ضرورت دیپلماسی امنیتی در برابر مصوبه شورای امنیت
ضرورت دیپلماسی امنیتی در برابر مصوبه شورای امنیت
اروپایی‌ها برای پایان دادن به بی‌اعتنایی‌های آمریکا به خود و بازپس‌گیری نقش محوری در مهم‌ترین مسائل جهان، از جمله جنگ روسیه و اوکراین، توسعه هسته‌ای ایران، درگیری‌های اسرائیل با غزه، لبنان، یمن، ایران، سوریه و ده‌ها مسئله ریز و درشت دیگر، در تکاپوی "خوش‌رقصی" و جانمایی دوباره خود افتاده‌اند!

دکتر هادی ابراهیمی، دانشیار علوم سیاسی

اروپایی‌ها برای پایان دادن به بی‌اعتنایی‌های آمریکا به خود و بازپس‌گیری نقش محوری در مهم‌ترین مسائل جهان، از جمله جنگ روسیه و اوکراین، توسعه هسته‌ای ایران، درگیری‌های اسرائیل با غزه، لبنان، یمن، ایران، سوریه و ده‌ها مسئله ریز و درشت دیگر، در تکاپوی “خوش‌رقصی” و جانمایی دوباره خود افتاده‌اند! تنها گزینه‌ای که به ذهنشان رسید، فعال‌سازی مکانیسم “اسنپ‌بک” بود. این در حالی است که با وجود عدم تخلف ایران در توسعه هسته‌ای، آن‌ها با استناد به ادعاهای اخیر آمریکا و اسرائیل، ایران را “متمرد” اعلام کرده و طی نامه‌ای به شورای امنیت، خواهان لغو تعلیق قطعنامه‌های تحریم هسته‌ای سازمان ملل علیه ایران شدند که همان هم به تصویب رسید!

عملیات روانی رسانه‌های بیگانه و معاند برای “خالی کردن دلِ” مردم ما و نیز فعال‌سازی قلم و زبان مزدوران و مرعوبین در فضای مجازی و سایر تریبون‌ها، در کنار دیپلماسی تا حدودی “التماسی” ما در ایام اخیر، موجب تحکیم پیوند مجدد اروپا، آمریکا و اسرائیل، حداقل در پرونده ایران شد!

این مصوبه در حالی اتفاق افتاد که ما، حتی علیرغم مصوبه مجلس و مطالبات مردمی و حاکمیتی، مجدداً با آژانس در مصر توافق کردیم تا بازرسی‌ها به نحوی ادامه یابد! قطعاً “قد و اندازه” این مصوبه بسیار بسیار کوتاه‌تر و “لاغرتر” از سلسله تحریم‌های هسته‌ای و فراهسته‌ای آمریکا علیه ایران بوده و ناشی از دو خطای محاسباتی است: اشتباه غرب در خصوص ایران و نیز باج‌گیری از ایران برای جبران ناکامی‌های آمریکا و اسرائیل در جنگ ۱۲ روزه علیه ایران.

اما زهی خیال باطل! ایران نشان داد که “سیمرغ نظام حکمرانی‌اش” با دو بال میدان و دیپلماسی پرواز کرده و نه در دیپلماسی به “التماس” می‌افتد و نه در میدان “تعلل” می‌ورزد! فلسفه نرمش‌های قهرمانانه ما در برخی اقدامات، به‌ویژه در حوزه دیپلماسی، نشانه صلح‌خواهی و جنگ‌گریزی ماست. اما همزمان به دنیا تفهیم شده است که ایران “باج به شغال نمی‌دهد” و اگر لازم بداند، اقتدار همه‌جانبه خود را به رخ دشمنان می‌کشد و علیرغم فشارهای جناحی، حزبی و فردیِ “واداده‌های سیاسی”، به دشمنان خود امتیاز نمی‌دهد!

