رویا در اندیشه امید
رویا در اندیشه امید
صاحبنظران محیط زیست بر این باور هستند هر چند امید تک درنای سیبری در سال گذشته به تالاب فریدونکنار سفر نکرد اما این احتمال وجود دارد که برای سال جاری امید به مازندران سفر کند.

 

تیرنگ:
صاحبنظران محیط زیست بر این باور هستند هر چند امید تک درنای سیبری در سال گذشته به تالاب فریدونکنار سفر نکرد اما این احتمال وجود دارد که برای سال جاری امید به مازندران سفر کند.
کارشناسان می گویند با توجه به تجربه سال ۱۳۸۷ که تک درنای سیبری معروف به امید به مازندران سفر نکرد اما از سال بعد دوباره در تالاب فریدونکنار حضور یافت پس هنوز تک درنای سیبری را نباید از دست رفته بدانیم.
سال گذشته همزمان با کوچ پرندگان مهاجر سوز سرمای زمستان در حدی نبود که پرندگان مهاجر مجبور به پرواز برای رسیدن به آخرین زیستگاه خود باشند و در اقامتگاه های بین راهی زمستان گذرانی کردند.

“‌رویا “‌ که زمانی قرار بود یار و همسفر “امید” تک درنای سیبری باشد از بلژیک بار سفر به مازندران بست و ششم بهمن ۱۴۰۱ با هماهنگی دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست کشور به تالاب بین المللی فریدونکنار منتقل شد.

رویا سفر خود را از یک قفس شروع کرد و در تمامی مسیر بلژیک تا مازندران را مجبور به حبس در این قفس بود و به امید روزی که بتواند از این قفس رها شود پا به این خطه از شمال کشور گذاشت و البته این امیدش هم نتیجه داد.

طرح همسفر شدن رویا و تلاش ها برای همزادی طبیعی و محیطی این ۲ پرنده با رهاسازیش از قفس ادامه یافت و پس از گذشت پنج روز از زمانیکه به مازندران آمد با فراهم شدن همه شرایط، درنا همسفر بلژیکی با رها شدن از قفس طبیعی استتار شده در کنار درنای سیبری تالاب فریدونکنار قرار گرفت.

✓ رویا در سلامت

رئیس اداره محیط زیست فریدونکنار در گفت گویی اظهار کرد: بعد از پایش های مستمر همکاران محیط زیست در شرایط فعلی رویا در سلامت کامل است.

صمد کیانی گفت: اقامتگاه این پرنده در آب بندانی در فریدونکنار طراحی شد که بخش قابل توجهی از تغذیه رویا به صورت طبیعی از آبندان تامین می شود.

کیانی بیان کرد: محل نگهداری رویا به صورت جزیره مانند است که خشکی و آب را در بر می گیرد که این امر تنوعی برای رویا محسوب خواهد شد.

رئیس اداره محیط زیست فریدونکنار ادامه داد: در زیستگاه رویا هیچ بازدید کننده ای حضور پیدا نمی کند و فقط یک نگهبان از دور مراقب این پرنده است و در موارد ضروری کمی خوراک گندم، ذرت و پیلوت برایش می ریزد.

جمعیت گله غربی درناهای سفید سیبری در سال ۱۹۳۰ بیش از ۲۰۰ قطعه برآورد شده بود که به دلایلی تعداد آن‌ها در سال ۱۳۸۵ به ۲ قطعه درنای امید و آرزو کاهش یافت و با مرگ آرزو، «امید» آخرین بازمانده جمعیت غربی درناهای سفید سیبری شد و در این سال‌ها به تنهایی به ایران مهاجرت می‌کند.

همه ساله در زمستان ۱۵۰ گونه پرنده زمستان گذران با جمعیتی بالغ بر یک میلیون و ۵۰۰ هزار بال به تالاب و آبنبدان های مازندران از جمله تالاب بین المللی میانکاله می آیند.