تیرنگ نیوز- محمد جویباری: قدیمترها خودکار و قلمی بود و کاغذی… بعدها واکمن هم به آن اضافه شد.. زمان که جلوتر رفت ابزارهای دیگری به آن افزوده شد، مثلا همین کامپیوتر، لپ تاپ، رکوردر، دوربین های دیجیتال، حافظه های مختلف، دستگاه های تبدیل صوت به متن و چه و چه و چه..
هر چه عالم خبر بیشتر آغشته به تکنولوژی و فناوری شد سرعت انتقال اطلاعات شگفت انگیزتر شد به نوعی که اینک در چند صدم ثانیه انفجار اطلاعات شکل می گیرد و دنیا مبهوت و متحیر از این جغرافیای بدون مرز می شود ..
کسی نمی داند عالم خبر چندمین سال زندگی خود را سپری میکند… از آن زمانی که مردم رویدادها و اتفاقات را بر سنگ ها می نوشتند و در غارها نقاشی می کشیدند تا به الان چندین سال گذشته است؟! اما هرچه بر عمر «خبر» اضافه شد، او پخته تر، قامت کشیده تر ، قوی تر اما تنها تر شد!!!
بله تنهاتر شد… فردیتی عجیب که میان جمع بر او مستولی شد… شبیه مادرانی که نیاز همه را برآورده می کنند اما خود در اوج خستگی مامنی ندارند!!
حوزه ی خبر جامعه ی رسانه ای ، گویا زاده شده برای دوویدن… برای استرس.. برای بی مهابا در دل آتش رفتن… برای بی خوابی.. برای خیلی چیزهایی که اگر نامش حوزه خبر نبود محال بود در زندگی تجربه اش کند!
عالمِ خبر، عالم از زمین و آسمان ها خوردن است ! عالم خطر … عالم دل شیر داشتن … و عالم خیلی چیزهای دیگر ، مثلا از دار دنیا چند دفترچه قسط داشتن !!
حوزه خبر عاشقانی دارد که در میان فراز و فرودهای دلار و یورو سکه و طلا، صورتشان را نه که با سیلی بلکه با خون جگر سرخ نگه می دارند! اما یک دل هرچقدر هم عاشق چگونه می تواند در میان بی رحمی های اقتصادی تاب بیاورد ! رسانه های مکتوب که در تیررس مسلسل شرایط نامساعد اقتصادی قرار گرفتند دیگر رمق و جانی برایشان نمانده! یکی نیروهایش را از صحنه حذف می کند یکی درِ روزنامه اش را قفل می زند و یکی هم تیترهایش را می فروشد!!!
دیگر ورود به حوزه خبر را نه تنها نمی توان به عنوان یک تامین کننده ی رزق دید بلکه دیگر حتی تامین کننده ی آرامش روحی و روانی هم محسوب نمی شود! زیرا دایره ای سترگی از کمبودها و نیازها آوار بر سر این خانواده است.
اما با همه ی این تفاسیر و در حالی که بسیاری از مشکلات مثل هزینه های کمرشکن چاپ و نشر راه نفس این صنعت ذی قیمت را بسته است، عده ای همه ی شرافت شان را برای نگه داشت این رکن مهم مردم سالاری گذاشته اند تا که شاید هنوز بتوان در میان رشد بی حد رسانه ها در جهان ، زنده ماند و نفس کشید. زیرا امروزه جامعه ی بی رسانه و جامعه ی بی حوزه ی خبر به مانند انسانی است که با چشم های بسته قرار است از روی پلی متحرک عبور کند.
به نظر می رسد اینک که اهمیت وجود رسانه ها بالاخص حوزه خبر هیچ گونه قابل انکار و چشم پوشی نیست ، لازم است این قشر دغدغه مند که همه ی همیّت خود را جهت اطلاع رسانی ضعف و قوت های موجود در جامعه در راه رسیدن به توسعه ای پایدار قرار داده است ، مورد وثوق مسئولان عالی نظام قرار گرفته و نیازها و مشکلات این جامعه ی ارزشمند ، دیده و برای رفع آن به دور از شعار و شوهای تبلیغاتی راهکارهای پایداری را برنامه ریزی و اجرا نمایند.که اگر این مشکلات دیده نشود و نیازهای این حوزه جدی گرفته نشود چه بسا که هم بر کمیت و هم کیفبت خبرنگاران تاثیراتی را خواهد گذارد که با هیچ طرح و لایحه ای جبران شدنی نیست.همکاران رسانه ای، نگارنده های ترش و شیرین جهان، فراز و فرود زندگی ، صلح و آرامش دنیا و بیقراران فردای سرزمینم، قلم روشنگر و آگاهی بخشتان کماکان مانا، صادق و شرافتمندانه باد… روزتان مبارک
محمد جویباری صاحب امتیاز و مدیر مسئول روزنامه تیرنگ
