نه کارگر راضی؛ نه کارفرما خشنود
 نه کارگر راضی؛ نه کارفرما خشنود
کارگر نیروی محرکه حیات و عامل زنده ماندن هر کشور است. بهای دست‌های پینه بسته کارگر را چه کسی می‌داند جز خودش؟ به این دست‌ها که نگاه می‌کنی، چین و چروک‌ها و زبری اش با تو سخن می‌گوید. سخن از دردهایی که شاید به زبان آوردنش به ضرر کارگران و خانواده‌هایشان تمام شود.

 

تیرنگ:

کارگر نیروی محرکه حیات و عامل زنده ماندن هر کشور است. بهای دست‌های پینه بسته کارگر را چه کسی می‌داند جز خودش؟ به این دست‌ها که نگاه می‌کنی، چین و چروک‌ها و زبری اش با تو سخن می‌گوید. سخن از دردهایی که شاید به زبان آوردنش به ضرر کارگران و خانواده‌هایشان تمام شود.

در حال حاضر حدود ۱۵ میلیون کارگر در کشور وجود دارد که در بخش‌های مختلف خدماتی و تولیدی و … کار می‌کنند. کارگران همانند دیگر قشرهای جامعه از همان ابتدای انقلاب پای کار کشور بوده و در تمام سختی‌ها و شیرینی‌ها، پستی‌ها و بلندی‌ها در کنار مردم گام برداشته‌اند.

وحید محمودی، کارشناس اقتصادی و پژوهشگر حوزه فقر به شکاف بزرگ‌ترشده درآمد و هزینه خانوار در سال جاری اشاره کرد و گفت: «آنچه واضح است این است که دستمزدها طبق روال قانونی افزایش پیدا نکرده و ما نتوانستیم قدرت خرید خانوار را حفظ کنیم. با توجه به عدم اقدامات حمایتی و تعیین دستمزد متناسب با تورم و سبد معیشت، سبب شده درآمدها به شدت از هزینه‌ها عقب بیفتد و هرچه می‌گذرد این فاصله خود را در کاهش مصرف بیشتر نشان می‌دهد؛ به‌طوری‌که الگوی مصرف و تغذیه افراد کاملاً تغییر کرده است. امروز بسیاری از اقلام غذایی که نقش مهمی در سلامت افراد دارند از سفره‌ها حذف شده است.»

وی با بیان اینکه آنچه واضح است این است که دستمزدها طبق روال قانونی افزایش پیدا نکرده و ما نتوانستیم قدرت خرید خانوار را حفظ کنیم، گفت: با توجه به عدم اقدامات حمایتی و تعیین دستمزد متناسب با تورم و سبد معیشت، سبب شده درآمدها به شدت از هزینه‌ها عقب بیفتد و هرچه می‌گذرد این فاصله خود را در کاهش مصرف بیشتر نشان می‌دهد به‌طوری‌که الگوی مصرف و تغذیه افراد کاملاً تغییر کرده است. امروز بسیاری از اقلام غذایی که نقش مهمی در سلامت افراد دارند از سفره‌ها حذف شده است.

محمودی اظهار کرد: این آثار و پیامدهای رشد مهارنشده تورم از یک‌سو و عدم تناسب دستمزدها با هزینه‌ها از سوی دیگر است که کمتر در آمارها و گزارش‌های رسمی به آن پرداخته می‌شود

این کارشناس اقتصادی گفت: ‌براساس تکلیف سنتی که برعهده دولت گذاشته شده باید حداقل دستمزدها را تعیین کند و برای کارگر و کارفرما به‌نوعی تعیین‌تکلیف می‌کند. با عنایت به اینکه دولت خود یک کارفرمای بزرگ است و بخش قابل‌توجهی از پروژه‌های دولت به پیمانکاران سپرده می‌شود و دولت موظف است به‌عنوان کارفرما مطابق قانون کار با آنها قرارداد داشته باشد، لذا تصمیماتی که برای حداقل دستمزد می‌گیرد به نوعی به خود دولت هم اصابت می‌کند. اینکه در شورایعالی کار همواره دیده می‌شود دولت به سمت کارفرما متمایل می‌شود تا کارگر، به این موضوع باز می‌گردد.

