محمد جویباری، مدیرمسئول روزنامه تیرنگ :
بهزیستی، سازمانی است که کمتر دیده میشود اما بار سنگینترین رنجهای اجتماعی را بر دوش میکشد؛ جایی که مددکار، روانشناس و کارشناس اجتماعی، هر روز با بحرانهای انسانی مواجهاند که نه ساعت اداری میشناسد و نه فرسودگی روح را به رسمیت میشناسد. در چنین ساختاری، «نیروی انسانی» صرفاً یک واژه مدیریتی نیست؛ سرمایهای است که اگر فرسوده شود، کل نظام حمایت اجتماعی آسیب میبیند.
نشست اخیر رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی با کارکنان بهزیستی مازندران، از این جهت قابل تأمل بود که نقطه تمرکز آن، نه صرفاً آمار و گزارش، بلکه انسانِ پشتِ خدمت بود؛ کارکنانی که سالهاست در خط مقدم مقابله با آسیبهای اجتماعی ایستادهاند، بیآنکه صدایشان بهدرستی شنیده شود.
دکتر علی باباییکارنامی، در این نشست، با صراحت از امنیت شغلی، ساماندهی نیروهای شرکتی و بهرسمیت شناختن سختی کار کارکنان بهزیستی سخن گفت؛ موضوعاتی که اگرچه بارها مطرح شدهاند، اما اینبار از جایگاهی بیان شدند که میتواند به تصمیم و اقدام منجر شود. تأکید او بر اینکه دفاع از حقوق کارکنان بهزیستی را «وظیفه» خود میداند، پیامی روشن داشت: مسائل اجتماعی بدون توجه به حالِ خدمتگزارانش، حل نخواهد شد.
در سوی دیگر، مدیریت بهزیستی مازندران نیز با نگاهی واقعبینانه، دغدغه معیشت و فشار کاری کارکنان را بهعنوان یکی از چالشهای اصلی این حوزه مطرح کرد؛ نگاهی که نشان میدهد مدیریت اجتماعی، بدون توجه به سرمایه انسانی، صرفاً به مدیریت بحران محدود خواهد شد.
اهمیت این نشست، بیش از آنکه در جملات رسمی آن باشد، در همصدایی سیاستگذار و مجری نهفته است؛ همصداییای که اگر تداوم یابد، میتواند به تغییرات ملموس در زندگی شغلی کارکنانی منجر شود که هر روز با دردهای جامعه سر و کار دارند.
حمایت از کارکنان بهزیستی، یک مطالبه صنفی صرف نیست؛ سرمایهگذاری بر سلامت اجتماعی کشور است. وقتی نیروی انسانیِ خط مقدم، امنیت، انگیزه و کرامت داشته باشد، جامعه نیز از ثمره آن بهرهمند خواهد شد. شاید این نشست، نشانهای باشد از اینکه نگاه به مسائل اجتماعی، در حال عبور از شعار به سمت مسئولیتپذیری واقعی است.
