تیرنگ نیوز- سرویس اقتصاد: مسلما مهمترین سرمایه یک جامعه «نیروی انسانی ماهر» است و هرچه یک کشور بتواند از این سرمایه عظیم، بهره گیری بیشتری کند مسیر توسعه و ترقی را بهتر و سریع تر طی می کند.
اهمیت این مساله به حدی است که کشورهای ابرقدرت و توسعه یافته با در نظر گرفتن بهترین امکانات و حقوق و مزایا سعی در جذب نیروهای متخصص و ماهر دیگر کشورها به ویژه ملل عقب مانده دارند.
در طول تاریخ، کم نبوده اند و نیستند کشورهایی هایی که منابع و ظرفیت های عظیمی داشته اند و دارند اما همچنان عقب مانده و وابسته بوده اند و هستند. وقتی به علل و چرایی این ناکامی ها بپردازیم می بینیم که همه آن ها از یک معضل مشترک رنج می برند و آن ضعف دولت ها در بکارگیری از نیروهای ماهر است.
متاسفانه در بسیاری از ملل عقب مانده، حکومت ها و دولت ها اعتقادی به ظرفیت نیروی انسانی ندارند و نخبگان و متخصصان جامعه را نادیده می گیرند، نتیجه آن می شود که سرخورده از کم حرمتی ها در وطن راهی دیار غربت می شوند و به اصطلاح به ملل توسعه یافته پناه می برند.
مساله ای که شوربختانه در کشور ما هم علیرغم توصیه های مکرر رهبر معظم انقلاب رواج دارد و چندان به تخصص و مهارت افراد توجه نمی شود.
ایشان اخیرا در دیدار نخبگان جوان و استعدادهای برتر علمی، نخبگان را نور چشمان ملت خواندند و با تأکید بر لزوم تمرکز جامعه علمی و نخبگان برای یافتن راهحلهای علمی مشکلات مختلف افزودند: «ظرفیت نخبگی جوانان ملت ایران، می تواند زمینهساز پر کردن شکاف علمی کشور با علم جهانی، عبور از مرزهای جهانی علم، ایجاد تمدن نوین اسلامی و تحقق آینده درخشان کشور باشد.
رهبر انقلاب درباره بحث مهاجرت نخبگان، گفتند: امروز در کشور جوانان نخبه میتوانند رشد و پیشرفت کنند ولی همچنانکه قبلاً هم گفتهایم تمایل یک نخبه برای مهاجرت به کشوری دیگر با این نگاه و توجه که بدهکار کشور است و پس از تحصیل بازخواهد گشت، مانعی ندارد/ به نقل از پایگاه اطلاع رسانی آیت الله خامنه ای».
با این حال تقریبا می توان گفت در حالت کلی ملاک اصلی عموم انتخاب ها و انتصابات در کشور بر پایه روابط و توصیه و همخوانی تفکرات سیاسی است و این شامل همه حوزه ها سیاست، ورزش، فرهنگ، اقتصاد و… جامعه می شود.
یکی از ظرفیت های بزرگ کشور ما که کمتر کشوری از آن برخوردار است بهره مندی از موهبت الهی دریا در شمال و جنوب کشور به عنوان یک فرصت استثایی است که اگر در طول دهه های اخیر به اندازه کافی به آن توجه می شد در این حوزه می توانستیم در سطح جهانی، حرف هایی برای گفتن داشته باشیم به طوری که زبانزد خاص و عام شویم.
در حالی که از چهره ها توانمندی در این حوزه برخورداریم. یکی از نخبگان علوم دریایی و پدیده دریانوری کشور «ناخدا روزبه نخستین» است که اصالت مازندرانی دارد و در رزومه اش افتخارات بسیاری چون کسب عنوان دریانورد نمونه جمهوری اسلامی، پژوهشگر نمونه وزارت نفت، مشاهیر مازندران در مهر ۸۴، پژوهشگر و مخترع نمونه کشور، پایه گذار مرکز آموزش و دانشگاه علمی کاربردی شرکت ملی نفت کش و مجموع مجتمع تفریحی، آموزشی شرکت نفت کش محمودآباد، پیشکسوت و اولین پایه گذار آموزش نوین ملوانی و دریانوردی، امداد و نجات صنعت دریانوردی و هوانوردی، و … دیده می شود.
فردی که سابقه حضور و کسب دانش در کشورهایی چون اسکاتلند و انگلستان دارد و اعجوبه علوم دریایی دنیا با ۷۴ اختراع محسوب می شود اما متاسفانه آن چنان که باید از توانمندی ها و ظرفیت هایش در کشور و استان زادگاهش مازندران بهره گیری نشد.
موضوعی که خود وی اخیرا در گفت و گو با ایسنا از برخی کم توجهی ها به حوزه دریا در سایه سیاسی کاری ها و عدم توجه به آموزش انتقاد کرد و گفت: «در واقع بسیار گله مندم؛ ما عمر و جوانی خود را برای عظمت و موفقیت جوانان، دریانوردان این سرزمین مقدس دادیم و مجدد تکرار میکنم بنده سیاسی نبوده و نیستم، آموزش هزینه نیست، آموزش سرمایه گذاری هست. کشوری در دنیا موفق است که به آموزش ارجحیت و بها بدهد و توجه کند، گویا آموزش در بعضی ادارات و مراکز باری به هر جهت است، به نظر میرسد متاسفانه بیشتر به عملیات بها میدهند تا به آموزش و این یک اشتباه استراتژیک و تاریخی هست که سالهای بعد عواقب خود را بروز میدهد».
در راستای اظهارات این نخبه مازندرانی، کیست که نداند دریا برای هر کشوری در حوزه های استراتژیک، اقتصادی، شیلاتی و صنعت گردشگردی دارای اهمیت است و هر کشوری که بتواند از آن استفاده بهینه تری کند، برگ برنده دست اوست.
چرا نباید مسئولان ما -چه در کشور چه در استان مازندران- از ظرفیت های عظیم ناخدا روزبه نخستین به عنوان شخصیتی که در ایجاد و تجهیز دانشگاها و مراکز آموزش نظامی و تجاری کشور نقش اساسی داشت و سازمان جهانی دریانوردی IMO از وی به عنوان پدیده دریانوردی ایران نام برده است در کشور به نحو شایسته بهره گیری شود!
ایران با تاریخ، طبیعت و مردمانی که دارد، می تواند در حوزه دریا حداقل در جهان اسلام بهترین باشد و با توجه به تحریمهای ظالمانه دشمن، اثربخشی گردشگری دریایی در مقابله و رفع آن، فوق العاده خواهد بود. آیا نمی توان با استفاده از ظرفیت های تجارت دریایی و ترویج گردشگریی دریایی در این وانفسا به اقتصاد استان و کشور کمک نمود؟
جای تاسف دارید اینکه تاکنون نقشه و استراتژی خاصی در این بخش ها دیده نشد و متاسفانه ما نتوانستیم آنچنان که باید از این ظرفیت های مهم، استفاده کنیم. آن طور که پیداست همچنان از هماهنگی و اراده دستگاه های مرتبط خبری نیست.
انتظار می رود دست اندرکاران حوزه دریا با اخذ مشاوره از نخبگان، متخصصین، دانشگاهیان و حتی بازنشستگان این حوزه به چشم انداز و برنامه ای یجامع و مدون برسند و آن را در سه بازه کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت اجرایی سازند.
