تیرنگ:
موضوع «جوانی جمعیت» در سالهای اخیر به یکی از دغدغههای مهم در مازندران تبدیل شده است. کاهش نرخ تولد، افزایش سن ازدواج و مشکلات دیگر باعث شده زنگ خطر پیری جمعیت در این استان به صدا درآید. در این گفتوگوی کوتاه، با دو خانواده از مازندران درباره نگاه آنها به فرزندآوری و سیاستهای جوانی جمعیت گفتوگو کردهایم.
خانم محمدی، ۳۶ ساله، مادر دو فرزند به تیرنگ گفت: «راستش را بخواهید علاقه شخصی ما این بود که بیشتر از دو فرزند داشته باشیم، اما واقعیتهای زندگی امروز مانع این تصمیم شد. هزینههای تربیت، آموزش، درمان و حتی تفریح کودکان آنقدر زیاد شده که احساس میکنیم همین دو فرزند هم مسئولیتی بسیار سنگین است.»
او در ادامه میافزاید:«ما خودمان در خانوادههای پرجمعیت بزرگ شدیم و خاطرههای شیرینی از کودکیمان داریم. اما امروز شرایط خیلی فرق کرده. نگرانی ما از آینده فرزندانمان است. شغل، مسکن، امنیت اقتصادی و حتی آرامش روانی. مسئولان اگر میخواهند جوانی جمعیت را جدی بگیرند، باید به فکر حمایت واقعی از خانوادهها باشند، نه فقط شعار و قانون.»
او میگوید: سیاستهای تشویقی و حمایتی واقعی، میتواند در نگرش خانوادهها به فرزندآوری تاثیرگذار باشد.
آقای احمدی، ۴۲ ساله، پدر سه فرزند در گفتوگو با ما گفت: «من معتقدم فرزند زیاد، برکت زندگی است. ما سه فرزند داریم و خدا را شکر میکنیم. بله، سختی هست، خرج هست، ولی ما تلاش میکنیم خودمان را با این شرایط وفق بدهیم. نمیشود همهچیز را به دولت و شرایط اقتصادی گره زد. نسلهای قبل از ما سختتر زندگی کردند، اما خانوادهها گرمتر و صمیمیتر بودند.»
او البته به مشکلات هم اشاره میکند: «قطعا اگر حمایت بیشتری ازن خانوادههای پرجمعیت بشود، بهتر است. مسکن، بیمه، تحصیل رایگان و حتی وامهای کمبهره میتواند مردم را به فرزندآوری بیشتر ترغیب کند. الان خانوادههای زیادی هستند که علاقه دارند، اما از نظر مالی در مضیقهاند.»
این دو گفتوگو نشان میدهد کهنمو مسئله جوانی جمعیت برای خانوادههای امروزی موضوعی چندوجهی است. در هر حال، آنچه از دل این گفتوگوها برمیآید، این است که سیاستهای تشویقی و حمایتی واقعی، میتواند در نگرش خانوادهها به فرزندآوری تاثیرگذار باشد.
