تیرنگ:
در گفتوگوی تیرنگ با بازنشستگان از چالشهای زندگی پس از خدمت سخن به میان آمد. گفتوگو با دو بازنشسته را در ادامه میخوانید
تیرنگ: امروز میخواهیم درباره مشکلات بازنشستگان گفتوگو کنیم. آقای رحیمی، شما که بازنشسته هستید، مهمترین چالشهایی که پس از بازنشستگی با آن مواجه شدهاید، چیست؟
رحیمی: واقعیت این است که اصلیترین مشکل ما، مسئله مالی است. حقوق بازنشستگی با تورم هماهنگ نیست و بسیاری از ما حتی برای هزینههای درمانی و دارویی با مشکل مواجهیم. افزایش قیمتها باعث شده که قدرت خرید ما کاهش پیدا کند و گاهی حتی تأمین نیازهای روزمره دشوار شود.
تیرنگ: به جز مسائل مالی، چه مشکلات دیگری احساس میکنید؟
رحیمی: یکی دیگر از مشکلات، احساس تنهایی و بیتوجهی اجتماعی است. وقتی شغل را ترک میکنیم، بسیاری از دوستان کاری و محیط اجتماعی از دست میرود. این موضوع، خصوصاً برای کسانی که خانوادهشان دور هستند، باعث افسردگی و کاهش کیفیت زندگی میشود.
تیرنگ: خانم احمدی، شما هم بازنشسته هستید. به نظر شما سیستم خدماتی و حمایتی کشور در قبال بازنشستگان کافی است؟
احمدی: نه، واقعاً کافی نیست. خدمات درمانی و بیمهای برای ما با محدودیتهایی همراه است. بسیاری از مراکز درمانی، داروهای تخصصی یا تجهیزات توانبخشی را به صورت کامل پوشش نمیدهند. علاوه بر این، آموزش استفاده از خدمات دیجیتال برای بازنشستگان کمتر دیده شده و ما برای امور اداری با مشکل مواجه هستیم.
تیرنگ: به نظر شما، راهکار چیست؟ رحیمی: مهمترین کار این است که دولت و سازمانها برنامههای جامع حمایتی داشته باشند. افزایش حقوق، همسانسازی با تورم، بیمه درمانی کامل و ایجاد مراکز تفریحی و آموزشی ویژه بازنشستگان میتواند بخشی از مشکلات را حل کند.
احمدی: علاوه بر آن، ایجاد باشگاههای اجتماعی و فرهنگی برای بازنشستگان و آموزش مهارتهای جدید، باعث میشود ما احساس مفید بودن کنیم و از تنهایی خارج شویم.
تیرنگ: به نظر میرسد که حل مشکلات بازنشستگان نیازمند همکاری دولت، سازمانها و خانوادههاست.
رحیمی: دقیقاً، بازنشستگی پایان کار نیست، بلکه شروع مرحلهای است که باید با حمایت مالی، اجتماعی و فرهنگی همراه باشد.
احمدی: وگرنه بسیاری از ما با دغدغههای روزمره و احساس بیتوجهی، کیفیت زندگی خود را از دست میدهیم.
