سکوت، بی تفاوتی یا بی برنامگی گلچوبی؟!
سکوت، بی تفاوتی یا بی برنامگی گلچوبی؟!
آقای معاون باید توجه کند در محل کار نشستن و بی تفاوتی یا جدی نگرفتن ماجرا چاره کار نیست بلکه باید با لحاظ کردن تصمیمات عاجل و منطقی، همچنن مطالبه گری مستمر به این وضعیت خاتمه داد. این دلیل نمی شود که به بهانه در اختیار نبودن امکانات لازم از زیر بار مسئولیت شانه خالی شود و به مسائل و آسیب های این قشر پرداخته نگردد. آن هم در شرایطی که کمپ های بخش خصوصی در حال فعالیت هستند! از طرفی، تکلیف کارکنانی که ماه هاست بیکار شده اند، چه می شود؟

تیرنگ نیوز- سرویس اجتماعی: متوقف شدن جمع آوری معتادان متجاهر مازندران و عدم اسکان آن ها در کمپ های موسوم به ماده ۱۶از اسفندماه سال گذشته تاکنون مشکلات بسیاری برای شهروندان مازندرانی ایجاد کرده و می کند. ضمن اینکه در این شرایط دشوار اقتصادی، اثرات منفی روحی و روانی بر شهروندان دارد.

اگرچه علت تعطیلی این کمپ ها، شیوع ویروس کرونا اعلام شده اما استمرار توقف جمع آوری و اسکان آن ها نیز به صلاح نیست. نکته تاسف بر انگیز این است که برنامه ای یا چشم اندازی برای آغاز بکار مجدد این کمپ ها وجود ندارد و همچنان نیز این تعطیلی با فرا رسیدن موج دوم و سوم شیوع کرونا ادامه دارد!

موضوعی که حتی انتقاد فرمانده انتظامی مازندران را برانگیخته و خواستار همکاری دیگر دستگاهه ا و اتخاذ تدابیر لازم شد.

سردار مرتضی میرزایی فرمانده انتظامی مازندران به تازگی در نشست خبری خود به مناسبت هفته نیروی انتظامی با اشاره به توقف جمع آوری معتادان متجاهر در استان گفت: «معتادان متجاهر و خرده فروشان دستگیر شده باید در قرنطینه و اقامتگاه قرار بگیرند، چرا که پلیس به رغم این که همه فعالیت های خرده فروشان و معتادان متجاهر را تحت رصد و پایش خود دارد، اما به دلایل مشکلات بیماری کووید-۱۹ ماموریت های پلیس کامل نمی شود».

وی همچنین از عزم جدی پلیس در جمع آوری معتادان متجاهر خبر داد و گفت: «در اجرای قوانین ماده 15 و 16 این آمادگی در نیروی انتظامی استان وجود دارد که در صورت آماده شدن شرایط از سوی دستگاه های متولی، اقدام عملیاتی مناسب در این زمینه صورت گیرد».

فرمانده انتظامی مازندران، خواستار همراهی و همکاری دستگاه‌های مرتبط و نهادهای مسئول شد تا شاهد بهبود وضعیت استان باشیم.

همچنین احمد مظفری دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر مازندران در گفتگو با تیرنگ زمان تعطیلی کمپ های موسوم به ماده 16 را اسفندماه سال گذشته و دلیل آن را شیوع بیماری کرونا اعلام کرد و افزود : «تا پیش از شیوع ویروس کرونا، معتادان متجاهر در دو کمپ ماده ۱۶ ویژه بانوان و آقایان به صورت شبانه روزی نگهداری می شدند ولی با تصمیم به تعطیلی این کمپ ها، مشکلاتی برای برخی از معتادان متجاهر ایجاد شد و برخی از آنها را در سطح خیابان ها سرگردان شدند».

وی دلیل عدم پذیرش معتادان متجاهر را در کمپ های ویژه را نبود امکانات و تجهیزات مناسب دانست و گفت: «بر اساس مصوبه ای که برای از سرگیری فعالیت کمپ های ماده ۱۶ در اختیار بهزیستی است، نیاز به اجرای امکان ایزوله ، قرنطینه ، تست و رعایت پروتکل های بهداشتی است ولی چنین  امکاناتی در اختیار دستگاه‌های متولی از جمله بهزیستی و شهرداری نیست».

دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر مازندران، تصریح کرد: «در شرایط فعلی تصمیم بر این است با استفاده از تبصره 2 ماده 16 به اسکان معتادان متجاهر استان در کمپ های بخش خصوصی اقدام شود».