محمودی ادامه داد: از سوی دیگر این واقعیت را نباید نادیده گرفت که افزایش دستمزد تا حدی که خارج از توان کارفرما باشد نیز سبب تعدیل نیرو می‌شود و کارفرما عده‌ای را به دلیل فشار مالی مضاعف اخراج می‌کند. بنابراین رشد بی‌ضابطه دستمزد هم می‌تواند به زیان کارگر باشد.

وی افزود: با افزایش بیکاری کارگران، سطح معیشت خانوارها افت بیشتری پیدا می‌کند. از طرف دیگر فشار مالی به بنگاه‌ها و کاهش حاشیه سود آنها نیز به کارفرما اجازه نمی‌دهد که به کارگران باقی‌مانده دستمزد مکفی بدهند. به همین دلیل در بررسی‌های فقر که انجام می‌دهیم در طبقه شاغلان در بخش خصوصی شدت فقر بیشتر از بخش دولتی است.

✓ مهم‌تر از شغل، امنیت شغلی است

رضا رشیدی، کارگر روز مزد در گفت‌وگو با تیرنگ گفت: وقتی یک کارگر از اینکه آیا فردا هم سر کار می‌رود یا نه مطمئن نیست، علاوه بر فشار کاری باید استرس فردا و فرداهایش را هم داشته باشد. مهم‌تر از شغل، امنیت شغلی است که کارگر بدون ترس از دست دادن کارش، با خیالی آسوده به خدمت بپردازد.

وی اظهار داشت: مهم‌ترین دغدغه ما کارگرها بحث معیشت است که واقعاً در این شرایط اقتصادی، این درآمدهای ماهیانه کفاف زندگی یک خانواده ۵ نفری را نمی‌دهد.

رشیدی افزود: قوانینی برای افزایش دستمزد کارگران وضع شده اما با وجود این حجم از گرانی‌ها، باز هم کارساز نیست.

او گفت: وقتی ما هزینه کافی برای تحصیل فرزندانمان نداشته باشیم و یا مایحتاج زندگی روزمره را نتوانیم تهیه کنیم، شرمنده خانواده می‌شویم و علاوه بر آن دائماً برای تأمین نیازهایمان استرس داریم.

✓کار هست کارگر نیست!

نیکزاده مدیـر تولیـد شـرکت فـرآورده‌های گوشتی‌ بریـون در جمـع خبرنگاران اظهـار کرد: این شـرکت از سـال ۱۳۸۲ تاسیس شـد و ابتدا به تولید همبرگـر پرداخـت و سـپس سوسیس و کالبـاس را بـه آن اضافـه کـرد.

وی افـزود: روزانـه حـدود ۸ تـن سوسیس و کالباس تولیـد می‌کنیم کـه در برخی فصول بـه ۱۰ تـا ۱۲ تن نیز می‌رسد.

نیکزاده تصریـح کـرد: صـادرات واحـد ما بیشـتر به کشورهای عراق، افغانسـتان و… انجـام می‌شود. نیکـزاده در پایـان بیـان کرد: یکی از مشکلات ما کمبود نیروی سـاده انسانی اسـت کـه عمـده مشـکل واحدهـای تولیـدی آمـل محسـوب می‌شود. البته قطع برق و گاز از مشکلات دیگر ما است.

در این باره مسئولان سه واحد تولیدی در شهرستان آمل قطعی برق و گاز و کمبود نیروی انسانی را مشکلات واحدهای تولیدی می دانند. البته آنها می گویند که این مشکل در غرب مازندران به دلیل توریستی بودن بیشتر است و کمتر کسی تمایل به کارگری دارد.

مسکن، بیمه، تحصیل و ازدواج فرزندان، خواربار و پوشاک، امنیت شغلی، افزایش دستمزد و… از دیگر دغدغه‌های جامعه کارگری به شمار می‌روند.