تیرنگ، امیدرضانجفی چمازکتی:
در چند هفته اخیر، مسئله انتخاب استاندار مازندران، به یکی ازپربحث ترین مسائل محافل سیاسی در استان تبدیل شده است.
این روز ها در جمع نمایندگان و مجلس، مهمانی وفضای مجازی، ادارات، تاکسی تا صف نانوایی، بقالی و دگر محافل، صحبت و رایزنی و پیگیری انتخاب و معرفی استاندار مد نظر از هر طیفی به گوش میرسد
استاندار تخیلی هر فرد که قطعا منفعتی برایشان در پیش خواهد داشت.
از همه اینها بگذریم شنیدهها حاکی از دخالت و جدال اعضای ستاد انتخابات اصلاح طلب و اصولگرای دکتر پزشکیان در مازندران و…، در انتخاب استاندار مازندران، در پایتخت است
این انتخاب عجولانه حتی به روزهای قبل از شروع دولت چهاردهم در مازندران برمیگردد و افراد مدت هاست در این باره دست بکار شده و حال با انتصاب وزیر مازندرانی، اوضاع رایزنی ها بدتر از قبل هم شده است.
از دکتر و مهندس، شهردار، نماینده اسبق، معلم و فعال سیاسی اجتماعی گرفته تا استانداران اسبق با رزومه زیاد و اندک وارد گود میدان شدهاند حتی ایجاد کارزار و استشهاد حزبی در حال به چالش کشیدن آینده سیاسی استان است.
از طرف دیگر فرزند شرق باشد یا غرب، ساروی باشد یا بابلی هم، یکی دیگر از چاشنی های و چالش های انتخاب استاندار مازندران خواهد بود.
اولین سوال از مردم شریف استان طبق تجربه گذشته که انتخاب استاندار برای این افراد چه آورده ای داشت؟ منفعتی به اندازه گوش دادن حرفشان؟ یا با جابجایی افراد در ادارات قانع شده اند؟
و یا به اینکه فرزند کدام منطقه باشد اکتفا کردند؟
طبق تجربه گذشته همه این اقدامات در مدت کوتاه دو الی سه هفته بعداز انتخاب و به کرسی نشستن استاندار تمام خواهد شد.
تنها چیزی باقی خواهد ماند عقب ماندگی این استان در بعد اقتصادی و سیاسی و اجتماعی خواهد بود.
باید پرسید در تمام دوران سهم خواهی و مطالبه گری مردم شریف استان از استانداران به کجا رسیده است؟ آیا مشکل صنعت و کارخانجاتی مثل نساجی
یا بحث پسماند و یا بیکاری و اشتغال و تسهیلات کارآفرینی و تسهیل در جواز کسب و کار و صادرات و واردات و افزایش قیمت برنج و محصولات کشاورزی و مرکبات کشاورزان یا عدم انتقال آب شرب و یا وضعیت آب چاه کشاورزی، جنگل و چوب، کاهش طلاق و یا افزایش ازدواج جوانان صورت گرفت و حل گردید؟
آمار نشان می دهد در استان های دیگر که هم زمان با استاندار مازندران انتخاب شده بودند کارنامه قابل قبول و موفقیت های زیاد و چشمگیری داشتند.
تنها اتفاق در استان مازندران
طریقه ملاقات مردمی و سفرهای استانی بی ثمر استاندارهای بومی و غیر بومی، این استان بوده است.
مردم این استان از آن استاندارهایی که آنها را دکتر و مهندس و ژنرال صدا زدند حتی در انتخاب و انتصاب، فرماندار و بخشدار و معاونین و مدیرکل هایشان خیری ندیدند آن هم در استانی که از ثروت و منابع عظیم خدادادی و همچنین فراهم بودن بسترهای مناسب تجارتی مانند ریلی، هوایی، زمینی و دریایی همچنان در محرومیت به سر می بریم.
پس این بار در شروع کار رئیس جمهور و وزرائی که نام دولت خود را وفاق ملی گذاشتند و از برنامه مجلس و دستورات رهبری خط و مش می گیرند کمتر دخالت کنیم و بگذاریم خودشان به دنبال افراد متخصص باشند و فردا جوابگوی مردم شریف دیار علویان باشند دیاری که در تمام عرصه های اجتماعی و اقتصادی و سیاسی و مذهبی پیش قدم و خط شکن بودند.
بعد از انتقاد درست، مهمترین اقدام این است که اتحاد و همدلی داشته باشیم و بدانیم چه می خواهیم و چگونه باید آن را به دست آوریم و کدام کارها در اولویت قرار دارد.
اگر نقشه راه و اقدام نداشته باشیم، باز هم کارها با هرج و مرج پیش خواهد رفت و همانند گذشته باز هم این استان موفق نخواهد بود.
در این باره پیشنهاد می گردد :
مجمع نمایندگان به نمایندگی از مردم شریف استان :
مهمترین مطالبات مردمی و کارها و پروژه های عقب مانده این استان بدون جانب داری حوزه انتخابیه خودشان را که از زمان کلنگ زنی و افتتاح آن چند دهه گذشته، شناسایی و طبق اولویت بندی ضرورت و اثربخشی آن، لیست نموده
تا انشاله در اولین فرصت بعد از انتخاب استاندار محترم و کارآمد این استان تقدیم حضور مبارکش گردد و مهلتی برای اجرای آن تعیین و توسط خودشان تا حصول نتیجه پیگیری و در جلسات هر فصل آن را پیگیری نمایند.
رسانه های خوب این استان در کنار مقامات زحمتکش نظارتی مثل همیشه، تحلیل و رصد و اخبار عملکرد مسئولین استانی به ویژه استاندار را اطلاع رسانی نمایند تا انشاءالله بتوانیم مازندرانی توسعه یافته و خودکفا داشته باشیم.