بیانیه اخیر دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، نمونه واضحی از این اقتدار بود که صراحتاً یکی از عوارض منفی چنین مصوبه‌ای را تعلیق توافق اخیر با آژانس در مصر دانست و طبیعتاً در صورت عدم عقب‌نشینی اروپا و آمریکا، اجرایی شدن سایر مصوبه‌ها و یا حتی تصویب سایر طرح‌ها و لوایح در مجلس در دستور کار قرار خواهد گرفت! این بیانیه یک بار دیگر مفهوم “مظلوم مقتدر” را به دشمنان ما تفهیم کرد که:

بی دغدغه، بازی به دم شیر مکن

گر تکیه کنی، بر دُم شمشیر مکن

آمادگی همه‌جانبه نیروهای مسلح در میدان و حتی آزمایش موشک‌ها و سلاح‌های خاص، از جمله موشک قاره‌پیما و موشک‌هایی که “برد آنها قطعی است” و مخالفت با خلع سلاح حزب‌الله لبنان و احیای توان نظامی حماس و سرایای القدس و نیز توسعه توان موشکی یمن و سلسله جاسوس‌های دستگیر شده در اسرائیل که میزان اشرافیت اطلاعاتی و امنیتی ما را ثابت می‌کند، پیام‌های خاصی دارند که جبهه گسترده دشمنان ما آنها را دریافت کرده و می‌کنند!

“قَطرپنداری ایران” شبیه همان “لیبی‌پنداری” غلط گذشته است که قطعاً دشمن چنین خطایی را تکرار نمی‌کند، چون می‌داند که از ایران “ضربات مرگبار و هولناکی” را دریافت خواهد کرد که شاید این بار فرصت تجدید قوا و “تازه‌کردن نفس” را نیابد!

آنچه که بازدارنده آمریکا و اسرائیل از تکرار جنگ ۱۲ روزه است، قطعاً صرف تکیه ما به دیپلماسی و یا بیانیه‌های شورای عالی امنیت ملی نیست! بلکه به گزینه سه‌گانه دیگری مربوط می‌شود که در آن باید از رهبر مقتدر، مردم مقتدر و نیروهای مسلح مقتدر نام برد که حتی اقتدار دیپلماسی، وامدار آنهاست. واقعیتی که متأسفانه در هیچ کشور منطقه، از جمله کشورهای تحت تهاجم اسرائیل و یا کشورهای مطمع نظر اسرائیل برای تحقق “اسرائیل موعود” یعنی “اسرائیل بزرگ” رؤیت نمی‌شود که بستر و مقدمه بلعیدن آنها در آینده است!

خوشبختانه ما نه فقط در ادعا، بلکه در عمل نیز ثابت کردیم که “دوران بزن در رو تمام شد”! زمین‌گیر کردن اسرائیل و مقابله‌به‌مثل موشکی با آمریکا در جریان جنگ دوازده روزه، محوری‌ترین عامل بازدارندگی در برابر دشمن بوده که همین روحیه چالشی، ما را در نگاه تحلیلی دشمنان متمایز و ممتاز کرده و راهی جز لحاظ کردن نقاط قوت ما ندارند!

به‌هرحال، یکی از شگردهای دشمن، قرار دادن کشور در حالت “نه جنگ و نه صلح” است و ما باید حواس خویش را بیش از گذشته جمع کنیم که همه اخبار و تلاش‌ها و اولویت‌های ما به مسائلی مانند فعال‌سازی ماشه نباشد، بلکه باید این موضوع را به اندازه اهمیتش جواب داده و خودمان را مقهور “بزرگ کردن بی‌جهت اسنپ‌بک” نکنیم و بلافاصله با سایر برنامه‌های حاکمیتی، کشور را در حالت تلاش و کوشش مضاعف برده و حل مشکلات اصلی جامعه و مردم را هدف‌گذاری کنیم.

در فراز پایانی تأکید می‌کنم که ما در این شرایط که اروپا با حمایت آمریکا، ما را به چالش‌های این‌گونه می‌کشاند، نیاز شدید از نوع بیانیه‌های دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی و مصوبات مجلس انقلابی داریم.

در پایان یادآور می‌شوم که “اتحاد مقدس” در هفته دفاع مقدس، یادآور ضرورت امروز ماست که ما نباید بگذاریم عده‌ای نفوذی و یا “بی‌بصیرت”، این گوهر گران‌بها را از کف دست ما ربوده و ایران را در این شرایط بحرانی منطقه، فاقد چنین سرمایه بزرگ اجتماعی نمایند.