تیرنگ:
سالانه درصد بالایی از حوادث و بلایای طبیعی کشور در مازندران رخ میدهد و ریشه یابی این حوادث ردپای ساخت و ساز و تخریب بستر و حریم رودخانهها، تجاوز به عرصههای جنگلی و منابع طبیعی را نشان میدهد.
برای مثال داستان آتش سوزی مراتع و جنگلهای مازندران داستانی قدیمی است و هر سال از جنگلهای شرق مازندران گرفته تا جنگلهای مرکز و غرب استان در آتش میسوزد اما نکته قابل تامل آن است که در سالهای اخیر، تعداد و دامنه این آتش سوزیها افزایش یافته است.
هر ساله عرصههای بکر و ذخیرگاههای ارزشمند طبیعی و زیستی استان با حوادث و چالشهای زیادی از جمله آتش سوزی دست و پنجه نرم میکند و مقابله و مهار این حوادث جز با تقویت دستگاههای مسئول در این بخش از یک سو و بهره گیری از ظرفیت جوامع محلی و حاشیه نشین ممکن نخواهد بود.
در این زمینه افزایش تجهیزات زیست محیطی و اطفا حریق در مازندران از ضرورتهای موجود است.
اگرچه گرم شدن هوا، وزش باد گرم، کاهش بارندگی از دلایل عمده آتش سوزیها است اما تجمع برگهای خشک در عرصه در کنار بی توجهی مسافران و گردشگران از دیگر دلایل اصلی وقوع آتش سوزی در عرصههای جنگلی این استان است.
مسوولان ادارات منابع طبیعی در استان مازندران می گویند دامداران، شکارچیان، رهگذران، گردشگران، کشاورزان حاشیه جنگل، و سودجویانی که با هدف تصرف جنگل و مرتع، این مناطق را آتش می زنند، مهم ترین عوامل وقوع آتش سوزیها هستند.
در همین باره طی ۱۰ روز گذشته جنگلهای غرب مازندران از تنکابن و رامسر گرفته تا عباس آباد و چالوس بارها دچارحریق شد و در آخرین حادثه پیش ازظهر یکشنبه بخشی از جنگلهای شوراب کجور دچار آتش سوزی شد.
مهرداد خزایی مدیرکل منابع طبیعی مازندران – نوشهر بعد از آتش سوزی جنگلهای منطقه شوراب بخش کجور
با اشاره به شدت وزش باد و کوهستانی بودن منطقه دچار حریق شده افزود: اعزام نیروهای یگان حفاظت و مردمی برای اطفای حریق انجام شده است.
مدیرکل منابع طبیعی مازندران همچنین با توجه به فصل پاییز و برگ ریزان و شرایط کف جنگل از مسافران و هم استانیها خواست تا از برافروختن آتش در عرصههای طبیعی خودداری کنند و هرگونه حوادث را با سامانههای ۱۵۰۴ و ۱۳۹ اطلاع رسانی کنند.
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری غرب مازندران با اشاره به راه اندازی پایگاه اطفای حریق در غرب مازندران در سال جاری گفت: این پایگاه مجهز به ادوات و تجهیزات مختلف برای خاموش کردن آتش در عرصههای طبیعی منطقه است.
مهرداد خزایی پول افزود: آموزش و استفاده از ظرفیت دستگاههای اجرایی شهرستانها، نیروهای بومی، دهیاران و همیاران منابع طبیعی و محیط زیست، آتشنشانی، برگزاری کلاسهای آموزشی و نصب تابلوها و بنرهای هشدار دهنده به منظور پیشگیری از آتش سوزی ضروری است.
مدیرکل منابع طبیعی غرب مازندران خاطرنشان کرد: در یک هفته گذشته چندین فقره آتش سوزی در جنگلهای تحت پوشش این اداره کل حادث شد که با حضور نیروهای یگان حفاظت این نهاد و با مشارکت نیروهای مردمی و بسیجی اطفا شد.
خزایی پول از زحمات و تلاشهای، نیروهای مردمی و بسیج، هلال احمر، محیط زیست و دستگاههای اجرایی و طبیعت دوستان و اصحاب رسانه در کمک به مهار آتش در عرصههای این منطقه قدردانی کرد.
پدر دانش محیط زیست ایران هم در این باره گفتوگو با تیرنگ گفت که خاموش کردن آتش، آن هم در جنگل یک علم است.
دکتر علی یخکشی ادامه داد: در گذشته هم من بر این مساله تاکید داشتم که ما باید افرادی را به صورت دائم استخدام کرده و به آنها آموزش دهیم که در زمینههای مختلف اعم از مرمت، بهره برداری، حفاظت جنگل و حتی رسیدگی به مسیرهای دسترسی مانند جادههای جنگلی ایفای نقش کنند. خاموش کردن آتش، آن هم در جنگل یک علم است.
وی با بیان اینکه این طور نیست که بتوان آتش جنگل را با بیل، کلنگ و آب پاش و دیگر وسایل ابتدایی خاموش کرد، ادامه داد: اگر آموزشی نباشد، اگر برج دیده بانی نباشد، کار ما همیشه این خواهد بود که در برابر آتش سوزی مستاصل عمل کنیم.
وی افزود: در خصوص کاشت گونههای مثمرهم باید بگویم یک مهندس جنگل و یک کارشناس محیط زیست هیچ گاه نمیتواند خودش را راضی کند که به جای گونههای بومی منطقه درختانی مثل سیب کاشته شود. این کار یعنی برهم زدن تعادل اکولوژیک منطقه. یک غیرمتخصص ممکن است این کار را به واسطه تولید میوه یا چوب از نظر اقتصادی توجیه کند، اما یک کارشناس محیط زیست از عمق این فاجعه آگاه است. سوالم اینجاست که وقتی ما نهال آن درخت و گونه بومی را داریم، چرا به خودمان زحمت نمی دهیم و بالعکس زمینه را برای یک مصیبت تازه زیست محیطی فراهم می کنیم؟
مازندران با ۲۴ هزار کیلومتر مربع وسعت حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار هکتار اراضی جنگلی دارد که تحت مدیریت اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری منطقه ساری و نوشهر صیانت می شود.
