رضا شریعتی، خبرنگار:
اسكان غير رسمی پديده ای است نابهنجار كه در به بافت متداول شهر مشاهده میشود.
اين پديده، تجلی فقدان برآورده شدن نياز مسكن و سرپناه اقشار كم درآمدی است كه در فضای رسمی و برنامه ريزی شده شهر جايی ندارند و در فرار از محدوديتهای قانونی خارج از توان خود، به برپايی سكونتگاههای نابسامان در حاشيه شهر، به اميد آنكه به فرصتهای شغلی با درآمد مستمر شهری دسترسی پيدا نمايند، میپردازند و شامل افراد و خانوارهايی می شود كه در محدودهی فيزيكی و اقتصادی شهر زندگی میكنند ولی هنوز جذب نظام شهری نشده و از بسياری جهات با بافت اصلی شهر تفاوت دارند؛ به عبارتی از نظر اشتغال، سكونت، بهداشت، خدمات عمومی و تسهيلات زيربنايی شهری در شرايطی نامطلوب به سر میبرند.
اسکان کم درآمدها و ساماندهی و توانمندسازی بافتهای نابسامان شهری از موضوعات و مسائل مهم توسعه شهری کشور است. اسکان غیررسمی یکی از چهرههای بارز فقر شهری است که درون یا مجاور شهرها به شکل خودرو فاقد مجوز ساختمان و برنامه رسمی شهرسازی و سطح نازلی از کمیت و کیفیت زندگی شکل میگیرد.
باورش سخت است در روزهای برفی وسرد پاییز و زمستان که استرس چند روزه قطعی گاز هرکسی را به دنبال راه حلی برای تامین سوخت های جایگزین وا می دارد هنوز هم باشند کسانی که یک تکه کارتن، یک پتوی گرم و یک مخروبه سرپوشیده تر حتی یافتن تکه ای نان برای شان حکم سرپناه و نهایت خواست وآرزوی شان از این دنیای پر زرق وبرق را پیدا کند.
این روزها ایجاد یک سرپناه برای کسانی که سقفی بالای سر ندارند و از گزند سرما و باد و باران در امان نیستند، دغدغه اصلی فعالان اجتماعی و همچنین نهادهای متولی است.
در مازندران نیز با توجه به گردشگرپذیر بودن، تعدادی گرمخانه در شهرهای ساری، بابل، آمل و قائمشهر وجود دارد که به نظر می رسد ساماندهی این تعداد گرمخانهها ضرورتی انکار ناپذیر است.
