تیرنگ، حجت الاسلام و المسلمین حاج محمد حسین گلکار استاد و محقق حوزه و دانشگاه و معاونت پژوهش مرکز تخصصی حوزوی تمدن اسلامی:
کیفیت را معمولاً با استاندارد، گواهینامه یا عدد ارزیابی میسنجند؛ اما حقیقت آن، در عمق وجدان کاری نهفته است. «روز ملی کیفیت» فقط یک یادآوری صنعتی نیست، بلکه دعوتی اخلاقی است برای همهی ما تا در هر کاری ـ از یک چای دمکردن ساده تا طراحی یک سامانه ملی ـ از خود بپرسیم: آیا این کاری است که اگر خدا ناظر بود، باز همینگونه انجام میدادم؟
کیفیت در فرهنگ ایرانی و اسلامی، مفهومی فراتر از مهارت است؛ به نیت و اخلاق گره خورده است. پیامبر اکرم(ص) فرمودند: «رحمالله امرءاً عمل عملاً فأتقنه»؛ خدا رحمت کند کسی را که کاری انجام میدهد و آن را نیکو به پایان میبرد. در واقع، کیفیت از ایمان زاده میشود؛ از حس مسئولیت، از احترام به مخاطب، و از باور به کرامت انسان. جامعهای که وجدان کاری در آن زنده باشد، دیگر نیازی به ناظر خارجی ندارد، چون ناظر درونی بیدار است.
در روزگار ما، کیفیت به مهمترین شاخص توسعه پایدار تبدیل شده است. اما این توسعه، زمانی واقعی است که «انسان باکیفیت» در مرکز آن باشد. کیفیت محصول، بدون کیفیت آموزش، مدیریت، روابط انسانی و حتی گفتار عمومی، دوام ندارد. همانقدر که یک کالای بیکیفیت بازار را خراب میکند، یک تصمیم بیکیفیت میتواند اعتماد عمومی را از بین ببرد.
ایران امروز بیش از هر چیز، به «فرهنگ کیفیت» نیاز دارد؛ فرهنگی که در آن، هر کار کوچک با نگاهی بزرگ انجام شود. معلمی که درسش را با عشق میگوید، کارگر یا مهندسی که وجدانش را پشت دستگاه نمیگذارد، یا پزشکی که بیمارش را انسان میبیند نه پرونده؛ اینها ستونهای واقعی کیفیتاند.
کیفیت، تنها راه ماندگاری در جهانی است که سرعتش، ارزش را تهدید میکند. در چنین جهانی، ایرانی مسلمان باید با کار دقیق، اخلاق حرفهای و خلاقیت، تصویر تازهای از ایمان در عمل ارائه دهد. روز ملی کیفیت، یعنی روز بازگشت به وجدان کار، روز بازسازی اعتماد اجتماعی از مسیر دقت و صداقت.
اگر در هر خانه و مدرسه و اداره، یک جمله ساده را نصب کنیم که «کار خوب، عبادت است»، آنگاه کیفیت از شعار به جریان زندگی تبدیل خواهد شد.
کیفیت، یعنی هر کاری را چنان انجام دهیم که گویی به نام ما در تاریخ ثبت میشود؛ و در حقیقت، چنین هم هست.
