تیرنگ:
در شب درخشش افتخار و غرور ملی، تیم ملی فوتسال ناشنوایان ایران بار دیگر نام کشور را در صدر جهان نشاند. در رقابتی حساس و تماشایی، این تیم با غلبه بر تیم قدرتمند برزیل، چهارمین جام جهانی را به ویترین افتخارات ایران افزودند؛ افتخاری که تنها یک پیروزی ورزشی نبود، بلکه نمادی از همبستگی، غیرت و توانمندی فرزندان این سرزمین در برابر تمام محدودیتها بود.
در شبی که نگاه میلیونها چشم به میدان فینال دوخته شده بود، تیم ملی فوتسال ناشنوایان ایران بار دیگر تاریخساز شد؛ آنها با عملکردی خیرهکننده و نمایشی سرشار از همدلی و تاکتیک، با غلبه ۲ بر صفر بر تیم قدرتمند برزیل، قهرمانی جهان را از آن خود کردند.
این تیم متحد و پرتلاش، به رهبری مهدی صانعی، پس از عبور مقتدرانه از هفت دیدار سخت، در گام پایانی نیز قدرت واقعی خود را به رخ کشیدند تا برای چهارمین بار، جام زرین جهانی را به خانه بازگردانند.
اما این پیروزی، فراتر از افتخاری ورزشی بود؛ این یک جشن ملی بود، نمادی از اتحاد همه اقوام و مناطق ایرانزمین — از کوچههای تهران تا روستاهای مازندران. درخشش دو نام از این خطه سرسبز، طعمی خاص به این قهرمانی داد: محمدحسن عبدالهی از بهشهر، ستارهای خاموش اما تاثیرگذار، و احمدرضا رضایی، مربی توانمند اهل سوادکوه، که بازوی فنی صانعی در راه ساختن این افتخار بودند.
این موفقیت، سندی است بر عزم و اراده مردانی که حتی در سکوت، صدای افتخارشان را به گوش جهان رساندند. روزی که ایران بار دیگر ثابت کرد: محدودیتها، سد راه بزرگی به نام غیرت نمی شوند.
