تیرنگ نیوز/سرویس اقتصادی: آیا تاکنون شده هنگام خرید اجناس به علامت استاندارد یا نشانه هایی که نماد اعتبار، کنترل کیفیت و تضمین آن کالا یا جنس است دقت نکنید؟ به نظر می رسد هیچ کس حاضر به چنین ریسکی نیست و نمادهای تضمین کننده ی سلامت و مرغوبیت آن جنس به نوعی جز لاینفک تبلیغ […]
تیرنگ نیوز/سرویس اقتصادی: آیا تاکنون شده هنگام خرید اجناس به علامت استاندارد یا نشانه هایی که نماد اعتبار، کنترل کیفیت و تضمین آن کالا یا جنس است دقت نکنید؟ به نظر می رسد هیچ کس حاضر به چنین ریسکی نیست و نمادهای تضمین کننده ی سلامت و مرغوبیت آن جنس به نوعی جز لاینفک تبلیغ آن است . به عبارت دیگر آرامش روانی در هنگام خرید بیشتر از آن که تحت تاثیر موجودی کیف پول ما باشد تحت تاثیر این نمادهاست!
اما چه چیزی سبب ایجاد چنین آرامش و ضمانتی در اقتصاد بازار می شود؟ تقریبا همه ی ما خواهان آنیم که در هنگام استفاده از یک کالا، پوشاک و یا حتی نظام های ارتباطی و سازمانی صحت و سلامت این موارد برای مان تایید شود. اما چه کسی یا چه چیزی و چه نهادی مسئولیت این تاییدسازی ها را بر عهده دارد؟
کلمه ی استاندارد کلمه ی ناآشنایی نیست. هرکس که به دنبال آرامش روانی پس از خرید باشد در هنگام خرید به دنبال نشانی از آن می گردد و این دقیقا همان معیار کنترل کیفیت و صحت و سلامت است.
استاندارد Standard در لغت به معنی نظم و قاعده، قانون و مفاهیمی از این قبیل است اما معنی آن در ارتباط با موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران که مسئولیت قانونی تهیه و تدوین استانداردهای ملی را بر عهده دارد، عبارت است از تعیین و تدوین ویژگی های لازم در تولید یک فرآورده یا انجام یک خدمت. استاندارد کردن از پایه های علم و فن اوری است.
پژوهشگران معتقدند: ” اهمیت استاندارد از آن جهت است که با توجه به گسترش روزافزون انواع کالاها و خدمات و تنوع سرسام آور آن ها، اگر متر و مبنای صحیحی وجود نداشته باشد، نمی توان سلامت جامعه و حتی جهانی را کنترل نمود. امروزه کیفیت، خواسته و میلی زودگذر و تبلیغاتی نمی باشد چراکه پای مرگ و زندگی افراد در میان است و بی توجهی به آن، موجب از دست رفتن مشتریان و کاهش درآمد می گردد.”
اندیشه تشکیل سازمان بین المللی استاندارد در چهاردهم اکتبر سال 1947 در نشست رؤسای مؤسسه های استاندارد بیست و پنج کشور در لندن شکل گرفت. مقر این سازمان در ژنو می باشد. از سال 1970، چهاردهم اکتبر برابر با 22 مهر به نام روز جهانی استاندارد تعیین و نامگذاری شد.
در ایران برای اولین بار با تصویب قانون اوزان و مقیاسها در سال 1304 شمسی، تشکیلات سازمانی که بعداً به مؤسسه مستقل استاندارد و تحقیقات صنعتی کشور تغییر شکل داد، پایهریزی شد. در سالهای 1324 و 1332 به لحاظ اهمیت یافتن نظارت بر ویـژگیها و کیفیت کالاهای صادراتی و وارداتی هسته های تکامل یافته در موسسه به صورت یک اداره در وزارت بازرگانی شکل گرفت و در ادامه با تصویب قانون «تاسیس مؤسسه استاندارد ایران» مسئولیتها و چارچوبهای مستقل در قالب هدفهای ملی تعیین و موسسه به صورت ساختاری مستقل شروع به فعالیت کرد.
عضویت ایران در سازمان بینالمللی استاندارد ISO در سال 1343 تحقق یافت و به تدریج با عضویت در بیش از 106 کمیته فنی اصلی و فرعی و عضویت فعال و به عنوان عضو ناظر در 140 کمیته فنی اصلی و فرعی و پذیرش مسئولیت دبیرخانه کمیته های فنی ISO/TCI134 و ISO/TC217 و ISO/TC91، فعالیتهای آن، توسعه یافته است.
22 مهر هرسال برابر با روز جهانی استاندارد برنامه های مختلفی در این خصوص برگزار می گردد. امسال نیز مراسم روز جهانی استاندارد با شعار« استانداردهای بین المللی، خالق صحنه جهانی» با حضور معاون اول رییس جمهور و جمعی از مقامات عالی رتبه کشوری، نمایندگان بخش خصوصی، انجمن ها، تشکل های تولیدی، صنفی و صنعتی، تولیدکنندگان و صنعتگران در سالن اجلاس سران کشورهای اسلامی برگزار و از واحد های نمونه ی کشوری تقدیر و از کتاب مبانی آموزش مبانی استانداردسازی رونمایی شد. تاکنون در حوزههای مختلف در کشور ۳۲ هزار و ۵۰۰ استاندارد تعریف شده است که به نظر میرسد بخشی از آن نیازمند انطباق با تحولات و نیازهای روز دنیا است.




















































































