تیرنگ، رضا شریعتی:
آمارها در استان مازندران از مهاجرت روستاییان به شهرها حکایت دارد. متاسفانه در سالهای اخیر برخی روستاییان مازندران با فروش زمین، کشاورزی استان را در معرض نابودی قرار دادند. این در حالی است که روستاهای استان مازندران همچون تمامی روستاهای ایران، روند رو به رشد توسعه را طی کرده و از لحاظ شاخصهای توسعهای بهبود چشمگیری نسبت به سالهای پیش از انقلاب داشتهاند.
نگرانی بزرگی که در روستاهای مازندران به این مسأله دامن می زند، کاهش حجم فعالیت کشاورزی و از بین رفتن زمینهای کشاورزی و تبدیل به کاربری های دیگر است؛ روستاهایی که همواره در طول تاریخ به تولید محصولات کشاورزی شهره بودهاند و اکنون کاربری زمینهای کشاورزی را به کاربری گردشگری و ساخت ویلاهای سرمایه داران شهری تبدیل کرده و از هویت اصیل اقتصادی و تولیدی خویش تهی گشتهاند.
نکته مهم دیگر در مورد روستاهای استان مازندران تغییر ماهیت و شکل آن هاست. روستاهای استان به طرز روزافزونی به شکل شهرها تغییر وضعیت داده و از نظر موارد فراوان به شهرها شبیه شدهاند، به طوری که می توان روستاهای مازندرانی را “شبه شهر” نامید.
این شبه شهرها از نظر معماری ساختمان های روستایی، استفاده از مصالح جدید، فرهنگ زندگی، اقتصاد روستا و امکانات رفاهی و خدماتی تا حد زیادی به ساخت اجتماعی شهرها نزدیک شدهاند.
این شباهت به شهرها در درجه اول می تواند مانع مهاجرت روستاییان به شهرها شود. چرا که با گسترش امکانات و آسایش زیستن در فضای روستا، روستاییان می توانند زندگی مناسبی در روستا داشته باشند اما باید توجه داشت که نباید این شبه شهر شدن باعث نابودی کشاورزی مازندران شود.
از طرفی شبه شهر شدن روستاها را آرام آرام به منطقه ای توریستی تبدیل کرده که اقشار پردرآمد دوران بازنشستگی شان را در آن سر می کنند. منطقاً این افراد قابلیت تولید کشاورزی و دامپروری را همچون روستاییان اصیل نخواهند داشت. از این رو حجم تولید بسیار پایین خواهد آمد و شهرها دیگر پشتوانه ای نخواهند داشت.
