0
گزارش تیرنگ از استمرار بی مهری با روستاییان در روز روستا در مازندران؛

چشم روستاییان آب نمی خورد / سر روستاییان بی‌کلاه ماند!

  • کد خبر : 7004
  • ۱۶ مهر ۱۳۹۹ - ۱۴:۲۳
چشم روستاییان آب نمی خورد / سر روستاییان بی‌کلاه ماند!
ممکن است فشارهای اقتصادی و سختی های زندگی شهری با هزینه های هنگفت، موجب بازگشت برخی از روستاییان -آنهم به طور موقت و از سر اجبار- شده باشد اما این موضوع نباید برخی مسئولان را به اشتباه بیاندازد یا از شرایط موجود در جهت منافع خود سوء استفاده کنند که آن را ناشی از تدبیر دولت و برنامه ریزی مسئولان استان جهت مهاجرت معکوس از شهرها به روستا بدانند!

تیرنگ نیوز- مجید ساجدی فر: مسائل و معضلات روستاییان کم نیست از عدم امکانات رفاهی و نبود شغل ودرآمد پایدار گرفته تا جاده‌های نامناسب، کمبود خدمات پزشکی و…

روزگاری دورتر ایران یک کشور روستایی شناخته می شد و اکثر جمعیت آن در روستاها زندگی می کردند. اما امروز تقریبا برعکس شده و با مهاجرت بخش اعظم روستاییان به شهرها، شاهد گسترش جمعیت شهری هستیم.

بر اساس آمار، امروز نسبت جمعیت روستائی به جمعیت کشور حدود ۲۸ درصد است و استان های خراسان رضوی و کرمان با نرج جمعیت روستایی بالای 40 درصد از بیشترین میزان جمعیت روستایی در سطح کشور برخوردارند.

اگرچه مسئولان مازندران، جمعیت شهری و روستایی استان را تقریبا برابر اعلام می کنند و می گویند بیش از 45 درصد جمعیت استان ما در روستاها و کوهپایه ها زندگی می کنند اما در حقیقت چنین نیست و اکثر روستاییانی که ساکن شهرها هستند، تمایل به ثبت آمار خود در روستاها دارند. از اینرو نمی توان به امارهای اینچنینی بسنده کرد.

این مقدمه را گفتیم تا به 15 مهر روز ملی روستا برسیم واز مراسم های مختلف گرامیداشت این روز بگوییم.

امسال هم همایش روز روستا ظهر 15 مهرماه 1399 در قالب ویدئو کنفرانس به ریاست حسین زادگان استاندارمازندران و برخی از مدیران استان و جمعی از روستائیان نمونه مازندران در فرمانداری شهرستان سوادکوه شمالی برگزارگردید.

مراسمی که معمولا هرساله در این روز برگزار می گردد و از مقام و جایگاه روستاییان، سخن‌ ها گفته می ‌شود. مثل هر سال، وعده و وعیدها کوران می ‌کند اما در عمل، می ‌بینیم حاصلی برای این قشر نداشته و ندارد.

البته سال های قبل که خبری از ویروس کرونا به شکل فعلی نبود، اتفاق خاصی برای روستاییان نیفتاد و تغییری در زندگی آن ها رخ نداد. امسال با توجه به وضعیت قرمز کرونایی استان، انتظاری نمی رفت که از برنامه‌ های خاص و اقدامات اساسی خبری باشد.

از اینرو، روز روستای امسال در مازندران، بی فروغ تر از سال های قبل برگزار شد و حتی از یک خبر خوش برای روستاییان در این انبوه فشارهای اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی خبری نبود.

همچنان مشکلات روستاییان سر جایشان باقی است و حتی هر سال بیشتر از سال های قبل می شود. کسی نپرسید دردها و دغدغه هایشان چیست و چگونه با کمبود امکانات و اوضاع نامناسب اقتصادی کنارمی آیند و روزگار می ‌گذرانند.

همچنان کسی نیست دغدغه ی حل معضلات روستاییان را به سر داشته باشد و گویا صدای این قشر زحمتکش، در میان اضطراب ها و دغدغه های عصرتکنولوژی گم شده و طبق معمول گوش شنوایی هم برای شنیدن خواسته هایشان در استان و کشور وجود ندارد.

در این میان ممکن است فشارهای اقتصادی و سختی های زندگی شهری با هزینه های هنگفت، موجب بازگشت برخی از روستاییان -آنهم به طور موقت و از سر اجبار- شده باشد اما این موضوع نباید برخی مسئولان را به اشتباه بیاندازد یا از شرایط موجود در جهت منافع خود سوء استفاده کنند که آن را ناشی از تدبیر دولت و برنامه ریزی مسئولان استان جهت مهاجرت معکوس از شهرها به روستا بدانند!

امیدواریم روزی برسد برگزاری مراسم روز روستا و تجلیل مناسب از جایگاه آنها در مازندران از حالت نمایشی خارج شود و جنبه عملی به خود گیرد و همه نهادها و سازمان های زیربط دست در دست هم دهند و برای رفع معضلات این قشر، گام های اساسی بردارند.

امیدواریم، اما با این وضعیت چشممان آب نمی خورد! وقتی بسیاری از مدیران و مسئولان، عارشان می آید در چنین همایش هایی – حتی به صورت ویدئو کنفرانس- شرکت کنند.

وقتی روز روستا سال به سال کم فروغ تر از سال های گذشته می شود و می رود این روز در مازندرانی که بیش از 3 هزار روستا دارد رفته رفته به دست فراموشی سپرده شود…

لینک کوتاه : http://tirangnews.ir/?p=7004

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.