رضا شریعتی، خبرنگار:
مازندران، استانی که همیشه با سرسبزی و زیباییاش شناخته میشود، این روزها در آستانه بحرانی خاموش قرار گرفته است. رانش زمین در مناطق کوهستانی و جنگلی استان به مرحله نگرانکنندهای رسیده و بخشهایی از شهرستانهای سوادکوه شمالی، سوادکوه و… در وضعیت هشدار قرار دارند. بارشهای سنگین پاییزی، تخریب پوشش گیاهی، جنگلزدایی و ساختوساز بیضابطه در دامنهها، تعادل خاک و شیب زمین را به هم زده و خطر رانش را چند برابر کرده است.
اگر این روند ادامه یابد، مازندران ممکن است در آینده نهچندان دور با فروپاشی اکوسیستم و از دست دادن اراضی کشاورزی و سکونتی روبهرو شود. متأسفانه توسعه ناهماهنگ شهری، تغییر کاربری اراضی برای ویلاسازی و نبود نظارت کافی بر پروژههای عمرانی، ریشه اصلی این فاجعه خاموش است.
برای نجات مازندران، مدیریت علمی منابع طبیعی ضروری است. باید در کوتاهمدت، پایش دقیق مناطق پرخطر، تثبیت خاک در شیبها، ایجاد دیوارهای حائل و توقف فوری ساختوساز در دامنهها در دستور کار قرار گیرد. در میانمدت، اجرای طرحهای آبخیزداری، احیای پوشش گیاهی، جلوگیری از قطع درختان و بازگرداندن اراضی تخریبشده به چرخه طبیعی حیاتی است.
از سوی دیگر، مشارکت مردم و جوامع محلی در حفاظت از زمینهای شیبدار باید تقویت شود؛ چرا که هیچ طرحی بدون همراهی ساکنان محلی موفق نخواهد بود.
مازندران امروز در خطر است؛ طبیعت در برابر بیتوجهی انسان صبور نیست. اگر همین حالا اقدام نکنیم، فردا ممکن است نقشه سبزترین استان کشور، زیر لغزش خاک و بیتدبیری انسانی دفن شود.
