ضرورت مشارکت همگانی در آستانه سال نو
ضرورت مشارکت همگانی در آستانه سال نو
دارد همه ما به اندازه توان خود در آستانه سال نو، در این امر خداپسندانه شریک شویم و در ترویج آن بکوشیم تا نیازمندان و اقشار کمتر برخوردار جامعه را در یابیم.

تیرنگ نیوز: در تقویم ایران اسلامی ۱۴ اسفند به روز احسان و نیکوکاری و ترویج فرهنگ قرض الحسنه نامگذاری شده است.  روزی که نزد ملت خداجوی و مسلمان ایران عزیز است و از اهمیت خاصی برخوردار است.

ایرانی ها که به نوع دوستی، همدلی و دستگیری از هم زبانزد هستند، سعی می کنند در طول سال به خصوص روزهایی که به منتسب به این عناوین هستند، اقدام به انجام کارهای خیرخواهانه و خداپسندانه کنند.

چرا که احسان و نیکوکاری یکی از اوامر مهم الهی در اجرای عدالت اجتماعی است و انجام آن می تواند زمینه های روحی، عاطفی، همدردی و همدلی را در جامعه فراهم سازد.

به خاطر همین است که خدای بزرگ، مسلمانان و سایر انسان ها را به اجرای عدالت و کمک به همنوع و انصاف در همه ابعاد زندگی فرا می خواند.

علاوه بر قرآن کریم در دیگر کتب آسمانی نیز بارها به مومنان و پیروان پیامیران، فرمان نیکوکاری و احسان  داده شده است و یکی از مصادیق اجرای عدالت اجتماعی است.

در حقیقت سنت نیک احسان و نیکوکاری از جمله راه های جلوگیری از ثروت اندوزی در جامعه است و آیین اسلام تاکید زیادی بر آن دارد تا مانع ایجاد فاصله طبقاتی بین اقشار مختلف گردد.

چرا که اسلام ثروت را امانتی الهی می داند و فرد ثروتمند موظف است حال و هوای اطرافیان و نیازمندان و تهیدستان را داشته باشد و برای خود بیشتر از آنچه نیاز دارد نخواهد بلکه آن را در راه خدا خرج نماید.

 قرآن کریم در اهمیت احسان و نیکوکاری و ترویج فرهنگ قرض الحسنه چنین می فرماید: «همانطور که خداوند در مورد تو نیکی کرده است، تو نیز درباره دیگران نیکی کن».

بی شک این تاکیدات به سود خود انسان است و سرمایه اخروی وی خواهد بود. چون انسان در سایه احسان و بخشش به دیگران، می تواند احساس زنده بودن، مفید بودن و موثر واقع شدن بکند و سهمی در  برقراری قسط و کاهش فاصله اجتماعی داشته باشد.

مقام معظم رهبری نیز بارها به این امر تاکید داشته و دارند و مردم را به گرامیداشت چنین روزهایی تشویق می کنند. ایشان در یک سخنرانی در باره اهمیت احسان و نیکوکاری می فرمایند:

ما همیشه از اسلام اینطور فهمیده‌ایم که کسب درآمد البته از طرق مشروع آزاد است و مانعى ندارد؛ منتها این اجازه همراه با ایجاب و الزام انفاق است؛ یعنى اگر کسى درآمدى کسب کرد، ولى حتى انفاق مستحب نکرد، او پیش خداى متعال مؤاخذ است. ما نمى‌توانیم بگوییم که انفاق واجبمان را کردیم، مالیاتمان را دادیم، خمس و زکاتمان را هم دادیم، از این پول نمى‌خواهیم خرج کنیم؛ در حالى که مى‌دانیم در جامعه فقر و کمبود هست؛ نخیر، این آدم پیش خداى متعال سعادتمند نیست؛ مرضى عند الله نیست؛ براى خاطر اینکه آن حساب‌هاى الزامى جداست؛ باب دیگر و جریان دیگرى است.

همه این تاکیدات نشان از اهمیت این روز بزرگ و الهی است و جا دارد همه ما به اندازه توان خود در آستانه سال نو، در این امر خداپسندانه شریک شویم و در ترویج آن بکوشیم تا نیازمندان و اقشار کمتر برخوردار جامعه را در یابیم.

محمد جویباری مدیر گروه رسانه ای تیرنگ