1
تیرنگ از بی نظارتی نظام توزیع صنایع غذایی گزارش می دهد؛

تاوان سنگین مردم!

  • کد خبر : 7084
  • ۲۳ مهر ۱۳۹۹ - ۱۴:۴۹
تاوان سنگین مردم!
اگر قرار باشد صنایع غذایی ما آسیب ببیند که دیده و اگر بخواهد آسیب بیشتری ببیند که خواهد دید بخش بزرگی از ضربه ای که می خورد از نظام توزیع است و این آن چیزی است که متاسفانه هیچ کدام از دستگاه های اجرایی و نظارتی به آن توجه نکرده و نمی کنند!

تیرنگ نیوز- گروه اقتصاد: نظارت بر نظام توزیع صنایع غذایی همواره در کشورمان از موضوعات پر حاشیه  بوده یعنی آن قدر کم بوده که می توان گفت ناچیز یا صفر است و به مواد اولیه بسیار کمتر از تولید، توجه می شود و کنترل های لازم انجام می گیرد.

هشت ماهی هم می شود که جولان کرونا به حواشی آن افزوده چرا که به طور کلی ناکارآمدی هایی در حلقه نظام توزیع وجود دارد که تاثیرات خود را بر تولید کننده و مصرف کننده می گذارد.

به این ترتیب، بخشی از کیفیت محصولات غذایی ما به دلیل ناکارآمدی نظام توزیع و نداشتن ابزارهای کیفی افت کیفیت پیدا می کند که مصرف کننده باید تاوان آن را بدهد!

در حالی که فاصله قیمتی در بین تمامی لایه های نظام صنایع غذایی تعریف شده اما رعایت نمی شود مخصوصا در ماه های اخیر که معمولا افسارگسیخته و نجومی بوده است میزان سود لایه های نظام صنایع غذایی به این گونه است که تولید کننده اصلی باید بین ۱۵تا ۱۷درصد سود داشته باشد و ۵ تا ۱۰ درصد هم  برای نظام توزیع در نظر گرفته شده و ۱۵درصد هم برای فروشگاه انتهایی گذاشته شده است.

از اینرو بخش بزرگ سود، زمانی است که تولید کننده به نظام توزیع تخفیف می دهد با  امید این که شاید نظام توزیع نیز با تخفیفی محصولات را به مصرف کننده برساند، اما اغلب موارد چنین اتفاقی نمی افتد. البته برخی ارزانکده ها با تخفیف بیشتری نسبت به سایر فروشگاه ها عرضه را انجام می دهند که در قبال کل تولید چیزی نیست.

متاسفانه در کشور ما اغلب قیمت ها تعیین شده از بالا بوده که صنعت باید روی محصول خود بزند و پس از آن محصول را با سود کمتر از آن چیزی که برایش تعریف شده تحویل بازار دهد؛ یک سری از فروشگاه ها برای جلب مشتری تخفیفی بیشتری می دهند و این تخفیف کمتر از قیمتی است که کارخانه قید کرده و مصرف کننده نمی داند که این تخفیف از کاهش قیمت تولید کننده در کارخانه است.

از طرفی ناکارآمدی نظام توزیع در بخش کیفیت، تولید کننده را مجبور به تطبیق با نظام ناکارآمد کرده است، این ناکارآمدی منجر می شود تا تولیدکننده از قوانین فرآیند نظام تولید آن تخطی کند، این استانداردها برای نظام تولید بر پایه یک نظام توزیع کارآمد نوشته شده است؛ زمانی نظام توزیع کارآمد نیست، رعایت آن استانداردها باعث نابودی تولیدکننده در بازار می شود.

چرا که در هیچ کجای دنیا فراوانی توزیع ، فروشنده و فروشگاه  وجود ندارد و همه این ها باعث پر هزینه شدن این نظام می شود،

نظام توزیع بسته به نوع کالا از حلقه های کوچک تر و بیشتری تشکیل شده که گاها بخش زیادی از این زنجیره را خود صنایع غذایی بر عهده می گیرد؛ قطعا صنایع غذایی در بخش فروشگاه های عرضه ورود پیدا نکرده و این چند لایه بودن، میزان هزینه نظام توزیع را بالا برده است.

حلقه های قبل از فروشگاه ها از جمله نمایندگی، عمده فروش، مراکز پخش با کالاهای برند این زنجیره را همان صنایع تولیدی بر عهده گرفته است؛ چنان چه که حلقه آخر فروشگاه ها در اختیار صنعت نبوده و در بحث توزیع مستقل عمل می کنند.

در حال حاضر روز به روز سود تولید کننده کاهش یافته و هزینه های زنجیره های تولیدی در حال افزایش است به طوری که در سبد صنایع غذایی پایه قیمت نقدی نه واسطه ای، فاصله قیمت از درب کارخانه تا سبد غذا و مصرف کننده حدود ۵۵ درصد است؛ این فاصله در حالی است که حاشیه سود صنایع غذایی و تبدیلی ما زیر ۱۰ درصد و در بیشتر صنایع مادر یا اصلی سود زیر ۲ درصد یا گاها منفی بوده؛ عدد ۵۵ درصد عدد بزرگی است که در بیرون از صنایع اتفاق می افتد.

در کشورهای دیگر هم فاصله های زیاد بین تولید کننده و مصرف کننده وجود دارد، اما این در حالی است که دو اتفاق مهم  در آن جا رخ می دهد؛ ابتدا این که مصرف کننده عموما متمول بوده و می تواند این فاصله ها را پرداخت کند در حالی که در کشور ما توان خرید مردم کم است. از سمت دیگر صنایع تبدیلی ما حاشیه سود بسیار نازلی دارند. این ۵۵ درصدی که در بازار مانده عدد بسیار بالایی در مقایسه با بخش تولید و مصرف که هر دو ضعیفند، است.

در حال حاضر تولید کننده از سود کمتری برخوردار بوده و در نهایت انگیزه تولید روز به روز کمتر می شود، مصرف کننده با یک قیمت بسیار بالا و قدرت خرید پایین مواجه است که عملا هزینه های نظام توزیع را با خریدی که کرده می دهد؛ از آن جایی که دو بخش اصلی تولید و مصرف با بخش توزیع مشکل دارند؛ خود نظام توزیع یا زیاد می خورد یا پر هزینه است که در مقابل هزینه هایی که می کند چیزی به چشم نمی آید، این امر نشان دهنده حالت بیمارگونه سیستم توزیع است.

۵۵ درصد یا بیشتر، فاصله بین تولید کننده تا مصرف کننده رقم بسیار بالایی بوده که یک بیماری با هزینه های جدی و بدون ایجاد ارزش افزوده ای را شامل می شود.

نظام توزیع، بیماری و ناکارآمدی خود را هم در بخش اقتصاد هم در بحث کیفیت به تولید کننده و مصرف کننده تحمیل می کند، متاسفانه رها بودن و تحت کنترل نبودن نظام توزیع به لحاظ ارزیابی های کیفی بسیار بزرگ تر از ابزارهای نظارتی ما است.

اگر قرار باشد صنایع غذایی ما آسیب ببیند که دیده و اگر بخواهد آسیب بیشتری ببیند که خواهد دید بخش بزرگی از ضربه ای که می خورد از نظام توزیع است و این آن چیزی است که متاسفانه هیچ کدام از دستگاه های اجرایی و نظارتی به آن توجه نکرده و نمی کنند!

لینک کوتاه : http://tirangnews.ir/?p=7084

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.