وی با بیان اینکه طبق مصوبات شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر مازندران معتادان کارتن خواب نباید در شهرها و روستاهای مازندران مشاهده شوند گفت: بهزیستی و شهرداری و نیروی انتظامی مکلف به جمع‌آوری و نگهداری و درمان این افراد هستند.

حجت‌الاسلام مرتضی موسوی معاون اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم دادگستری مازندران در گفتگویی با انتقاد از وضعیت موجود، اظهار کرد: دولت امکانات، تجهیزات و سرمایه‌گذاری زیادی را برای کاهش معضلات اجتماعی ناشی از مواد مخدر در استان مازندران فراهم کرده است. اما همچنان برخی از مسئولان در اجرای وظایف خود کوتاهی می‌کنند». به نقل از کیهان

مدیرکل بهزیستی مازندران هم در گفتگو با ایرنا، دلیل نپذیرفتن معتادان متجاهر را بدون تست کرونا و قرنطینه به دلیل نبود امکانات درمانی مناسب در مراکز نگهداری ماده ۱۶ بیان کرد و اظهار داشت: «بهزیستی مسئولیتی در جمع آوری معتادان متجاهر نداشته و اینکار بر عهده شهرداری هاست و حتی درمان این افراد نیز بر عهده کمیته درمان با تولی گری دانشگاه علوم پزشکی مازندران است».

از آنجا که در جلسه ستاد مبارزه با مواد مخدر که با حضور رییس جمهوری برگزار شده بود تصمیم بر آن شد که مسئولیت مدیریت و نگهداری مرکز ماده ۱۶ برای انجام کار تخصصی درمان به بهزیستی واگذار شود و ستاد مبارزه با مواد مخدر تنها نقش سیاستگذاری را داشته باشد، انتظار می رفت معاونت پیشگیری بهزیستی استان، دست روی دست نگذاشته و در این ماجرا مدیریت بحران بهتری از خود نشان می داد!

چرا که مرکز ماده ۱۶ دارای بخش هایی همچون درمانگاه، استراحتگاه، کارگاه آموزشی مهارت آموزی، آرایشگاه، آشپزخانه و سرویس بهداشتی است و با توجه به ایام کرونایی و پیش رو بودن ماههای سرد سال، می توانست پناهگاه مناسبی برای دسته از افراد جامعه باشد.

ضمن اینکه رها شدن تعداد زیادی از معتادان متجاهر در سطح مراکز پرجمعیت شهری و حتی حاشیه شهرها زیبنده استان مازندران نیست!

همه این ها در حالی است که شهرداری ها و دستگاه های دیگر که طبق قانون وظیفه جمع آوری این افراد را بر عهده دارند، علت انفعال خود را نداشتن مکان مناسب برای نگهداری و تجهیزات با رعایت پروتکل های بهداشتی عنوان کرده اند.

متاسفانه به نظر می رسد رمضانعلی گلچوبی معاون امور توسعه پیشگیری بهزیستی استان، توجه و تمرکز لازم را در این باره نداشته و با این شرایط، احتمال ادامه این وضعیت تا پایان سال نیز وجود دارد.

آقای معاون باید توجه کند در محل کار نشستن و بی تفاوتی یا جدی نگرفتن ماجرا چاره کار نیست بلکه باید با لحاظ کردن تصمیمات عاجل و منطقی، همچنن مطالبه گری مستمر به این وضعیت خاتمه داد.

این دلیل نمی شود که به بهانه در اختیار نبودن امکانات لازم از زیر بار مسئولیت شانه خالی شود و به مسائل و آسیب های این قشر پرداخته نگردد. آن هم در شرایطی که کمپ های بخش خصوصی در حال فعالیت هستند! از طرفی، تکلیف کارکنانی که ماه هاست بیکار شده اند، چه می شود؟

آقای گلچوبی باید در عمل نیز بپذیرد که کار معاونت پیشگیری، صرفا بازدید از مراکز تحت نظارت بهزیستی در سطح استان نیست و حداقل فایده اسکان معتادان متجاهر این است که از شدت افزایش این ویروس و بیماری های دیگر کاسته می شود.

گروه رسانه ای تیرنگ، مثل همیشه آمادگی دریافت و انتشار نقطه نظرات مسئول یا دستگاه مربوطه را درباره مطلب فوق دارد.