دکتر رضا افتخاریان مردی که مرهم دل‌های رنج دیدگان بود
دکتر رضا افتخاریان مردی که مرهم دل‌های رنج دیدگان بود
روزگار، گاه نامهربان‌تر از همیشه، بزرگان بی‌ادعا را بی‌صدا از میان ما می‌برد؛ و این‌بار نوبت دکتر رضا افتخاریان بود، پزشکی فرهیخته، خیّری انسان‌دوست، و چهره‌ای ماندگار از دیار باران. او نه‌تنها درمانگر دردهای تن، که مرهمی بر زخم‌های جان مردمان این خطه بود.

 

محمد جویباری، مدیرمسئول نشریه تیرنگ:

روزگار، گاه نامهربان‌تر از همیشه، بزرگان بی‌ادعا را بی‌صدا از میان ما می‌برد؛ و این‌بار نوبت دکتر رضا افتخاریان بود، پزشکی فرهیخته، خیّری انسان‌دوست، و چهره‌ای ماندگار از دیار باران. او نه‌تنها درمانگر دردهای تن، که مرهمی بر زخم‌های جان مردمان این خطه بود.

دکتر افتخاریان تنها پزشک نبود؛ او فراتر از شرح وظایف حرفه‌ای‌اش، با عشقی درونی و رسالتی والاتر، سال‌ها بی‌هیاهو در کنار مردم ایستاد. ویزیت بیماران بی‌بضاعت را رایگان انجام می‌داد، لبخند می‌زد و دل‌گرمی می‌بخشید. برای بسیاری، او نه‌تنها پزشکی درمانگر، که پناهگاهی از جنس آرامش بود.

مهربانی‌اش مرز نمی‌شناخت. با راه‌اندازی مرکز ترک اعتیاد، دست یاری به سوی بسیاری از گرفتارشدگان در بیماری اعتیاد دراز کرد، بی‌منت و بی‌ادعا. در سخت‌ترین روزهای پاندمی کرونا، زمانی که ترس و فرسودگی، سایه‌ سنگینش را بر جامعه گسترده بود، او همچنان بی‌وقفه و بی‌چشم‌داشت در کنار مردم ایستاد. با دستان خالی اما قلبی سرشار از امید، به درمان بیماران پرداخت، بیم نداشت، و خستگی را نمی‌فهمید. برای او، تعهد به انسان، فراتر از هر خطری بود.

او پیش‌تر نیز، با تأسیس مرکز نگهداری سالمندان، نشان داد که نه‌فقط به جسم، که به کرامت انسان می‌اندیشد. او به تک‌تک مراجعانش با نگاهی پدرانه می‌نگریست؛ گویی دغدغه مردم، در تار و پود جانش تنیده شده بود.

برای دکتر افتخاریان، طبابت یک حرفه نبود، بلکه ایمان و تعهدی عمیق بود به خدمت بی‌چشم‌داشت به همنوع. هیچ‌گاه خود را از مردم جدا ندید. در مراسم‌های ساده مردم حضور می‌یافت، در غم و شادی آنان شریک می‌شد، و همواره کوشید الگویی از یک پزشک واقعی باشد: با اخلاق، با معرفت، با شعور اجتماعی و با دغدغه انسانیت.

اکنون که او از میان ما رفته، جای خالی‌اش نه فقط در مطب و مرکز درمانی، بلکه در دل‌ها و خانه‌های بی‌شماری حس می‌شود. خانواده‌ای عزیز از پدری مهربان محروم شده، اما جامعه‌ای نیز یکی از ستون‌های انسانی‌اش را از دست داده است.

در این غم سترگ، ضمن عرض تسلیت و همدردی صمیمانه با بازماندگان گرانقدر، به‌ویژه همسر بزرگوار و دختر ارجمند ایشان که سال‌ها همراه و پشتوانه این انسان شریف بودند، از درگاه خداوند برای‌شان صبر، سلامتی و آرامش مسئلت داریم. بی‌تردید، مهر و یاد دکتر افتخاریان در جان و دل ایشان، و همه ما، تا همیشه زنده خواهد ماند.

یاد و خاطره دکتر رضا افتخاریان، تنها با نامش زنده نمی‌ماند؛ بلکه در هر نفسی که با مهر درمان شده، در هر بیماری که با امید بازگشته، و در هر سالمندی که در پناه آسایش خانه‌ای آرام گرفته، حضورش ادامه دارد.

روح بلندش در آرامش ابدی، نامش در خاطره‌ها جاودان، و راهش برای آیندگان چراغی فروزان باد.

 

 

لینک کوتاه :