تیرنگ نیوز – محمد جویباری: برخی روزها در تقویم اسلامی ما از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این دست مناسبت ها اگرچه در یک روز روی داده اما عظمت آن فراتر از یک ماه و یکسال و حتی چند سال محسوب می شود.
بی شک یکی از این مناسبت ها روز دحوالارض است که در دین و فرهنگ اسلامی ما بسیار عزیز و عظیم است. اما پرسش اصلی که می توان مطرح کرد این است که ما چقدر از این فرصت های ناب و معنوی برای خود سازی و رسیدن به کمال استفاده می کنیم و بهره مند می شویم.
دحوالارض یا گسترش یافتن زمین روزی است که آغوش آسمان و زمین برای بشر گشوده شد و نعمت های خداوند برای تعالی انسان قرار گرفت.
این روز در روایات ائمه معصومین به بزرگی و نیکی یاد شده و انجام دادن اعمال مختلف در آن تاکیده شده است از عظمت این روز همین بس که دحوالارض یکی از چهار روزی است که روزه گرفتن در آن بسیار تاکید شده و ثواب فراوان دارد.
اهمیت و قداست این روز در قرآن کریم در سوره نازعات بیشتر بر ما روشن می شود، آنجا که در آیه 30 میفرماید: «وَ اَلْأَرْضَ بَعْدَ ذلِکَ دَحاها / زمین را بعد از آن گسترش داد». یعنی روزی که زندگی در زمین وارد مرحله تازه ای شد و رشد و نمو آغاز گردید.
«دحا» ازریشه دحو (بر وزن محو) به معنى گستردن است و در تفسیر این آیه ذکر شده آورده اند که در آغاز همه کره زمین در اثر باران های سیلابی نخستین، آب بود، این آبها تدریجا در گودالهاى زمین جاى گرفتند و خشکیها از زیر آب سر بر آوردند و روز به روز گستردهتر شدند و اندک اندک زمینه برای زندگی انسان و کشت و زرع فراهم شد تا به وضعیت فعلى در آمد.
و اینگونه زمین جایگاهی برای آسایش بنی آدم شد تا برای رشد و تکامل خود برای عبادت و رسیدن به معبود تلاش و فعالیت کند.
پیداست که این روز چقدر باشکوه و عزیز است و در پس آن لطف بیکران خداوندی به جهان هستی به ویژه انسان وجود دارد تا در این فرصت ناب بتواند با بالا کشیدن خود از نعمات الهی و نور خداوندی بهره مند گردد.
حال مشخص شد چرا این روز آنقدر محبوب و مورد تاکید قران و روایات است در برنامههای معنوی روز دحوالارض آمده است: 1- احیا و شب زنده داری شب دحوالارض برابر با یک سال عبادت است.
2- روزه داشتن ثواب هفتاد سال عبادت دارد.
3: ذکر و دعا، انجام غسل به نیت روزِ دحوالارض و نماز مخصوص آن تاکید شده است.
نماز آن دو رکعت در وقت ظهر است که در هر رکعت بعد از «حمد» پنج مرتبه سوره «الشمس» خوانده میشود و بعد از سلام نماز نیز باید گفته شود: «لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ». سپس این دعا خوانده گردد: «یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِی عَثْرَتِی یَا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِی یَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِی وَ ارْحَمْنِی وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَیِّئَاتِی وَ مَا عِنْدِی یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَام».
حضرت علی (ع) در اهمیت این روز فرمود: «نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در روز ۲۵ ماه ذی القعده، روز دحوالارض بوده است و هرکس این روز را روزه بدارد و شب آن را به عبادت بپردازد، به پاداش عبادت صد ساله رسیده است؛ عبادت صد سالهای که روزهای آن را به روزه و شبهای آن را به عبادت گذرانیده است و هر جماعتی که در این روز گِرد هم آیند و به ذکر پروردگار بپردازند، پراکنده نخواهند شد مگر آنکه خواستههای آنان برآورده میشود و در این روز هزاران رحمت از سوی پروردگار نازل میشود که ۹۹ درصد آن از آنِ کسانی است که روزش را به روزه و ذکر و شبش را به احیا و عبادت مشغول باشند.
امام موسی کاظم (ع) نیز در این زمینه فرمود: «خداوند در 25 ماه ذیالقعده بیتالله را قرار داد و این اولین رحمتی است که خداوند بر مردم نازل کرد، خداوند این بیت را برای مردم محل اجتماع، پناهگاه و امنوامان قرار داد».
همچنین امام رضا (ع) فرمود: «روز 25 ذیالقعده روزی است که رحمت الهی در آن منتشر شده و زمین گسترده شده و کعبه در زمین قرار داده شده است».
البته این روز مناسبتهای دیگر نیز دارد و برخی رویدادهای مهم معنوی چون ولادت حضرت ابراهیم (ع)، ولادت حضرت عیسی (ع) و خروج پیامبر اسلام از مدینه به همراه هزاران حاجی به سوی مکه به قصد حجة الوداع را به این روز نسبت داده اند.
در برخی روایت ها نیز ذکر شده است که قیام قائم (عج) در همین روز خواهد بود
در پایان ضمن گرامیداشت این روز مبارک و بزرگ، امیدوارم که همه ما بتوانیم از برکات و نعمات این روز الهی بهره مند گردیم و بتوانیم خود را به درجات بالاتری از بندگی برسانیم.
