیشد. او در عین صلابت، فروتن بود و در اوج قدرت، خود را خادم مردم میدانست. با نیروهایش صمیمی بود، درد آنها را میفهمید و هیچگاه فاصلهای میان خود و دیگران ایجاد نمیکرد. برای او مقام، عنوان و درجه معنا نداشت؛ آنچه اهمیت داشت، انجام تکلیف و دفاع از حق بود. این روحیه، شخصیت او را از بسیاری متمایز میکرد.
اخلاص، یکی از برجستهترین ویژگیهای سردار سلیمانی بود. او برای دیدهشدن نجنگید و برای نام و شهرت قدم برنداشت. سالها در گمنامی خدمت کرد و حتی پس از شناختهشدن، از توجه رسانهای گریزان بود. همین اخلاص، به اعمالش اثر میبخشید و کلامش را نافذ میکرد. مردم او را باور داشتند، چون صداقت را در رفتار و نگاهش میدیدند.
سردار سلیمانی اهل عمل بود. در بزنگاههای حساس، تصمیم میگرفت، مسئولیت میپذیرفت و از پیامدهای آن نمیهراسید. او به ما آموخت که مرد میدان بودن یعنی در لحظه نیاز، عقب ننشینی؛ یعنی وقتی شرایط سخت میشود، بهانه نیاوری و میدان را خالی نکنی. این درس، محدود به میدان جنگ نیست، بلکه در همه عرصههای زندگی فردی و اجتماعی کاربرد دارد.
امروز پیروی از راه حاج قاسم، به معنای اسلحه به دست گرفتن نیست؛ بلکه یعنی مسئولیتپذیر بودن، شجاعانه ایستادن پای ارزشها، خدمت صادقانه به مردم و ترجیح منافع جمعی بر منفعت شخصی. راه او، راه تعهد، اخلاص و عمل است. اگر هر کدام از ما در جایگاه خود مرد میدان باشیم، اندیشه و مسیر سردار سلیمانی زنده خواهد ماند و ثمر خواهد داد.
