تیرنگ :
مازندران مهد گیاهان دارویی به ویژه گل گاوزبان بوده و پرورش این گونه گیاهی علاوه بر رونق اقتصادی مردمان این منطقه زمینه حضور گردشگر را نیز فراهم میکند.
مازندران با تولید ظرفیت ۷۲ نوع از تولیدات محصولات کشاورزی به مقدار هفت میلیون و ۵۰۰هزار تُن، حدود ۱۱ درصد از ارزش افزوده بخش کشاورزی کشور را در اختیار دارد.
این استان دارای ۴۶۰ هزار هکتار اراضی زراعی و باغی بوده که طبق آمار رسمی هر ساله به طور متوسط ۲۱۵ هزار هکتار از زمین های کشاروزی مازندران زیر کشت برنج می رود و این استان با تامین بیش از ۴۲ درصد برنج سفید کشور، رتبه اول را دارد.
از سوی دیگر این استان به لحاظ تولید محصولات متنوع کشاورزی و همچنین فراوانی تولید در برخی محصولات از جمله مرکبات، برنج، کیوی و گیاهان دارویی به عنوان قطب تولید این محصولات در کشور به شمار می رود و جایگاه ویژه ای دارد.
علاوه بر تنوع تولید محصولات کشاورزی و رتبه دار بودن در برخی محصولات کشاورزی در کشور، این روزها خبرهای خوشی در حوزه صادرات و بین المللی شدن تولیدات این استان به گوش می رسد و قرار گرفتن گل گاو زبان مازندران در سبد غذایی چینی ها و صادرات یک تُن از این محصول از ساری به این کشور از جمله آن است.
در این پیوند مدیر جهاد کشاورزی ساری با اشاره به صادرات گل گاوزبان از این شهرستان به چین گفت: یک تن از این گیاه دارویی تولید شده در ساری به چین فرستاده شد.
سید اسماعیل علوی، خشکسالی و کم آبی را تهدید بسیار بزرگی برای کشاورزان عنوان و خاطرنشان کرد: کشت گیاهان دارویی پر سود، گیاهان کم آببر و پر درآمد از جمله راهکارها در این زمینه است.
علوی با بیان اینکه تلاش می شود تا کشاورزان به کشت گیاهان دارویی در مزارع و زمینهای بلاکشت تشویق شوند، تصریح کرد: تاکنون طرحهای ویژهای مانند جهش تولید در دیمزارها و کشت در اراضی شیبدار اجرایی شد.
وی افزود: کشت این گیاهان علاوه بر اشتغالزایی به تقویت اقتصاد جوامع محلی کمک زیادی خواهد کرد و در کنار آن با صادرات آنها شاهد ارزآوری برای کشور خواهیم بود.
علوی، صنایع تبدیلی و بازاریابی را حلقه مفقوده ای دانست که موجب می شود کشاورزان هرساله پس از کشت محصول، دغدغه فروش داشته باشند.
یک کارشناس کشاورزی اظهار میکند: گلگاوزبان با نام علمی ( Echium amoenum) گیاه دو یا چندساله از تیره (Boraginaceae )با برگهای مخملی و ساقهای خاردار، بومی ارتفاعات جنگلهای شمال ایران است و از دیرباز در ایران مورداستفاده دارویی قرارگرفته است. گلگاوزبان یک گیاه علفی از فهرست گیاهان دارویی و دارای روغن است که از مدتها قبل به دلیل خاصیت شفا دهندگی از اهمیت خاصی برخوردار بوده است.
جمشید عباسی با اشاره به اینکه گلگاوزبان حاوی مقدار قابلملاحظهای منیزیم، کلسیم، آهن و پتاسیم است، ادامه میدهد: این گیاه حاوی آنتیاکسیدان و آلکالوئیدهایی نظیر فلاونوئید و رنگدانه آن تو سیانین و اسید گاما لینولئیک، کولین بوده و از ویتامینهای گروه B و ویتامین C برخوردار است.
عباسی با بیان اینکه گلگاوزبان در بسیاری از مناطق اروپا، غرب آسیا و آمریکای شمالی میروید، میافزاید: این گیاه بهاحتمالزیاد بومی منطقه مدیترانه است ولی بعضی محققان عقیده دارند بومی خاورمیانه است.
وی درباره خواص گلگاوزبان با اشاره به اینکه دمنوش این گیاه نشاطآور و موجب تقویت اعصاب و روان بوده و در درمان سرماخوردگی، تنگی نفس و گلودرد و سرفه مفید است میگوید: این گیاه به علت وجود منیزیم از سرطان کبد، پستان و پروستات پیشگیری میکند. همچنین کاهش قند خون، تصفیه خون، پیشگیری از پوکی استخوان، درمان بیش فعالی در کودکان و افزایش تمرکز و قدرت ذهن، برطرف کردن تنبلی روده، تقویت سیستم ایمنی بدن، مفید بودن در درمان بیماری قلب و عروق ازجمله خواصی است که برای گلگاوزبان نامبرده میشود.
عباسی با بیان اینکه روغن این گیاه نیز خواصی چون درمان شوره، خارش و ریزش مو و رفع خشکی و اگزمای پوست دارد، بیان میکند: نکتهای که باید به آن توجه کرد این است که گلگاوزبان نیز همانند بسیاری از گیاهان دارویی دیگر نمیتواند بدون ملاحظات و احتیاطات لازم و بهصورت بیرویه مصرف شود. چراکه گیاهان دارویی نیز دارای عوارض جانبی هستند و حتی مصرف آنها بیش از میزان مناسب میتواند نتیجه عکس و عوارضی ناخوشایند ایجاد کند.
این کارشناس کشاورزی در ادامه یادآور میشود: عوارض سوءمصرف گلگاوزبان کم نیست. زمان، ماندگاری، شکل مصرف و سازگاری آن با برنامه غذایی خانوار و تعارض با برنامه دارویی بیماران باید موردتوجه قرار گیرد و در صورت مصرف هرگونه داروی افسردگی، ضد اضطراب، آرامبخش، خوابآور و آنتیهیستامین باید قبل از مصرف گلگاوزبان با پزشک معالج مشورت کرد.
گل گاوزبان یکی از گیاهان دارویی بسیار مهم و مفید بوده که خواص درمانی بینظیری دارد؛ از برگها و گلهای این گیاه برای تهیه عرق و دمنوش گیاهی استفاده میشود؛ گل گاو زبان به صورت دم کرده مصرف میشود که برای تقویت حواس، تصفیه خون، اعصاب، درمان سرماخوردگی، برونشیت، سرفه، التهاب و ورم کلیهها، سرخک، مخملک، رماتیسم و بیماری های قلبی مفید است.





















































































