محمد جویباری، مدیرمسئول روزنامه تیرنگ
میلاد حضرت زینالعابدین علیهالسلام، تولد دوباره معنویت در دل تاریخ پرآشوب اسلام است؛ تولد انسانی که قرار نبود با شمشیر شناخته شود، بلکه با سجاده، اشک، دعا و آگاهیبخشی آرام اما عمیق، مسیر آینده را تغییر داد. امام سجاد(ع) با زبان دعا، فریاد بیداری سر داد.
حضرت زینالعابدین(ع) فرزند امام حسین(ع) و شاهد زنده عاشورا بود؛ عاشورایی که جانها را سوزاند و تاریخ را برای همیشه تکان داد. او از دل آن سوگ بیرون آمد، برای تداوم پیام. دوران امام سجاد(ع) میدان آگاهی بود.
لقب «زینالعابدین» و «سجاد» تصادفی نیست. عبادت در نگاه او، فرار از جامعه نبود؛ بلکه عمیقترین شکل مسئولیتپذیری اجتماعی بود. دعاهای او، مخصوصاً در صحیفه سجادیه، فقط نجوا با خدا نیست؛ بیانیهای انسانی، اخلاقی و اجتماعی است. او در قالب دعا از عدالت، کرامت انسان، حقوق فقرا، مسئولیت حاکمان و حتی آداب زندگی سخن میگوید.
امام سجاد(ع) به ما آموخت که میشود در اوج فشار، نجیب ماند. او اسیر بود، اما آزادترین انسان زمان خود؛ خاموش به نظر میرسید، اما صدایش قرنهاست شنیده میشود.
میلاد حضرت زینالعابدین(ع)، تاریخ را از درون متحول میکند. امروز، بیش از هر زمان، به فهم آن نوع دینداری نیاز داریم که از دل آگاهی، اخلاق و مسئولیت اجتماعی میجوشد؛ همان راهی که امام سجاد(ع) با سجادهاش به ما نشان داد.
