رضا شریعتی خبرنگار:
اقتصاد روستایی بدون مشارکت زنان مفهومی ناقص دارد. اگرچه در ظاهر بسیاری از فعالیتهای اقتصادی در روستاها به نام مردان ثبت میشود، اما واقعیت میدانی این است که زنان در اغلب مراحل تولید، مدیریت خانواده، دامداری، کشاورزی، صنایعدستی و حتی بازاررسانی محصولات نقشی فعال و تعیینکننده دارند. این نقش، نه فقط در اقتصاد خانواده بلکه در پایداری جامعه روستایی نیز اساسی است.
در روستاهای ایران، بهویژه در استانهایی مانند مازندران، زنان از دیرباز در فعالیتهایی همچون شالیکاری، برداشت چای، پرورش دام و طیور، باغداری و فرآوری محصولات کشاورزی سهمی چشمگیر داشتهاند.
نقش زنان در تولید صنایعدستی نیز قابلتوجه است. فرشبافی، سوزندوزی، چادرشببافی و تولید خوراکیهای سنتی نه تنها هویت فرهنگی مناطق روستایی را حفظ کرده، بلکه منبع درآمدی مهم برای خانوادهها به شمار میرود.
توسعه پایدار روستاها، بدون توانمندسازی زنان ممکن نیست. آموزشهای فنی، دسترسی به بازار، راهاندازی تعاونیهای زنان، اختصاص تسهیلات مالی، و به رسمیت شناختن کار خانگی بهعنوان فعالیت اقتصادی میتواند شکافها را کاهش داده و سهم واقعی زنان در اقتصاد محلی را افزایش دهد.
در نهایت، زن روستایی صرفاً نیروی کار نیست؛ او ستون خانه، ستون مزرعه و ستون جامعه است. تقویت جایگاه او، به معنای تقویت خانواده، اقتصاد، فرهنگ و آیندهی روستا خواهد بود.
