محمد جویباری، مدیرمسئول روزنامه تیرنگ
سوم و چهارم شعبان، تنها یادآور دو ولادت مبارک در تقویم مذهبی نیست؛ این روزها نقطه تلاقی ایمان، ایثار و مسئولیت اجتماعی در تاریخ هستند. ولادت امام حسین (ع)، سالار شهیدان و پرچمدار نهضت عاشورا، بهدرستی «روز پاسدار» نام گرفته و ولادت حضرت ابوالفضل العباس (ع)، اسوه وفاداری و ایثار، به «روز جانباز» پیوند خورده است؛ پیوندی که از متن تاریخ برخاسته و به متن زندگی امروز ما رسیده است.
امام حسین (ع) نماد ایستادگی در برابر انحراف، ظلم و تحریف حقیقت است. قیام او نه برای قدرت، که برای احیای کرامت انسانی و پاسداری از دین و اخلاق بود. همین معناست که مفهوم «پاسداری» را از یک واژه نظامی فراتر میبرد و آن را به مسئولیتی دائمی برای حفظ ارزشها، استقلال و عزت جامعه تبدیل میکند. پاسدار، در این معنا، تنها حافظ مرزهای جغرافیایی نیست؛ پاسدار هویت، امنیت، آرامش و امید یک ملت است.
در کنار این قله ایستادگی، نام حضرت ابوالفضل العباس (ع) میدرخشد؛ پرچمداری که وفاداری را به اوج رساند و ایثار را به معنای واقعی کلمه معنا کرد. او با آنکه تشنه بود، آب را برای کودکان خیمهها خواست و با آنکه توان بازگشت داشت، راه وفاداری تا آخرین نفس را برگزید. ولادت او و نامگذاری این روز به عنوان «روز جانباز»، یادآور حقیقتی بزرگ است: جانبازی، تنها زخمی بر تن نیست؛ زخمی است بر جان که از ایمان و عشق به انسانیت نشأت میگیرد.
جانبازان، روایت زندهای از فرهنگ عاشورا در روزگار ما هستند؛ انسانهایی که از سلامت، آسایش و حتی جوانی خود گذشتند تا امنیت و آرامش، سهم امروز و فردای این سرزمین باشد. آنان ادامهدهندگان راه عباساند؛ بیهیاهو، بیادعا و استوار.
این دو ولادت مبارک، فرصتی است برای بازخوانی مسئولیت جمعی ما؛ اینکه در هر جایگاه، پاسدار چه ارزشی هستیم و تا چه اندازه به روح ایثار، عدالت و وفاداری پایبند ماندهایم. عاشورا یک واقعه تاریخی نیست؛ یک معیار دائمی است و این روزها، یادآور آناند که مسیر امام حسین (ع) و حضرت عباس (ع)، هنوز جاری است.
