تیرنگ:
رحیمی، شهروندخبرنگار رسانه تیرنگ، در روایت خود از وضعیت این روزهای بازار، تصویری روشن اما نگرانکننده از زندگی مردم ترسیم میکند. او میگوید که دیگر گرانی فقط یک واژه تکراری در تیتر خبرها نیست؛ بلکه واقعیتی است که هر روز در چهره خسته مردم، در سبدهای نیمهخالی و در مکالمههای روزمره میان فروشنده و خریدار دیده میشود.
به گفته او، بازارهای شهر حال و هوای عجیبی دارند. قیمتها هر روز بالا میروند و مردم دیگر از تغییرات ناگهانی تعجب نمیکنند. رحیمی میگوید: «قبلاً وقتی کالایی گران میشد، همه شوکه میشدند، حالا فقط با لبخند تلخی میگویند: باز هم گران شد!» او تأکید میکند که این وضعیت، نه فقط قدرت خرید مردم را کاهش داده، بلکه آرامش روانی خانوادهها را هم گرفته است.
او میگوید که بسیاری از مغازهداران از رکود بازار گلایه دارند و میگویند که حتی با افزایش قیمتها، فروششان نصف شده است. به تعبیر او، «کسی نه دلِ خرید دارد، نه دلِ فروش».
رحیمی میگوید در گفتوگو با چند مغازهدار مواد غذایی، متوجه شده که حتی کالاهای ضروری مثل برنج، روغن، لبنیات و شویندهها هم دیگر مشتری سابق را ندارند. مردم به جای خرید ماهانه، خرید روزانه و حداقلی را انتخاب کردهاند.
او اشاره میکند که برخی از خانوادهها بهجای تغییر برند کالاها، از اقلام مورد نیاز خود میزنند. «در بسیاری از خانهها گوشت و مرغ دیگر پای ثابت سفره نیست، حتی خرید میوه تبدیل به تصمیمی لوکس شده است.» رحیمی معتقد است که گرانی، سبک زندگی مردم را آرام و بیصدا تغییر داده است.
در پایان گفتوگو، او از رسانهها میخواهد صدای مردم باشند و از مسئولان میخواهد تصمیمهای اقتصادی را نه بر اساس آمار، بلکه با نگاه به واقعیت زندگی مردم اتخاذ کنند. به گفته رحیمی، «ارقام تورم وقتی معنا دارد که با سفرههای مردم سنجیده شود، نه فقط با جدولهای اداری.»
