رضا شریعتی، خبرنگار
چهاردهم آبان، روزی است برای درنگ و تأمل در ریشهها؛ روزی که نام مازندران نه فقط بهعنوان یک استان، بلکه بهمثابه بخشی از حافظه تاریخی و فرهنگی ایران دوباره زنده میشود. روز ملی مازندران فرصتی است برای بازخوانی تاریخ، مفاخر، سنتهای مذهبی و آیینهای مردمی سرزمینی که همواره در پیوندی عمیق با ایمان، طبیعت و خرد زیسته است.
این روز یادآور پذیرش اسلام و شکلگیری نخستین حکومت شیعی در طبرستان است؛ رخدادی که ورقهای زرینی از تاریخ ایران را رقم زد. مردم ولایتمدار مازندران، همزمان با ایام فاطمیه، آیین بزرگداشت این روز را در امامزاده محمد کیا سلطان دبیر صالحانی برگزار میکنند و بدینسان، پیوند دین و هویت تاریخی خود را زنده نگاه میدارند.
با ثبت رسمی ۱۴ آبان بهعنوان روز مازندران در تقویم ملی، این مناسبت از سطح یک جشن محلی فراتر رفت و به نمادی از هویت، خودباوری و همبستگی فرهنگی بدل شد. برگزاری بیش از ۶۰۰ ویژهبرنامه در شهرها و روستاهای استان، با حضور خانوادهها و جوانان، گامی است در مسیر آشنایی نسل جدید با تاریخ، آداب و ارزشهای بومی.
مازندران، سرزمینی است که در آن طبیعت و فرهنگ به هم تنیدهاند. جنگلهای همیشهسبز، دریای خزر، موسیقی للهوا و دوتار، زبان طبری، آیینهایی چون تیرماه سیزدهشو و نوروزخوانی، همگی روایتگر روح سرزنده و خردمند مردمانیاند که شادی را عبادت میدانستند. همانگونه که پژوهشگران فرهنگ عامه گفتهاند، جشنها و آیینهای مازندرانی تنها نماد شادی نیستند، بلکه بیانی از توازن میان طبیعت، معیشت و معنویت محسوب میشوند.
روز مازندران، روز بازخوانی همین توازن است؛ روزی برای یادآوری اینکه ریشههای ما در خاکی است که از ایمان، خرد و کار زاده شده است. در دورانی که شادیها رنگ تصنع گرفتهاند، بازگشت به آیینهای اصیل مازندرانی، بازآفرینی روح ایرانی و انسانی ماست.
مازندران تنها یک جغرافیا نیست، بلکه فلسفهای از زیستن است؛ زیستن در پیوند با باران، کوه، دریا و ایمان.
