تیرنگ:
در سالهای اخیر، استان مازندران به یکی از مقاصد اصلی مهاجرت داخلی تبدیل شده است. برای بررسی ابعاد اجتماعی این پدیده با منفرد، جامعهشناس، به گفتوگو نشستیم.
تیرنگ: به نظر شما چرا مازندران به مقصد اصلی مهاجرت تبدیل شده است؟
منفرد: مازندران به دلیل آبوهوای معتدل، منابع طبیعی، و دسترسی به دریا از دیرباز جذاب بوده است. اما در سالهای اخیر، مشکلات اقتصادی، خشکسالی، و آلودگی در شهرهای بزرگ، مردم را به سمت استانهای شمالی سوق داده است. بهویژه طبقه متوسط شهری، مازندران را گزینه مناسبی برای سکونت دائم یا فصلی میدانند.
تیرنگ: این مهاجرتها چه تأثیری بر ساختار اجتماعی استان داشته است؟
منفرد: تأثیرات متعددی دارد. این رشد سریع جمعیت باعث فشار بر زیرساختها، افزایش قیمت مسکن، و مشکلاتی نظیر کمبود آب میشود. در برخی مناطق، شکاف فرهنگی بین بومیان و مهاجران نیز به نگرانیهایی دامن زده است.
تیرنگ: آیا مهاجرت به مازندران پدیدهای موقتی است یا باید آن را یک روند بلندمدت دانست؟
منفرد: اگر روند فعلی ادامه یابد، میتوان آن را بلندمدت دانست. تغییر سبک زندگی، توسعه شهرهای کوچک، و تلاش برای فرار از شلوغی کلانشهرها، باعث شده بسیاری به دنبال سکونت دائمی در مازندران باشند. البته چالشهایی مثل کمبود آب، ضعف در مدیریت پسماند، و تخریب محیطزیست میتواند این روند را کند کند.
تیرنگ: چه راهکارهایی برای مدیریت بهتر این مهاجرت پیشنهاد میکنید؟
منفرد: نخست، باید بر تقویت زیرساختها، آموزش عمومی، و مشارکت بومیان در برنامهریزی شهری تأکید شود. مهمتر از همه، دولت باید در توسعه متوازن سایر استانها نیز تلاش کند تا فشار از روی استانهای شمالی برداشته شود.
تیرنگ: سپاس از وقتی که در اختیار ما گذاشتید.
منفرد: من هم از شما سپاسگزارم.
