رضا شریعتی، خبرنگار:
امروز روز جهانی عصای سفید است؛ نمادی برای استقلال، آگاهی و حقِ دیدهشدنِ کسانی که با چشمان خاموش، اما با ارادهای روشن، در خیابانهای شهر قدم میزنند. این روز یادآور مسئولیتی است که بر دوش شهرها و مدیران شهری قرار دارد: ساخت محیطی امن، قابلدسترسی و برابر برای نابینایان و کمبینایان.
با وجود تصویب قوانین متعددی در زمینه مناسبسازی معابر و اماکن عمومی، واقعیت میدانی شهرهای ایران نشان میدهد که راه درازی تا تحقق «شهر دوستدار نابینا» باقی مانده است. پیادهروهایی ناهموار، جدولهای بلند، وسایل نقلیه پارکشده روی مسیرهای ویژه نابینایان و نبود چراغهای صوتی در تقاطعها تنها بخشی از چالشهای روزمرهای هستند که استقلال این قشر را محدود میکنند. در بسیاری از شهرها، حتی مسیرهای موسوم به “نوار زرد” که قرار است راهنمای عبور نابینایان باشد، ناقص، قطعشده یا با موانع فیزیکی پوشانده شده است.
توجه به نیازهای نابینایان نباید اقدامی نمادین یا مناسبتی باشد. طراحی شهری فراگیر، نصب علائم برجسته، استفاده از فناوریهای صوتی در ایستگاهها و سامانههای حملونقل عمومی، آموزش شهروندی برای احترام به مسیرهای ویژه و مشارکت خود نابینایان در فرآیند تصمیمسازی، از ارکان اصلی شهر قابلدسترسی است.
جامعهای که برای آسیبپذیرترین اعضای خود برنامهریزی کند، در واقع برای همه شهروندانش برنامهریزی کرده است.
