تیرنگ نیوز- سرویس سیاسی: یکی از مسائل مهمی که کشور ما در دهه های اخیر با آن دست به گریبان است شعارگرایی است و کمتر دیده می شود مسئولان و مدیران چه در سطح ملی چه در رده های محلی در تحقق شعارها و وعده های خود موفق عمل کنند.
اگرچه برخی وضعیت خاص کشور و تحریم ها و تهدیدهای همه جانبه را عامل اصلی آن می دانند اما نمی توان از فاکتور سوءمدیریت ها و ناتوانی های فردی و گروهی به آسانی گذشت.
استان مازندران هم در این مورد بی تاثیر از وضعیت کشور نیست و چه بسا در شعارگرایی بدون عمل در زمره استان های بالای جدول باشد.
هرچند این مساله تقریبا در تمامی دستگاه های استان و ادارات زیرمجموعه دیده می شود اما حواشی مدیریت شهری نقاط مختلف مازندران نشان داد این نهاد در گروه شعاری ترین نهادهای استان قرار دارد.
اساسا می توان گفت یکی از علل بنیادین عقب ماندگی مازندران همین شعارگرایی و کم توجهی به اصل «عمل» است. به گونه ای دیگر همه گیر شده و هر فردی می خواهد به مسند و پستی دست یابد متوسل به شعارهای زیبا و آنچنانی می شود بی آنکه به زیرساخت ها و راهکارهای عملیاتی آن توجه کند.
متاسفانه این مساله در جامعه عادی شده و دیگر مردم هم از مسئولان مربوطه بابت تحقق وعده هایشان انتظار چندانی ندارند و انگار پذیرفته اند که مسئولان و مدیران استانی و شهری برای اهداف و برنامه های خود و اطرافیان شان پای کار آمدند!
دغدغه ای که از ابتدای پذیرفتن نهاد نمایندگی ولی فقیه در استان مورد توجه آیت الله لائینی بوده و بارها در مراسم های مختلف به آن اشاره داشته است.
وی به تازگی در جلسه شورای اداری شهرداری ساری با تاکید براینکه حرف و عمل مسلمانان باید یکی باشد، گفت: «برخی از شعارهای دوران تبلیغات و مسئولان با عمل آنها یکی نیست.
نماینده ولی فقیه در مازندران با بیان اینکه دوگانگی حرف و عمل مهمترین مشکل فراروی در جامعه محسوب میشود، گفت: عمل نکردن به وعدهها سبب بدبین شدن مردم و نارضایتی آنان میشود و برخیها نه تنها به وعدهها عمل نمیکنند بلکه نسبت به بیت المال نیز دست درازی میکنند.
محمدی لائینی اشرافیت، تجمل گرایی و پوچ گرایی را سبب دور شدن انسان از آخرت دانست، و گفت: وسوسههای فراوان انسان را از خداوند دور میکند در حالی که صالح بودن انسان سبب میشود تا خداوند به کارش خیر و برکت دهد/ به نقل از مهر».
حال این پرسش اساسی مطرح می شود که مخاطب یا مخاطبان محمدی لائینی کیستند و گستردگی این اظهارات تا کجاست؟
اگرچه این توصیه در جلسه شورای اداری شهرداری ساری بیان شد و حواشی مدیریت شهری مرکز مازندران کم نبوده که تا دستگیری شهردار وقت و اطرافیانش و انحلال شورا پیش رفته اما به نظر می رسد به دلیل شباهت اوضاع مدیریت شهری اکثر شهرهای مازندران یک توصیه کلی باشد و شامل همه نهادها و دستگاه های استان شود.
هرچه که باشد مازندران با توجه به ظرفیت های فراوانش (چه به لحاظ انسانی و چه به لحاظ طبیعی و به عنوان یکی از قطب های گردشگری و کشاورزی کشور) در جایگاه واقعی خود قرار ندارد و نتوانست از این توانمندی ها به نحو شایسته و بایسته برای توسعه اقتصادی، کشاورزی و حتی گردشگری منطقه بهره ببرد!
به عنوان مثال نیاز هست با مطالعات جامع و کارشناسانه، شناخت دقیقی از ظرفیت های استان حاصل شود و مطابق با آن برنامه ها و جشنواره های متناسب لحاظ گردد.
نکته مهم این است که پيشرفت در بحث عملگرايی و پرهيز از شعارگرايی باید قابل توجه همه مسئولان به عنوان یک اصل اساسی باشد چرا که در طول این چند دهه، علیرغم پيشرفت های نسبی در زمينه های مختلف، متاسفانه بايد گفت كه شعارگرایی بدون عمل گاها مشكلات ریشه ای و متعددی برای جامعه ايجاد كرده و موجب افزایش بی اعتمادی مردم نسبت به برخی مسؤولان و عقب افتادگی نسبی جامعه شده است.
به همین دلیل ضروری است مسئولان و مديران كشور در برنامهريزي ها به مسائل اساسی مردم و جامعه توجه داشته باشد و در مسیر سياستگذاريهای اصولی و كلان كشور گام بردارند. ولی متاسفانه در بسیاری از موارد وعده ها و شعارها توام با عمل نیست!
حرف آخر اینکه وقتی دستيابی به قدرت و میز ریاست در جامعه حرف اول را بزند و افراد به هر روشی متوسل شوند، رفته رفته، صداقت جای خود را به دروغ، اخلاص جای خود را به ريا و بزرگنمايی و عملگرایی جای خود را به شعارگرایی می دهد.
در نتیجه دیگر خبری از برنامهريزيهای صحيح و توجه به نيازمندهای اصلی مردم نخواهد بود و افراد ضعیف، متملق و چاپلوس بالا می آيند و افراد متخصص و متعهد از صحنه مديريت كنار می روند.
اگر می خواهیم در استان و کشور شاهد اتفاقاتی مثبت و رو به رشد باشیم باید چه در سطح استانی و چه در سطح کلان به مساله شعارگرایی توجه ویژه و اصولی گردد.
