الهام دهقان، جانشین مدیرمسئول و سردبیر تیرنگ:
مسئله محیط زیست خزر، مربوط به امروز و دیروز نیست و از گذشته صدای زنگ خطرش به گوش میرسد و نبض خزر به شماره افتاده است.
آلودگی دریای خزر مربوط به چند دهه و همه همسایههای حاشیه خزر است و همه کشورهای حاشیه خزر باید برای رفع آلودگی این دریاچه کاری کنند چراکه این دریاچه دارای آبزیان بی نظیری نظیر فُک خزری و خاویار و… است.
ورود شیرآبههای دپوی زباله، فاضلاب و پساب خانگی و صنعتی و آلودگیهای مرتبط با صنایع آلاینده و پساب دامداری و مرغداریهایی که بخشی از آنها در همجواری مناطق جنگلی و رودخانهها قرار دارند موجب شده تا منابع آبی سه استان شمالی کشور به ویژه مازندران با آلودگی دست و پنجه نرم کند.
در مازندران آبهای ۹ رودخانه بزرگ شامل تجن و نکا، تالار، چالوس، هراز، بابل، چالک رود، چشمه کیله، سرداب رود و… به دریای خزر میریزد و آلودگی منابع آبی ادامه حیات گونههایی از آبزیان در این محدوده را به مخاطره انداخته است. همچنین در مناطقی هم این آلودگی سبب شده تا محصولات کشاورزی که از این منابع آبی تغذیه میکنند کیفیت خود را از دست بدهند یا عامل بیماری افراد شوند و پیامدهای جبران ناپذیری در حوزه محیط زیست به بار آید.
جمعآوری و جداسازی فاضلاب از رودخانهها، برخورد با کارخانهها و صنایع آلاینده در حوزه رودخانهها و دریا، آموزش به دامداران محلی و اقداماتی از این دست ضرورتی انکار ناپذیر برای مقابله با این بحران است. هرچند موارد ذکر شده تنها علل آلودگی منابع آبی نیستند و آن طور که مسئولان گفتهاند برخی از کارگاههای تولید شن و ماسه با وجود دارا بودن سیستم تصفیه در ساعات شب از آن استفاده نمیکنند که موجب آلودگی صنعتی آب رودخانهها و به تبع آن دریا میشود.




















































































