حفاظت از مازندران سرسبز
حفاظت از مازندران سرسبز
سفره‌های زیرزمینی آب درپی کاهش نزولات آسمانی و تغییرات جوی دست خوش بهره برداری بی رویه شده که از نتایج آن کاهش یافتن آب ‌های زیر زمینی است .

تیرنگ:

مهدی جویباری: سفره‌های زیرزمینی آب درپی کاهش نزولات آسمانی و تغییرات جوی دست خوش بهره برداری بی رویه شده که از نتایج آن کاهش یافتن آب ‌های زیر زمینی است .

با توجه به پیش بینی ‌های صورت گرفته در 25 سال آینده دنیا با بحران خشکسالی روبروست و نیمی از کشورهای جهان با این معضل روبرو خواهند شد که ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست .

در این میان حفر چاههای غیرمجاز هم به دغدغه ای مهم در مدیریت منابع آبهای زیرزمینی تبدیل شده است.

✓ بیشترین تعداد چاه‌های غیرمجاز مازندران در بابل قرار دارد

مدیر حفاظت و بهره‌برداری از منابع آب شرکت آب منطقه‌ای مازندران گفت: بیشترین تعداد چاه‌های مجاز با ۲۳ هزار و ۲۷۵ حلقه در شهرستان بابل قرار دارد.

علی حبیب زاده در گفت وگو با خبرنگاران خاطرنشان کرد: بیشترین تعداد چاه‌های مجاز با ۲۳ هزار و ۲۷۵ حلقه در شهرستان بابل قرار دارد و پس از بابل نیز قائمشهر با ۱۴ هزار و ۲۱۴ حلقه، ساری با ۱۳ هزار و ۹۶۷ حلقه، آمل با ۱۰ هزار و ۲۵۵ حلقه، جویبار با ۶ هزار و ۲۹۵ حلقه، محمودآباد با ۶ هزار و ۱۱۹ حلقه و میاندورود با پنج هزار و ۸۲۸ حلقه در رتبه‌های بعدی شهرستان‌های دارای چاه‌های مجاز هستند.

حبیب‌زاده گفت: فصل دوم قانون توزیع عادلانه آب مصوب ۱۳۶۱ به صراحت به آب‌های زیرزمینی اشاره کرده است و شرکت آب منطقه‌ای مازندران طبق این قانون تصمیم‌گیری برای برداشت از منابع آب زیرزمینی یا برخورد با تخلفات را انجام می‌دهد.

وی افزود: از شهروندان سراسر استان درخواست داریم که با ارائه گزارش تخلفاتی مانند حفر چاه غیرمجاز، کف‌شکنی بدون مجوز چاه‌ها و افزایش برداشت آب از منابع زیرزمینی از راه سامانه پیامکی ۳۰۰۰۷۹۱۰۰ در حفاظت از منابع آبی استان سهیم شوند

✓ کاهش آب زیرزمینی مازندران، زنگ خطری برای آینده کشاورزی و محیط زیست

مهندس علی حاجیان در ابتدا به وضعیت بحرانی آب‌های زیرزمینی در مازندران اشاره کرد و گفت: مازندران به‌عنوان یکی از استان‌های پرآب کشور، در سال‌های اخیر با کاهش شدید سطح آب‌های زیرزمینی مواجه شده است. این مسئله ناشی از عوامل متعددی از جمله برداشت‌های بی‌رویه، تغییرات اقلیمی، و مدیریت نادرست منابع آب است. اگرچه اقداماتی مانند انسداد چاه‌های غیرمجاز و نصب کنتور‌های حجمی انجام شده، اما این اقدامات به تنهایی کافی نیستند.

او در ادامه به نقش بخش کشاورزی در این بحران پرداخت و افزود: بخش کشاورزی بیش از ۹۰ درصد آب استان را مصرف می‌کند. متأسفانه، بسیاری از کشاورزان هنوز از روش‌های آبیاری سنتی مانند غرقابی استفاده می‌کنند که بازدهی بسیار پایینی دارد. برای حل این مشکل، باید به سمت روش‌های آبیاری مدرن مانند قطره‌ای و تحت فشار حرکت کنیم. این روش‌ها نه تنها مصرف آب را کاهش می‌دهند، بلکه بازدهی محصولات را نیز افزایش می‌دهند.

این کارشناس منابع طبیعی همچنین به ضرورت توسعه منابع آب جایگزین اشاره کرد و گفت: در شرایط فعلی، باید به فکر توسعه منابع آب جایگزین باشیم. استفاده از آب‌های بازیافتی و شیرین‌سازی آب دریا می‌تواند بخشی از نیاز‌های آبی استان را تأمین کند. همچنین، باید به فکر ذخیره‌سازی آب‌های سطحی در فصل‌های پربارش باشیم تا در فصل‌های خشک از آنها استفاده کنیم.

حاجیان در بخش دیگری از صحبت‌های خود به نقش آموزش و آگاهی‌بخشی اشاره کرد و افزود: یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های ما، کمبود آگاهی در بین کشاورزان و جامعه محلی است. بسیاری از کشاورزان هنوز به اهمیت حفظ منابع آب واقف نیستند و به همین دلیل، با اقداماتی مانند نصب کنتور‌های حجمی مخالفت می‌کنند. باید با برگزاری کارگاه‌های آموزشی و استفاده از رسانه‌های محلی، آگاهی آنها را افزایش دهیم.

او در پایان به ضرورت همکاری بین‌بخشی تأکید کرد و گفت: حل بحران آب در مازندران نیازمند همکاری همه‌جانبه بین سازمان‌های دولتی، کشاورزان، و جامعه محلی است. باید یک برنامه جامع و بلندمدت تدوین شود که همه این بخش‌ها را درگیر کند. تنها در این صورت می‌توانیم از تبدیل این بحران به یک فاجعه زیست‌محیطی جلوگیری کنیم.