تیرنگ:
چندی پیش به بهانه برگزاری یک تئاتر در مازندران با حسینی فعال فرهنگی در این زمینه گفتوگو کردیم.
حسینی با بیان اینکه تئاتر همیشه برای من جایی فراتر از سرگرمی بوده است، گفت: وقتی به سالنهای نمایش شهرمان نگاه میکنم، حس میکنم این فضاها میتوانند هنر را زنده نگه دارند و جامعه را هم به تفکر و گفتوگو دعوت کنند. برای بسیاری از مردم، تئاتر هنوز پدیدهای دور از دسترس است؛ سالنها خالی میمانند و اثرات آن بر زندگی شهری دیده نمیشود. اما وقتی مردم فرصت حضور پیدا میکنند و یک نمایش خوب را میبینند، حس تعلق به هنر و هویت فرهنگیشان افزایش پیدا میکند.
وی افزود: به نظر من، تئاتر میتواند نقش یک مدرسه را برای شهر ایفا کند؛ جایی که هر کسی، از کودک تا بزرگسال، تجربه مشترک و زندهای از خلاقیت و تفکر دریافت میکند.
حسینی با بیان اینکه یکی از چیزهایی که انتظار مردم را از تئاتر بالا میبرد، کیفیت آثار و تنوع آنهاست، افزود: مخاطب امروز تنها به دنبال نمایشهای کلاسیک و سنتی نیست، بلکه آثار نوآورانه و موضوعات روز جامعه را میپسندد. اگر سالنهای نمایش نتوانند این تنوع را فراهم کنند، بخشی از علاقهمندان از حضور در تئاتر بازمیمانند و این باعث میشود فرهنگ نمایش به تدریج به حاشیه رانده شود. شهروندان انتظار دارند که تئاتر نه تنها سرگرمکننده باشد، بلکه نقد اجتماعی و انعکاسی از دغدغههای روز را ارائه دهد. در عین حال، قیمت بلیت، اطلاعرسانی مناسب و دسترسی راحت به سالنها نیز در رونق تئاتر نقش مهمی دارد؛ هیچکس علاقه ندارد برای دیدن یک اثر، ساعتها در ترافیک یا جستجوی بلیت تلف کند.
این فعال فرهنگی گفت: از نظر من، مردم همچنین انتظار دارند که تئاتر در شهرهای کوچک هم حضور داشته باشد، نه فقط در مرکز شهر یا پایتخت. اگر فرهنگ تئاتر محدود به چند سالن بزرگ شود، ارتباط مردم با هنر کمرنگ میشود. در چنین شرایطی، تئاتر از نقش اجتماعی خود فاصله میگیرد و تبدیل به یک سرگرمی لوکس میشود که تنها گروه محدودی قادر به دسترسی به آن هستند. رونق تئاتر در واقع یعنی دسترسی برابر، کیفیت بالا و فضایی برای تجربه مشترک جامعه، نه فقط محصولی برای مصرف تفریحی.
همچنین، همکاری نهادهای شهری و شهرداریها میتواند باعث افزایش انگیزه و مشارکت مردم شود. وقتی مردم ببینند که مسئولان شهری به تئاتر اهمیت میدهند، این حس منتقل میشود که هنر بخشی از زندگی شهر است و ارزش اجتماعی دارد. حسینی با تاکید بر اینکه رونق تئاتر فقط به تعداد اجراها یا فروش بلیت نیست، بلکه به کیفیت تجربه و حس تعلق مردم به این فضاها برمیگردد، افزود: وقتی مردم احساس کنند که تئاتر جایی برای گفتوگو، اندیشیدن و لذت بردن از هنر است، خودبهخود به سالنها میآیند و این چرخه رشد ادامه پیدا میکند.
او در پایان گفت: انتظار من و بسیاری از شهروندان از تئاتر این است که زنده، قابل دسترس و مرتبط با زندگی روزمره باشد. تئاتر میتواند پلی میان گذشته و حال، فرد و جامعه، سرگرمی و آموزش باشد. اگر این فضاها به درستی حمایت شوند، رونق پیدا کنند و با دغدغههای مردم همراه شوند، تئاتر یک فعالیت هنری و یکی از ستونهای هویت فرهنگی و اجتماعی شهر خواهد شد
