تیرنگ:
در یکی از روستاهای دامنهکوهی مازندران، کنار باغ پرتقالی که هنوز بوی برگهای سبزش در هواست، مهدوی کشاورز میانسالی است که مشغول آبیاری است. دستی بر خاک دارد و دلی پر از حرف. میگوید سالهاست که با درختان پرتقال و مرکبات زندگی کرده است و زمین کشاورزی دارد.
او تعریف میکند که کود و سم، بهشدت گران است. زمانی با چند میلیون میتوانست بخشی از نیاز باغ را تامین کند، حالا همان مقدار هزینه برای تنها یک مرحله کافی نیست. او میگوید کود و سم قیمتش چند برابر شده است.
او معتقد است باغداری در چنین شرایطی بیش از هر زمان دیگری به مدیریت دقیق، مشورت با کارشناسان و دسترسی به نهادههای بهموقع نیاز دارد.
این کشاورز درباره فروش محصول هم میگوید: هزینههای تولید بالا رفته است. باغدار با همهی سختیها محصولی را به بازار میفرستد که ممکن است سود آن تنها هزینههای جاری را پوشش دهد.
با همه این سختیها، او هنوز امیدوار است. میگوید اگر تسهیلات و خرید تضمینی در زمان مناسب فراهم شود و برنامهریزی بهتری برای فروش محصول صورت گیرد، میتوان باغداری را حفظ کرد.
او در پایان، تأکید میکند که باغها فقط منبع درآمد نیستند؛ ریشههاییاند که با زندگی و فرهنگ این مردم گره خوردهاند. حفظ آنها، نه فقط برای معیشت کشاورز، بلکه برای پایداری زیستمحیطی و حفظ امنیت غذایی کشور حیاتی است.
